Młodzi ludzie, wbrew powszechnej opinii o kreatywności i dynamicznym usposobieniu, mają ogromne trudności z poruszaniem się po rynku pracy. Kiepska koniunktura, brak wykształcenia i środków na jego zdobycie to największe bariery. Rząd w słusznej sprawie wystąpił zatem z inicjatywą pomagania młodym w przezwyciężaniu tych trudności.
Słuchając przedstawicieli Ministerstwa Gospodarki i Pracy ma się wrażenie, że projekt zrealizowano wzorowo i tylko patrzeć, aż nastąpi wielki boom młodych. Właściwie już trwa, tylko nie każdy umie go dostrzec.
Wiceminister gospodarki i pracy Jacek Męcina uważa, że program okazał się zbawienny dla wielu młodych ludzi. - Program ,,Pierwsza Praca”, realizowany od czerwca 2002 roku ograniczył trudności ze znalezieniem pracy wśród młodych ludzi, którzy przez ostatnie lata masowo wkraczali na rynek pracy. - mówi. To fakt, że ograniczył trudności. Nie da się nie docenić tego, że z różnych form pomocy skorzystało przez te trzy lata blisko 2,5 mln młodych ludzi. Jak wyglądała ta pomoc i czy rzeczywiście była efektywna? Jeśli spojrzeć na strukturę zauważymy, że z tych 2,5 mln ludzi tylko jedna piąta skorzystała z ,,aktywnych form przeciwdziałania bezrobociu’’.
Dla pozostałych czterech piątych program Pierwsza Praca zakończył się na etapie broszury z poradami jak się zachować podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Można zaryzykować tezę, że młodym bardziej przydałaby się praca, aniżeli broszury, wykłady i biura karier. Natomiast z owej jednej piątej ,,aktywnych” 60 proc. uczestników programu kojarzyć go będzie z krótkim i groteskowo nisko opłacanym stażem. Dla firm stażysta to niskie koszty, wysokie wymagania i perspektywa dofinansowania rządowego. Dla stażysty - krótki okres pracy przed długotrwałym bezrobociem. Stałe zatrudnienie znalazła w ciągu trzech lat Pierwszej Pracy zaledwie jedna dwunasta uczestników programu. Obecnie rząd uruchamia bliźniaczy program Pierwszy Biznes. Na szkolenia, wykłady, ,,promowanie postaw kreatywnych” i dotacje kredytowe budżet wyda 40 mln zł.
Gazeta Poznańska
Bartosz SOBIAK
Źródło:
