Według specyfikacji, informacje o użytkowniku można chronić poprzez szyfrowanie przesyłanych danych, natomiast kod dostępu oraz nagłówek pakietu przesyłane są poprzez kanał nieszyfrowany. Dane szyfrowane są przy użyciu szyfru strumieniowego E0. Wynika z tego jasno, że możliwe są ataki na połączenie komunikacyjne.
Bluetooth może działać w jednym z trzech Trybów Bezpieczeństwa:
Tryb Bezpieczeństwa 1 - niechroniony: W trybie tym nie wykorzystuje się szyfrowania ani uwierzytelnienia, a samo urządzenie działa w trybie niedyskryminacyjnym, przykładowo w trybie nadawania lub odbierania.
Tryb Bezpieczeństwa 2 - oparty na aplikacji/usłudze (L2CAP): W trybie tym po nawiązaniu połączenia Security Manager przeprowadza uwierzytelnienie, co ogranicza dostęp do urządzenia.
Tryb Bezpieczeństwa 3 - uwierzytelnianie w oparciu o PIN/szyfrowanie adresy MAC: Uwierzytelnienie dokonywane jest przed nawiązaniem połączenia. Mimo użycia szyfrowania, nawet w tym trybie możliwe jest przeprowadzenie skutecznego ataku.
Bezpieczeństwo Bluetooth opiera się na generowaniu kluczy przy użyciu kodu PIN. Klucze mogą mieć długość od 1 do 16 bajtów. Większość urządzeń stosuje obecnie PIN-y 4-bajtowe. Na początku wykorzystywany jest algorytm E2 w celu wygenerowania 16-bajtowego klucza Link Key w oparciu o kod PIN. Następnie na podstawie klucza Link Key obliczany jest przy użyciu algorytmu E3 klucz szyfrowania. Pierwszy klucz wykorzystywany jest do uwierzytelnienia, drugi do szyfrowania.
Dodaj komentarz
