2005-03-16 06:03 Źródło: Miesięcznik Bank
Styl życia współczesnych Polaków: Tęsknota za bogactwem i luksusem
Przemiany i doświadczenia ostatnich lat skłaniają do wielu refleksji związanych ze stylem życia współczesnych Polaków. W nowoczesnym społeczeństwie konsumpcyjnym cieszymy się powszechną dostępnością dóbr i usług.
Istnieje poważny deficyt opracowań poświęconych zamożnym Polakom. Bardzo trudno jest ich zachęcić do brania udziału w badaniach dotyczących różnorodnych aspektów ich życia – zarówno tych materialnych, jak i ze sfery wartości, aspiracji, postaw i opinii. A przecież warto poznać tych najbogatszych, nie tylko ze względu na postrzeganie ich przez pryzmat interesującego „segmentu” klientów. Ale także, a może przede wszystkim, dlatego że zawsze rozwój społeczny odbywa się na zasadzie naśladownictwa tych najlepiej sytuowanych lub stojących najwyżej w hierarchii społecznej.
Społeczeństwo konsumpcyjne, a takie tworzymy, charakteryzuje nieustający wzrost aspiracji. Materialne i niematerialne zaspokajanie potrzeb, pod względem ilościowym i jakościowym wytycza szereg granic dzielących współczesnych Polaków na określone grupy. Nie tylko społeczno-zawodowe, czy demograficzne, lecz na zróżnicowane pod względem akceptowanego i wyznawanego stylu życia. Wzrost aspiracji, często nieuświadomiony przez samych konsumentów, odzwierciedla się w zmieniających się typach naśladownictwa. Wzorem rozwiniętych społeczeństw Europy Zachodniej, tzw. naśladownictwo horyzontalne, powielające zachowania znajomych, sąsiadów czy też osób z tego samego kręgu, ewoluuje w stronę naśladownictwa wertykalnego, zmierzającego do adaptowania wzorów zachowań osób postrzeganych jako lepiej sytuowane, znaczące itp. Wraz ze zmianami społecznymi, pragnienie komfortu życia codziennego zmienia się w tęsknotę za bogactwem i luksusem. Jeśli więc mamy swoistą elitę dochodową, to powstaje pytanie: Kim są te osoby i jak się zachowują? Elita (z łac. eligere – dokonywanie wyboru, od eligo – wyrywać, wykorzeniać, wybierać; również od seligo (seligere) – wybierać exempla, selekcjonować; w obu wypadkach – dokonywać wyboru ze względu na doskonałość bądź stosowność) – „wybrańcy”, wyodrębniona, choć niekoniecznie w sposób sformalizowany, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca, lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju. Może być usytuowana w różnych segmentach struktury społecznej i niekoniecznie w oficjalnym establishmencie. Szczególne znaczenie powszechnie jest jednak przypisywane elicie politycznej i kulturalnej (intelektualnej).
Małgorzata Bombol
Więcej w lutowym numerze miesięcznika BANK
Zaprenumeruj BANK
Istnieje poważny deficyt opracowań poświęconych zamożnym Polakom. Bardzo trudno jest ich zachęcić do brania udziału w badaniach dotyczących różnorodnych aspektów ich życia – zarówno tych materialnych, jak i ze sfery wartości, aspiracji, postaw i opinii. A przecież warto poznać tych najbogatszych, nie tylko ze względu na postrzeganie ich przez pryzmat interesującego „segmentu” klientów. Ale także, a może przede wszystkim, dlatego że zawsze rozwój społeczny odbywa się na zasadzie naśladownictwa tych najlepiej sytuowanych lub stojących najwyżej w hierarchii społecznej.
Społeczeństwo konsumpcyjne, a takie tworzymy, charakteryzuje nieustający wzrost aspiracji. Materialne i niematerialne zaspokajanie potrzeb, pod względem ilościowym i jakościowym wytycza szereg granic dzielących współczesnych Polaków na określone grupy. Nie tylko społeczno-zawodowe, czy demograficzne, lecz na zróżnicowane pod względem akceptowanego i wyznawanego stylu życia. Wzrost aspiracji, często nieuświadomiony przez samych konsumentów, odzwierciedla się w zmieniających się typach naśladownictwa. Wzorem rozwiniętych społeczeństw Europy Zachodniej, tzw. naśladownictwo horyzontalne, powielające zachowania znajomych, sąsiadów czy też osób z tego samego kręgu, ewoluuje w stronę naśladownictwa wertykalnego, zmierzającego do adaptowania wzorów zachowań osób postrzeganych jako lepiej sytuowane, znaczące itp. Wraz ze zmianami społecznymi, pragnienie komfortu życia codziennego zmienia się w tęsknotę za bogactwem i luksusem. Jeśli więc mamy swoistą elitę dochodową, to powstaje pytanie: Kim są te osoby i jak się zachowują? Elita (z łac. eligere – dokonywanie wyboru, od eligo – wyrywać, wykorzeniać, wybierać; również od seligo (seligere) – wybierać exempla, selekcjonować; w obu wypadkach – dokonywać wyboru ze względu na doskonałość bądź stosowność) – „wybrańcy”, wyodrębniona, choć niekoniecznie w sposób sformalizowany, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca, lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju. Może być usytuowana w różnych segmentach struktury społecznej i niekoniecznie w oficjalnym establishmencie. Szczególne znaczenie powszechnie jest jednak przypisywane elicie politycznej i kulturalnej (intelektualnej).
Małgorzata Bombol
Więcej w lutowym numerze miesięcznika BANK
Zaprenumeruj BANK
Dodaj komentarz
