Standardy audytu wewnętrznego cz. I

Członkostwo w Unii Europejskiej wymaga większej dyscypliny i racjonalizacji wydatków publicznych, dbałości o prawidłowe wykorzystanie środków pochodzących ze Wspólnoty oraz przeciwdziałania nadużyciom finansowym. Temu wszystkiemu ma służyć audyt wewnętrzny w jednostkach sektora publicznego i nie tylko. Pierwsza część raportu porusza tematykę zadań, jakie stawia się audytorom wewnętrznym.

1. Po co jest audyt?

2. Przepisy regulujące audyt wewnętrzny

3. Kto stoi na straży etyki zawodowej audytorów

4. Podobieństwa i różnice w audycie wewnętrznym i zewnętrznym

5. Jak powinien działać audytor?

6. Cele audytu wewnętrznego

Szczegółowe warunki planowania, tryb przeprowadzania oraz sposób dokumentowania audytu wewnętrznego określiło rozporządzenie ministra finansów z dnia 5 lipca 2002 r. w sprawie szczegółowego sposobu i trybu przeprowadzania audytu wewnętrznego (Dz.U. nr 111, poz. 973). Stanowi ono wykonanie delegacji zawartej w art. 35j ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. nr 155, poz. 1014 z późn. zm.). Jak informuje resort finansów, zostało ono przygotowane z uwzględnieniem i na podstawie powszechnie uznawanych standardów międzynarodowych Standardy Profesjonalnej Praktyki Audytu Wewnętrznego opracowane przez Instytut Audytorów Wewnętrznych).

Rola i zadania audytora

Audytor wewnętrzny, przeprowadzając audyt wewnętrzny:

• bada wiarygodność sprawozdania finansowego oraz sprawozdania z wykonania budżetu przez następcze sprawdzenia przestrzegania zasad rachunkowości, zgodności zapisów w księgach rachunkowych z dowodami księgowymi, zgodności sprawozdania finansowego oraz sprawozdania z wykonania budżetu z zapisami w księgach rachunkowych,
• dokonuje oceny adekwatności, efektywności i skuteczności systemów kontroli, zarządzania ryzykiem i kierowania jednostką sektora finansów publicznych,
• dokonuje oceny przestrzegania zasady celowości i oszczędności w dokonywaniu wydatków, uzyskiwania możliwie najlepszych efektów w ramach posiadanych środków oraz przestrzegania terminów realizacji zadań i zaciągniętych zobowiązań.

Audytor wewnętrzny w celu przygotowania planu audytu wewnętrznego dokonuje analizy obszarów ryzyka w zakresie działania jednostki sektora finansów publicznych, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny, biorąc pod uwagę przede wszystkim m.in. cele i zadania jednostki, przepisy prawne dotyczące działania jednostki, wyniki wcześniej przeprowadzonego audytu lub kontroli. Audytor wewnętrzny, przygotowując plan audytu wewnętrznego, ustala kolejność poddania obszarów ryzyka audytowi wewnętrznemu, biorąc pod uwagę stopień ich ważności oraz uwzględnia czynniki organizacyjne.

W przypadku zmiany czynników, na podstawie których sporządzony został plan audytu wewnętrznego, a także w szczególnie uzasadnionych przypadkach audytor wewnętrzny, na wniosek kierownika jednostki, przeprowadza audyt wewnętrzny poza planem audytu wewnętrznego. Jeżeli przeprowadzenie audytu wewnętrznego poza planem audytu wewnętrznego stworzy zagrożenie dla realizacji tego planu, audytor wewnętrzny zawiadamia o tym na piśmie kierownika jednostki oraz (w większości przypadków) głównego inspektora audytu wewnętrznego.

W związku z zadaniami, jakie stoją przed audytorem, ma on prawo wglądu do dokumentów i innych materiałów związanych z funkcjonowaniem komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych. Audytor wewnętrzny może sporządzać z dokumentów niezbędne odpisy, kopie lub wyciągi, jak również zestawienia i obliczenia, w tym zawartych na elektronicznych nośnikach informacji, w celu włączenia ich do bieżących akt audytu wewnętrznego.

Audytor wewnętrzny sporządza notatkę służbową z innych czynności podjętych w toku zadania audytowego, a także zdarzeń, które mają istotne znaczenie dla ustaleń audytu wewnętrznego. Audytor wewnętrzny sporządza sprawozdanie z przeprowadzenia audytu wewnętrznego, w którym przedstawia, w sposób jasny, rzetelny i zwięzły, ustalenia i wnioski poczynione w czasie audytu wewnętrznego.

POPRZEDNIA: Po co jest audyt?

NASTĘPNA: Kto stoi na straży etyki zawodowej audytorów