Podczas gdy finansiści i analitycy coraz głośniej domagają się obniżek stóp procentowych w strefie euro, to inflacja w tym regionie jest najwyższa od 1992 roku, kiedy to Eurostat zaczął zbierać te dane. W marcu inflacja CPI wyniosła 3,5% r/r i była o 0,2 pkt. proc. wyższa niż miesiąc wcześniej.
Skutki wzrostu cen odczuwane są już przez europejskie społeczeństwa: w wielu krajach Eurolandu ludzie protestują przeciwko drożyźnie, domagając się podwyżek płac. Ekonomiści takie zachowanie nazywają efektem „drugiej rundy”, co jest zjawiskiem bardzo niebezpiecznym dla stabilności cen w średnim okresie. Wydawałoby się, że w takich warunkach EBC nie powinien wahać się przed podnoszeniem stóp procentowych.
Sytuacja nie jest jednak wcale taka oczywista. Po pierwsze wzrost cen napędzany jest głównie przez drożejącą żywność oraz paliwa (inflacja bazowa w lutym wyniosła tylko 1,8%), a po drugie kondycja gospodarcza w różnych państwach strefy euro jest znacząco różna. Podczas gdy Niemcy, Irlandia czy Słowenia notują wyraźny spadek dynamiki PKB, to w wielu innych krajach Eurolandu gospodarka radzi sobie całkiem nieźle (w Holandii wzrost gospodarczy nawet przyspiesza).
Poza tym świat boryka się z poważnym kryzysem na rynkach finansowych skutkującym bardziej restrykcyjną polityką kredytową banków oraz wysokimi rynkowymi stopami procentowymi, co działa antyinflacyjnie. W walce ze wzrostem cen pomaga też silne euro, które jeszcze w marcu względem dolara biło rekordy wszech czasów. Gdyby EBC zdecydował się na zdecydowane podwyżki stóp procentowych, to przy obecnych nastrojach wśród inwestorów strach pomyśleć, na jakiej wysokości znalazłby się kurs EUR/USD. Poza tym wydaje się, że amerykańska Rezerwa Federalna nadal będzie obniżać stopy procentowe, co jeszcze bardziej pogłębi różnicę w dochodowości europejskich i amerykańskich papierów dłużnych i będzie działać na korzyść euro.
W takiej sytuacji jakakolwiek decyzja Europejskiego Banku Centralnego obdarzona jest dużym ryzykiem: ewentualna obniżka będzie grozić wzrostem inflacji, zaś podwyżka może dobić eksporterów ze strefy euro i pogorszy sytuację w sektorze finansowym. W takim układzie coraz bardziej prawdopodobny wydaje się scenariusz, w którym EBC utrzyma cenę pieniądza na obecnym poziomie do nawet do końca roku.
K.K.
Źródło:
