Przekazanie prywatnych przedmiotów na cele firmy

Wykorzystywane prywatnie składniki majątku można przekazać na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Należy jednak pamiętać, że aby móc związanymi z nimi wydatkami obciążać koszty, należy udowodnić, że faktycznie będą one w tej działalności wykorzystywane.

Krok 1
Wprowadzenie do ewidencji

Przepisy podatkowe nie przewidują żadnej szczególnej formy przekazania prywatnych przedmiotów na cele prowadzonej działalności gospodarczej. W praktyce najczęściej dokonuje się tego poprzez oświadczenie podatnika, w którym określa on co i od kiedy będzie wykorzystywane dla potrzeb prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Do ewidencji środków trwałych wpisuje się przedmioty, które:

1) stanowią własność lub współwłasność podatnika,

2) są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,

3) będą wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą przez okres dłuższy niż rok, oraz

4) ich wartość początkowa przekracza 3.500 zł.

Natomiast rzeczowe składniki majątku, związane z działalnością, które nie zostały zaliczone do środków trwałych, stanowią wyposażenie. Wyposażenie, którego wartość przekracza 1.500 zł należy wpisać do ewidencji wyposażenia. Ewidencja ta powinna zawierać co najmniej: numer kolejny wpisu, datę nabycia, numer faktury lub rachunku, nazwę wyposażenia, cenę zakupu lub koszt wytworzenia, numer pozycji, pod którą wpisano w księdze koszt związany z nabyciem wyposażenia, datę i przyczynę likwidacji (w tym również datę sprzedaży lub darowizny) wyposażenia.

Wzór oświadczenia

Krok 2
Ustalenie wartości początkowej

Co do wartości przekazywanych przedmiotów, należy pamiętać, że obowiązek wyceny dotyczy środków trwałych. Wartość początkowa tych środków stanowi bowiem podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych zaliczanych do kosztów podatkowych. W tym przypadku będzie to zazwyczaj cena nabycia, tj. kwota należna zbywcy powiększona o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania, m.in. koszty montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat, odsetek, prowizji, oraz pomniejszona o VAT, poza przypadkami, gdy podatnikowi nie przysługuje odliczenie podatku naliczonego albo zwrot różnicy VAT.

Podatnik ma dwie możliwości ustalenia wartości początkowej przekazywanego składnika majątku. Wartość ta powinna przede wszystkim wynikać z faktury zakupu. Jeśli podatnik nie może ustalić ceny nabycia środka trwałego na podstawie faktury, wartość początkową takiego środka przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika. W takim przypadku należy uwzględnić cenę rynkową środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz stan i stopień zużycia.

Krok 3
Amortyzacja

Wprowadzony do ewidencji środek trwały podlega amortyzacji. Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się według stawek określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych. Podatnicy mogą jednak podwyższyć stawki amortyzacyjne. Dotyczy to m.in.:

1) maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 KŚT (stawkę podwyższa się przy zastosowaniu współczynnika 2),

2) maszyn, urządzeń i środków transportu używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej (stawkę podwyższa się przy zastosowania współczynnika 1,4).

W tym przypadku można też indywidualnie ustalić stawkę amortyzacyjną. Taka możliwość istnieje w odniesieniu do używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika.

Środki trwałe niebędące nieruchomościami uznaje się za używane, jeśli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 6 miesięcy. Natomiast środki te będą uznane za ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20% wartości początkowej.

Przykład

Podatnik wprowadził do ewidencji środków trwałych komputer o wartości początkowej 3.900 zł. Ma możliwość zastosowania dwóch stawek amortyzacji, tj. według wykazu podwyższonej o współczynnik 2,0 i indywidualnej.

1) amortyzacja według stawki z wykazu podwyższonej o współczynnik 2,0:
3.900 zł × (30% × 2) : 12 miesięcy = 195 zł - miesięczny odpis amortyzacyjny,
okres amortyzacji zatem będzie trwał 20 miesięcy (3.900 zł : 195 zł);

2) amortyzacja według stawki indywidualnej (ponieważ wartość komputera nie przekracza 25.000 zł, okres amortyzacji wyniesie 24 miesiące):
3.900 zł : 24 m-ce = 162,50 zł - miesięczny odpis amortyzacyjny.

Stosując stawkę podwyższoną z wykazu stawek amortyzacyjnych podatnik skróci okres amortyzowania w stosunku do amortyzacji według stawki indywidualnej o 4 miesiące.

W przypadku składników prywatnego majątku przekazanych na potrzeby firmy zarówno dokonywane odpisy amortyzacyjne (w odniesieniu do środków trwałych), jak i inne koszty eksploatacji związane z wykorzystywaniem tych rzeczy na potrzeby działalności gospodarczej mogą być zaliczone do kosztów podatkowych.

Podstawa prawna: ustawa z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.).

Dodaj komentarz

Komentarze do artykułu

Przekazanie prywatnych przedmiotów na cele firmy Autor: ~Holden Caulfield   2008-11-05 20:59

Socjalizm bohatersko zwalcza problemy nie znane w żadnym innym ustroju.