Jednakże obie te tezy nie wydają się być prawdziwe. Mimo że dziś rządom Hiszpanii, Irlandii i Grecji udało się pożyczyć z rynku pieniądze, to kryzys fiskalny w Europie wciąż trwa. Nienajlepiej wygląda też sytuacja na rynkach akcji, gdzie odbicie po czerwcowych spadkach wyraźnie straciło impet. Bezpieczeństwo wciąż jest więc w cenie, co pokazują niemal rekordowo wysokie notowania obligacji USA i Niemiec.
Na wyprzedaż złota nie decydują się inwestorzy z funduszy ETF. Według danych agencji Bloomberg tego typu podmioty dysponują łącznie rekordowymi 2.078,1 tonami kruszcu, czyli o 1,6 tony więcej niż dzień wcześniej. Złoto kupują też niektóre banki centralne. W czerwcu Bank Rosji zwiększył swoje rezerwy o 200 tysięcy uncji, do poziomu 22,8 mln uncji (709,2 ton).
„Gdy 16 lipca ceny spadły poniżej 1.190$, odpowiedź ze strony tradycyjnych kupców fizycznego złota była bardzo znacząca. Wolumen z Indii był szóstym największym, jakiego doświadczyliśmy w tym roku. Kupujący realne złoto są przygotowani do wejścia na rynek w dniach, w których metal notuje silne śródsesyjne spadki” – napisał we wczorajszym raporcie Edel Tully, analityk ze szwajcarskiego banku UBS.
Tak więc ostatnie spadki notowań złota wydają się być grą uczestników rynku kontraktów terminowych, na którym nagła przecena metalu często nie ma wiele wspólnego z realnym popytem i podażą. We wtorek o godzinie 13:50 złotem handlowano po cenie 1177,91$ za uncję, czyli o 0,4% niższej niż wczoraj.
Krzysztof Kolany
Bankier.pl
Źródło:
