Bezrobotny ubiegający się o zasiłek w Szwajcarii musi być jej mieszkańcem, mieć ukończoną szkołę w zakresie szkolnictwa obowiązkowego, być w wieku przedemerytalnymo, stosować się do wymagań kontroli i być gotowym do podjęcia pracy. Wymaganym okresem opłacania składek na ubezpieczenia społecznej jest okres 12 miesięcy w ciągu ostatnich 2 lat poprzedzających. Pewne osoby zwolnione są z konieczności wykazania tego okresu. Maksymalnym okresem pobierania zasiłku dla bezrobotnych jest okres 400 dni, jeżeli okres ubezpieczenia wynosił 12 miesięcy. W przypadku osób uprawnionych do renty inwalidzkiej lub wypadkowej, która legitymuje się 18 miesięcznym okresem składkowym, zasiłek może być wypłacany przez 520 dni. Osoby zwolnione z warunku wykazania się okresem ubezpieczenia, mogą pobierać zasiłek tylko przez 260 dni. Wyjątkowo, w kantonach, w których wskaźnik bezrobocia przekroczy 20%, rząd może wydłużyć okres pobierania zasiłku do 520 dni.
Bezrobotny ubiegający się o zasiłek dla bezrobotnych we Francji musi pozostawać bez pracy, a rezygnacja lub utrata pracy nie może wynikać z błahych powodów po stronie pracownika. Ponadto osoba ta musi aktywnie poszukiwać pracy i być fizycznie zdolną do jej podjęcia. Niezbędne będzie także zarejestrowanie w urzędzie pracy albo uczestnictwo w kursach doszkalających oraz wiek poniżej 60 roku życia. By uzyskać zasiłek dla bezrobotnych, osoba musi się wykazać odpowiednim okresem ubezpieczenia. Okres wypłaty zasiłku jest zależy od wieku bezrobotnego oraz od okresu ubezpieczenia, jakim może się on wykazać, jednak wynosi on co najmniej 7 miesięcy i nie więcej niż 42 miesiące. Jego wysokość wynosi 75% wynagrodzenia osiąganego w okresie 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wypłatę zasiłku.
Osoba bezrobotna w Irlandii starająca się o zasiłek dla bezrobotnych w Irlandii musi być zarejestrowana w urzędzie pracy, zdolną fizycznie do podjęcia pracy oraz zdolną do podjęcia pracy w pełnym wymiarze, a także poszukującą pracy. W irlandzkim systemie ubezpieczeń społecznych funkcjonują dwa systemy świadczeń dla bezrobotnych. Pierwszy to zasiłek dla bezrobotnych wypłacany z ubezpieczenia społecznego. Bezrobotny musi legitymować się odpowiednim okresem ubezpieczenia wynoszącym 39 tygodni opłacania składek w okresie poprzedzającym utratę pracy lub 26 tygodni opłacania składek w okresie dwóch lat poprzedzających rok, w którym przyznano zasiłek dla bezrobotnych. Okres pobierania zasiłku wynosi maksymalnie 390 dni, a w przypadku osób legitymujących się okresem opłacania składek ubezpieczeniowych przez okres krótszy niż 260 dni - okres pobierania zasiłku nie może być dłuższy niż 312 dni. Zasiłek jest wypłacany nie dłużej niż do osiągnięcia wieku emerytalnego, wynoszącego 66 lat. Drugim świadczeniem dla osób bezrobotnych jest pomoc przyznawana z pomocy społecznej. Nie jest ona zależna od okresów ubezpieczenia, ani od kryterium dochodowego. Wypłacana jest w razie potrzeb osoby bezrobotnej aż do osiągnięcia przez nią 66 roku życia.
Dodaj komentarz
