W I kwartale 2010 roku odnotowano 18 139 wypadków przy pracy, co oznacza wzrost o 59,4 proc. w stosunku do analogicznego okresu ubiegłego roku. Wypadków śmiertelnych było 86 – wzrost o 87 proc. (dane GUS).
5303 wypadki (29,2 proc.) dotyczyły osób, które na swoim stanowisku pracy przepracowały rok lub mniej. W kategorii wieku poszkodowanych najgorzej wypadły osoby między 30. a 39. rokiem życia – 4814 wypadków. Niewiele mniej poszkodowanych miało 40–49 lat, kolejny niebezpieczny przedział to 20–29 lat. Co ciekawe, pracownicy obsługi biurowej ulegali wypadkom częściej niż robotnicy budowlani. Ponad połowa przyczyn zdarzeń to nieprawidłowe zachowanie się pracownika.
Łączna liczba dni niezdolności do pracy wyniosła 505 tysięcy (wzrost o 54,9 proc.). Na jednego poszkodowanego przypadło 28 dni niezdolności do pracy (rok wcześniej – 28,8).
Najwięcej wypadków miało miejsce w województwie dolnośląskim – 2,19 na 1000 pracujących (bez gospodarstw indywidualnych w rolnictwie). Kolejne w statystykach są województwa wielkopolskie (1,84) i śląskie (1,82). Najbezpieczniej pracowało się w województwach podkarpackim (1,15) i lubelskim (1,18). Średnia dla Polski to 1,55.
Pocieszające jest jedynie to, że zmalała wypadkowość w rolnictwie – z 4958 zdarzeń rok temu do 4477 wypadków w pierwszym kwartale 2010 roku. Pamiętajmy jednak o śnieżnej zimie w pierwszym kwartale tego roku. Mniej było również wypadków przy pracy wśród prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących. W I kwartale br. w tej grupie wypłacono 982 jednorazowe odszkodowania w średniej wysokości 4,4 tys. zł. Rok temu wypłacono 1045 odszkodowań w tej samej średniej wysokości.
Czym jest wypadek? |
|
|
Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. nr 199, poz. 1673 z późn. zm.), uważa za wypadek nagłe zdarzenie związane z pracą, wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz (czyli uszkodzenie tkanek lub narządów człowieka) albo śmierć, które nastąpiło: - podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych; - w czasie lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia; - w momencie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między jego siedzibą a miejscem wykonywania obowiązków wynikających ze stosunku pracy. Więcej na portalu Twoja-Firma.pl |
Źródło danych: GUS
Źródło:
