Jeżeli nie jest możliwa identyfikacja sprzedawanych papierów wartościowych przy ustalaniu dochodu z ich sprzedaży, co poprzedzone jest ustaleniem kosztów ich uzyskania (przede wszystkim ceny nabycia), wówczas broker obowiązany jest stosować metodę FIFO (art. 24 ust.10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) tj. pierwsze przyszło - pierwsze wyszło. Metoda ta ma zastosowanie odrębnie do każdego z rachunków posiadanych przez podatnika, na którym są zdeponowane papiery wartościowe. Istotnym jest także, że do ustalania dochodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych wg metody FIFO brane są tylko papiery zdeponowane na rachunku podatnika i dostępne mu w dniu dokonania zlecenia sprzedaży. Tak więc papiery zablokowane (zastawione) nie są brane pod uwagę dla określenia ceny nabycia.
Przykład (załóżmy, że w cenach poniższych transakcji ujęte już są koszty uzyskania przychodu):
1 lutego inwestor nabył 50 akcji spółki XY po 2 zł.
1 maja inwestor dokupił 50 akcji spółki XY po 3 zł.
1 czerwca inwestor sprzedał 30 akcji spółki XY po 2,5 zł (czyli sprzedał część kupionych po 2 zł i zarobił na tym 15 zł).
1 grudnia inwestor zablokował 30 akcji spółki XY pod zastaw wierzytelności (zastawił resztę akcji kupionych po 2 zł i 10 szt kupionych po 3 zł).
20 grudnia inwestor sprzedał 20 akcji spółki XY po 3 zł (czyli sprzedał część akcji nabytych po 3 zł, ale nie zarobił ani nie stracił).
W rezultacie, w rozliczeniu podatkowym wykaże jedynie zysk do opodatkowania w wysokości 15 zł.
Dodaj komentarz
