Najważniejsze dla audytora są standardy profesjonalnej praktyki oraz zasady kodeksu etyki. Od audytora wewnętrznego wymagana jest przede wszystkim rzetelność. Niezwykle istotna jest też niezależność. Pozwala ona audytorom wewnętrznym na formułowanie osądów w sposób bezstronny i bez uprzedzeń. Audytor ma zatem dać rozsądną, lecz nie absolutną gwarancję, że realizacja wyznaczonych przez organizację celów przy odpowiednim i zgodnym z prawem (legalnym) prowadzeniu działalności nie będzie utrudniona przez zdarzenia, które są możliwe do przewidzenia. Powinien on ocenić poziom ryzyka wystąpienia nieprawidłowości, ocenić sprawność i adekwatność systemu kontroli wewnętrznej.
Audytor szacuje ryzyka w instytucji w celu zidentyfikowania słabości systemu gospodarki finansowej, systemu kontroli, systemu zarządzania organizacją. Nie wydaje on jednak wyroków, lecz obnaża słabości, identyfikuje problemy i sugeruje ich rozwiązanie, biorąc pod uwagę występujące w systemie błędy. Audytor wewnętrzny wnosi do jednostki wartość dodaną.
Dodaj komentarz
