2009-04-19 09:02 Źródło: Informacyjna Agencja Radiowa
19 kwietnia mija 66. rocznica powstania w getcie warszawskim
Rankiem 19 kwietnia 1943 roku żydowscy bojownicy stawili zbrojny opór oddziałom niemieckim, które przystąpiły do ostatecznej likwidacji getta.
Warszawskie getto było największym spośród założonych przez Niemców. W chwili wybuchu powstania mieszkało tam blisko 70 tysięcy osób. Walki trwały do połowy maja. Kilkuset bojowników, wspieranych przez mieszkańców getta walczyło przeciwko czterem tysiącom niemieckich żołnierzy, wspomaganych przez artylerię i broń pancerną.
W walkach w getcie zginęło blisko 7 tysięcy Żydów, a prawie 50 tysięcy zostało wywiezionych do obozu zagłady w Treblince. W czasie walk całe getto zostało spalono, a po jego zakończeniu ruiny wysadzono w powietrze.
Powstanie zorganizowały: Żydowska Organizacja Bojowa i Żydowski Związek Wojskowy. Głównymi siłami powstańców były grupy bojowe Żydowskiej Organizacji Bojowej, utworzonej w grudniu 1942 roku. Liczyła ona około 600 osób. Pomocy w przygotowaniach do powstania, w walce i ewakuacji powstańców z getta udzielały polskie organizacje konspiracyjne.
8 maja komendant ŻOB Mordechaj Anielewicz i inni przywódcy powstania popełnili samobójstwo w otoczonym przez Niemców bunkrze przy ulicy Miłej 18. Z sześciu członków Komendy ŻOB przeżyli dwaj: Marek Edelman i Icchak Cukierman. Obaj walczyli później w Powstaniu Warszawskim.
Utworzone przez Niemców w 1940 roku getto warszawskie liczyło około 400 tysięcy osób. Z powodu niezwykle trudnych warunków: przeludnienia, głodu i epidemii, liczba mieszkańców getta stale się zmniejszała. Ponadto trwały masowe deportacje Żydów z getta do obozów zagłady. W ramach tak zwanej "Akcji Reinhard", od 22 lipca do 21 września 1942 roku wywieziono do obozu w Treblince ponad 300 tysięcy osób.
Powstańcy żydowscy w czasie walk w getcie korzystali z pomocy polskiego podziemia. Bojownicy ŻOB-u otrzymali od Armii Krajowej broń, amunicję, granaty i środki wybuchowe. Bojownicy żydowscy zostali także poinstruowani, w jaki sposób użyć tych materiałów do konstrukcji bomb, granatów ręcznych i butelek zapalających.
W czasie powstania obrońcy getta od pierwszych dni wspierani byli z zewnątrz przez polskie oddziały podziemia zbrojnego. Polacy przeprowadzili też kilkanaście akcji zbrojnych wokół getta przeciwko oddziałom niemieckim.
Warszawskie getto było największym spośród założonych przez Niemców. W chwili wybuchu powstania mieszkało tam blisko 70 tysięcy osób. Walki trwały do połowy maja. Kilkuset bojowników, wspieranych przez mieszkańców getta walczyło przeciwko czterem tysiącom niemieckich żołnierzy, wspomaganych przez artylerię i broń pancerną.
W walkach w getcie zginęło blisko 7 tysięcy Żydów, a prawie 50 tysięcy zostało wywiezionych do obozu zagłady w Treblince. W czasie walk całe getto zostało spalono, a po jego zakończeniu ruiny wysadzono w powietrze.
Powstanie zorganizowały: Żydowska Organizacja Bojowa i Żydowski Związek Wojskowy. Głównymi siłami powstańców były grupy bojowe Żydowskiej Organizacji Bojowej, utworzonej w grudniu 1942 roku. Liczyła ona około 600 osób. Pomocy w przygotowaniach do powstania, w walce i ewakuacji powstańców z getta udzielały polskie organizacje konspiracyjne.
8 maja komendant ŻOB Mordechaj Anielewicz i inni przywódcy powstania popełnili samobójstwo w otoczonym przez Niemców bunkrze przy ulicy Miłej 18. Z sześciu członków Komendy ŻOB przeżyli dwaj: Marek Edelman i Icchak Cukierman. Obaj walczyli później w Powstaniu Warszawskim.
Utworzone przez Niemców w 1940 roku getto warszawskie liczyło około 400 tysięcy osób. Z powodu niezwykle trudnych warunków: przeludnienia, głodu i epidemii, liczba mieszkańców getta stale się zmniejszała. Ponadto trwały masowe deportacje Żydów z getta do obozów zagłady. W ramach tak zwanej "Akcji Reinhard", od 22 lipca do 21 września 1942 roku wywieziono do obozu w Treblince ponad 300 tysięcy osób.
Powstańcy żydowscy w czasie walk w getcie korzystali z pomocy polskiego podziemia. Bojownicy ŻOB-u otrzymali od Armii Krajowej broń, amunicję, granaty i środki wybuchowe. Bojownicy żydowscy zostali także poinstruowani, w jaki sposób użyć tych materiałów do konstrukcji bomb, granatów ręcznych i butelek zapalających.
W czasie powstania obrońcy getta od pierwszych dni wspierani byli z zewnątrz przez polskie oddziały podziemia zbrojnego. Polacy przeprowadzili też kilkanaście akcji zbrojnych wokół getta przeciwko oddziałom niemieckim.
|
|
|
Dodaj komentarz
