Spośród ośmiu składowych wskaźnika wyprzedzającego sześć uległo poprawie, jednak w większości przypadków wzrosty te były niewielkie. Pozostałe dwie składowe pogorszyły się.
Najbardziej niepokojący z punktu widzenia przyszłej koniunktury gospodarczej jest spadek tempa napływu nowych zamówień w przedsiębiorstwach. Od kwietnia br. portfel nowych zamówień kurczy się. Dotyczy to zarówno zamówień napływających od krajowych kontrahentów jak i zamówień przeznaczonych na eksport. W ostatnim miesiącu spadek zamówień eksportowych był szczególnie dotkliwy. Najprawdopodobniej silny złoty stał się istotną barierą utrudniającą eksport. Co więcej, można przypuszczać, że import konsumpcyjny ogranicza produkcję krajowych przedsiębiorstw. Obserwowany w ostatnim czasie wzrost płac oraz wzrost liczby zatrudnionych nie przekłada się na zwiększony napływ zamówień u rodzimych producentów. Przyspieszenie tempa produkcji, jakie odnotowano w październiku należy więc traktować jako wydarzenie jednorazowe, tym bardziej, że ostatnie dane wskazują na wzrost zapasów wyrobów gotowych w magazynach producentów. Wzrost zapasów wyrobów gotowych obserwujemy już od sierpnia br., co zapowiada utrzymania się w kolejnych miesiącach niższego tempa produkcji przemysłowej.
W przedsiębiorstwach nieznacznie poprawiła się sytuacja finansowa. Jednak poprawa jest niewielka wobec półrocznego okresu pogarszających się finansów przedsiębiorstw. Ostatnie dane GUS nt. przychodów i kosztów w sektorze przedsiębiorstw są zgodne z ocenami menedżerów wyrażonymi w badaniach IRG SGH. W trzecim kwartale br. zyski firm po usunięciu wpływu czynnika sezonowego oraz wpływu inflacji ukształtowały się na poziomie niższym niż w kwartale drugim i były znacznie gorsze od tych osiągniętych w ostatnim kwartale ubiegłego roku. Pogarszające się finanse przedsiębiorstw są efektem zarówno wolniej rosnących przychodów jak i szybciej wzrastających kosztów. Gorsze wyniki finansowe mogą oznaczać wyhamowanie inwestycji.
Dzięki znacznemu wzrostowi produkcji przemysłowej w październiku poprawiła się wydajność pracy. Jednak już pierwsza połowa roku charakteryzowała się stagnacją zaś od czerwca wydajność pracy zaczęła wyraźnie pogarszać się. Silna presja na płace nie stwarza nadziei na jej wzrost w najbliższym czasie.
Pogarszające się od kwietnia br. oceny menedżerów co do perspektyw rozwojowych polskiej gospodarki w październiku uległy niewielkiej poprawie. Jednak wobec kurczącego się portfela zamówień i rosnących kosztów wytwarzania poprawę tą traktować należy bardziej w kategorii oczekiwań niż realistycznych prognoz.
W październiku nie zmieniła się ilość pieniądza w gospodarce wyrażona agregatem pieniężnym M3. Przed miesiącem tempo podaży pieniądza w gospodarce spadło. Ilość gotówki w obiegu ulega ograniczeniu od dwóch miesięcy.
Również tempo przyrostu kredytów konsumpcyjnych jest od kilku miesięcy zdecydowanie wolniejsze. Z jednej strony banki zwiększyły ostrożność w ich udzielaniu. Z drugiej dostępność pieniądza na rynku międzybankowym uległa ograniczeniu o czym świadczą szybko rosnące w ostatnim czasie stawki WIBOR.
Na giełdach dominują nastroje niepewności. I choć w październiku wartości indeksu WIG wzrosły, to listopad przyniósł ponowne pogorszenie się nastrojów inwestycyjnych.
Maria Drozdowicz
www.biec.org
Źródło:
