

Od lipca kurs kontraktów terminowych na złoto spada, schodząc w rejon 4-letnich minimów. Z tej okazji w finansowych mediach ruszył korowód ekspertów przekonujących, dlaczego złoto nadal będzie taniało. W tym gronie nie mogło zabraknąć analityków z Goldman Sachs.

„Ryzyko znacząco przechyla się na stronę spadków” – nie pozostawia złudzeń Jeffrey Curie, główny analityk surowcowy banku Goldman Sachs. „Wiele z tego wsparcia pochodziło z politycznej niepewności wokół Ukrainy tego, co działo się na Bliskim Wschodzie i te obawy teraz gasną” – dodał Currie wypowiadający się dla agencji Bloomberga. Zupełnie jakby wojna na wschodniej Ukrainie została zakończona, a amerykańskie naloty na Syrię symbolizowały pokój na Bliskim Wschodzie.
Pan Jeffrey Curie przez media głównego nurtu reklamowany jest jako ten, który na trzy dni wcześniej ostrzegł przed załamaniem cen złota w kwietniu 2013 roku, gdy w dwie sesje notowania kontraktów terminowych zanurkowały o 14%. Teraz analityk Goldmana skontrapunktował chór ekspertów wieszczących dalsze spadki cen złota. Bo przecież kto by tam trzymał ten „barbarzyński relikt”, skoro akcje drożeją, gospodarka rośnie, inflacji nie ma, a Fed podniesie stopy procentowe? Tegoroczna cena docelowa złota według analityków Goldman Sachs wynosi 1.050 dolarów. Prognoza ta jest utrzymywana od początku roku.
Zobacz też: Co się stanie ze złotem w 2014 roku?
Faktem jest, że ograniczenie QE przez Rezerwę Federalną wzmacnia dolara względem pozostałych walut, co wywiera presję na cały sektor surowcowy. Ceny metali szlachetnych wyrażone w USD spadają od połowy lipca. Od tego czasu złoto potaniało o 9,5%, czyli o prawie 130 USD na uncji. W czwartek rano kontrakty terminowe były notowane po kursie 1.210,12 USD za uncję. Czyli już tylko o 30 USD powyżej dołków z czerwca i grudnia 2013 roku, gdy cena żółtego metalu notowała najniższe poziomy od 2010 roku.
Notowania kontraktów na złoto. w USD za uncję
Nie można wykluczyć, że pod naporem medialnej propagandy i negatywnego sentymentu notowania rozbite zostanie kluczowe wsparcie zlokalizowane na wysokości 1.180 USD/oz. W takim scenariuszu „cena złota” może szybko spaść nawet w rejon tysiąca dolarów za uncję, realizując prognozy największych pesymistów i wytrącając metal z tzw. słabych rąk.
Realizacja takiego scenariusza byłaby najprawdopodobniej niepowtarzalną okazją dla długoterminowych inwestorów traktujących złoto jako bezpieczną lokatę kapitału i swoistą polisę ubezpieczeniową przed załamaniem systemu finansowego, aby tanio uzupełnić portfel fizycznym metalem. Złoto po tysiąc dolarów za uncję w otoczeniu zerowych stóp procentowych i bezprecedensowej ekspansji monetarnej byłoby moim zdaniem okazją roku. Takiej „promocji” trudno byłoby się oprzeć.
Krzysztof Kolany

































































