Świadczenia przyznane osobom bezrobotnym w Wielkiej Brytanii są dwojakiego rodzaju. Pierwszym jest zasiłek dla bezrobotnych oparty na systemie składek. Osoba ubiegająca się o ten zasiłek musi spełnić szereg warunków. Musi byc to osoba zdolna do pracy, aktywnie poszukująca pracy, dyspozycyjna, nie podejmująca żadnego zajęcia zarobkowego w wymiarze większym niż 16 godzin tygodniowo, która nie jest studentem, nie osiągnęła wieku emerytalnego oraz podpisała odpowiednie porozumienie z urzędem pracy. Ponadto musi we wcześniejszym okresie podlegać ubezpieczeniom społecznym (bez określenia wymaganego okresu) i wszystkie składki musza być zapłacone. Zasiłek może być wypłacany przez okres nie przekraczający 182 dni. Drugim świadczeniem jest zasiłek dla bezrobotnych uzależniony od dochodów bezrobotnego. W przypadku ubiegania się o ten zasiłek, bezrobotny musi spełniać wszystkie powyższe warunki (z wyjątkiem okresów składkowych) oraz nie posiadać oszczędności przekraczających 8000 GBP, a partner takiej osoby nie może pracować w wymiarze większym niż 24 godziny w tygodniu. Ponadto ubiegający się o przyznanie tego zasiłku musi być mieszkańcem lub rezydentem Wielkiej Brytanii, co rozstrzygane jest w każdym indywidualnym przypadku.
Ubiegający się o zasiłek dla bezrobotnych w Norwegii musi być zarejestrowany w urzędzie pracy, zdolny do podjęcia pracy i otwarty na propozycje pracy. Norweski ustawodawca, w przeciwieństwie do wielu innych europejskich, nie wymaga wykazania się odpowiednim okresem ubezpieczenia, a jedynie osiągnięcia dochodu w wysokości 1,5-krotności określonej podstawy wymiaru w ostatnim roku kalendarzowym albo przynajmniej średnią roczną tej podstawy w okresie trzech ostatnich lat. Okres, przez jaki maksymalnie zasiłek dla bezrobotnych może być wypłacany, wynosi 104 tygodnie.
Dodaj komentarz
