Zdaniem jednej z teorii metal ten w znaczący sposób mógł przyczynić się do upadku Cesarstwa Rzymskiego, był bowiem wykorzystywany do produkcji naczyń codziennego użytku, a także dodawany do wina jako słodzik. Na skutek zachodzących reakcji powstawały trujące opary wywołujące silne zaburzenia w pracy układu nerwowego i krwionośnego.
Swoje zastosowanie znajduje głównie przy produkcji płyt akumulatorowych (baterie kwasowo-ołowiowe), pokryć kabli, a także jako dodatek do benzyn, gdyż posiada właściwości antystukowe (antydetonacyje) jednocześnie wzbogacając liczbę oktanową.
Ołów zatrzymuje promienie gamma i roentgena, dlatego wykonane z niego specjalne ekrany stosuje się w medycynie i laboratoriach naukowych.
W przemyśle zbrojeniowym wykorzystuje się go do produkcji rdzeni pocisków karabinowych.
W przyrodzie ołów rzadko spotyka się w czystej postaci, występuje głównie jako składnik minerałów takich jak galena, anglezyt, cerusyt, piromorfit i mimetezyt, które poddaje się obróbce hutniczej i elektrolitycznej. Bardzo często otrzymuje się go również jako produkt uboczny w procesie pozyskiwania cynku, co również ma wpływ na wielkość podaży (dobra koniunktura cynku sprzyja zwiększaniu produkcji ołowiu).
Poniższa tabela przedstawia zestawienie państw o największej produkcji tego metalu.
Dzisiejsza technika pozwala na bardzo efektywne odzyskiwanie metalu sięgające poziomu 95%. Ma to duże znaczenie nie tylko ze względów ekonomicznych, ale także zdrowotnych, gdyż toksyczny ołów nie zalega na wysypiskach.
Najpopularniejszym ośrodkiem handlu ołowiem jest London Metal Exchange, gdzie pojedynczy kontrakt terminowy na ten surowiec opiewa na 25 ton.
Szacuje się, że w przyszłości znaczenie ołowiu pozostanie wciąż silne głównie za sprawą przemysłu transportowego (pochłaniającego blisko 80% produkcji surowca) i telekomunikacyjnego. Mimo rosnącej popularności samochodów hybrydowych, nie korzystających z tradycyjnych akumulatorów specjaliści nie przewidują spadku zapotrzebowania na ten metal, ze względu na niedostatecznie szybką popularyzację tych pojazdów w porównaniu z przyrostem produkcji tradycyjnych. Najważniejszym rynkiem nadal pozostaną Chiny i to do nich trafi lwia część tego surowca.
Duże znaczenie dla ceny będą miały ilości zapasów surowca. W przypadku ołowiu drastyczny sięgający 80% spadek zapasów trwający od czerwca 2006 roku do października 2007 roku spowodował wzrost ceny o 335% w zaledwie 16 miesięcy, która osiągnęła 15 października swój historyczny szczyt 3 983 dolarów za tonę. Od tamtego czasu wartość surowca znajdowała się w konsolidacji na poziomie 2 500 USD za tonę by pod koniec lutego 2008 r. wzrosnąć do blisko 3 270. Trwałe przebicie wcześniejszego szczytu 3 983 USD sugerować może dalszą zwyżkę cen.
Źródło:
