Po prawie trzech latach wzrostu kursu Eur/Usd (minimum osiągnięte w lipcu 2001 0,8350; wcześniej w listopadzie 2000 lokalny dołek 0,8370) w czasie, którego Dolar stracił na wartości 43,5%, pojawiły się w mediach informacje o tym, iż duże banki inwestycyjne (vide: CITIBANK) zdecydowały wreszcie o zamianie większej ilości Dolarów na inne waluty (Eur, Gbp, Jpy, Chf).
Pojawia się wiec pytanie - dlaczego tak późno najwięksi rozgrywający na rynku walutowym dołączają do jadącego pociągu dopiero w tej chwili, gdy większość indywidualnych inwestorów powoli zaczyna mówić o możliwym odwróceniu tego trzyletniego trendu. Odpowiedź jest dość zaskakująca.
Do tej pory dealerzy bankowi spekulowali na rynku walutowym w ramach swoich osobistych limitów transakcyjnych. Pozycje takie zawsze były szybko zamykane po osiągnięciu małego zysku lub straty. Teraz zarządy banków widząc umacnianie się trendu wzrostowego na Eur/Usd oraz przewidując dalsze osłabienie Dolara będące następstwem układów cen papierów wartościowych na rynku pieniężnym, wysokości stop procentowych oraz parametrów makroekonomicznych na konkurujących rynkach krajów azjatyckich i europejskich, postanawiają "przeflancować" większą cześć sumy bilansowej z dominującego Dolara na inne waluty -głownie na Euro. Taka decyzja, gdy już zapada, niesie za sobą poważne konsekwencje.
Można śmiało powiedzieć, że gdy kolejne banki inwestycyjne podejmę decyzje o zastąpieniu Dolara jako dominującego składnika w sumie bilansowej przez Euro, podaż "zielonego" na Forexie może się zwiększyć nawet kilkaset razy. Zarządy banków inwestycyjnych patrzą na trendy występujące na rynkach finansowych w dłuższej perspektywie czasowej, niż zwykli indywidualni inwestorzy, dla których zarobek nawet kilku procent jest podstawą do zainkasowania zysku. W przypadku banków decyzje o zmianie polityki inwestycyjnej zapadają zdecydowanie rzadziej - nawet raz na kilka lat. Ale jeśli już zapadną, to przez kolejnych kilka lat decyzje takie są utrzymywane w mocy.
Dla banków inwestycyjnych ważne jest, by suma bilansowa była w możliwie dużym stopniu powiązana z walutą o wyższej stopie procentowej (oczywiście rozpatrywane są tylko te waluty, których poziom ryzyka jest porównywalny). Im wyższa stopa procentowa, tym łatwiej osiągnąć przychody na spreadzie liczonym jako różnica w oprocentowaniu pasywów (depozyty ludności oraz firm) oraz aktywów (kredyty, obligacje, bony skarbowe, lokaty międzybankowe, itp.).
Może się to wydać niektórym dziwne, ze bank inwestycyjny taki jak CITIBANK dopiero teraz otrzymał sygnał przejścia z Dolara na Euro oraz na inne waluty. Ale jak już wspomniałem, jest to kwestia horyzontu inwestycyjnego. Jeśliś nawet stosujemy czystą AT, lecz patrzymy na świece kwartalne lub roczne, to widzimy inny obraz sytuacji, niż obserwując świece dzienne, godzinne czy też tygodniowe.
Właśnie kilka dni temu mieliśmy niemal jednoczesne dwa wydarzenia. Pierwsze, to pokonanie lipcowego szczytu na wykresie Eur/Usd. To był wyraźny sygnał kontynuacji trendu wzrostowego i być może sygnał wejścia rynku w trzecią dużą falę wzrostową, która mogłaby wynieść kurs do poziomu 1,40, jeśli przyjmiemy założenie o porównywalnej długości poszczególnych podfal w stosunku do pierwszej dużej fali wzrostowej. Myślę, że ta trzecia fala może mięć bardziej dynamiczny przebieg i większy zasięg niż fala pierwsza. Do trendu zaczną się bowiem dołączać coraz to nowe banki inwestycyjne. To na razie pierwsze wydarzenie - czysto techniczne.
Drugim wydarzeniem było przejście całej krzywej dochodowości lokat i obligacji amerykańskich poniżej krzywej dochodowości dla aktywów nominowanych w Euro. Wcześniej mieliśmy do czynienia z sytuacją, gdy lewa strona krzywej dochodowości papierów amerykańskich była poniżej krzywej dla Euro, lecz prawa strona krzywej była wyżej (czyli dolarowe obligacje o dłuższym terminie zapadalności miały wyższa rentowność niż obligacje nominowane w Euro). Teraz uległo to zmianie.
Jeśli faktycznie mielibyśmy mięć do czynienia jeszcze z trzecią falą impulsu, a po niej miałaby nadejść korekta porównywalna do niedawnej z okresu lipiec-listopad, to po niej miałaby nadejść jeszcze jedna - piąta fala - kończąca cały duży cykl wzrostu na Eur/Usd. Myślę, ze w tej piątej fali do trendu zaczęłyby się włączać banki centralne. One zawsze podejmują decyzje na końcu. Włączenie się do trendu banków centralnych oznaczałoby zamianę oficjalnych rezerw państwowych wyrażonych w Dolarze, na rezerwy wyrażone w Euro. Do tego może jeszcze dojść zmiana sposobu rozliczania się za surowce z obecnych rozliczeń dolarowych na rozliczenia w Euro. Dlatego też zasięg tej fali może być naprawdę duży, może nawet wyższy niż opisany w raporcie specjalnym (1,65).
Dziś brzmi to troszkę jak beletrystyka. Ale jeszcze kilkadziesiąt lat temu nikt nie przypuszczał, iż najważniejszą walutę świata, jaką był Funt brytyjski, zastąpi Dolar. Może właśnie nadchodzi czas zastąpienia Dolara przez nowa walutę - Euro?
Jacek Maliszewski
mail to: jm@efixopolska.com
Dodaj komentarz
