Odkrycia geograficzne - Najnowsze wiadomości

Język angielski to najczęściej wybierany przez maturzystów, tegorocznych absolwentów szkół ponadpodstawowych, przedmiot zdawany na poziomie rozszerzonym. Na drugim miejscu jest matematyka, a na trzecim geografia – wynika z danych Centralnej Komisji Egzaminacyjnej.

Trójnawowy kościół z poł. IV w, bogato zdobiony kolorowymi polichromiami, znaleźli polscy archeolodzy podczas wykopalisk w okolicach egipskiej Aleksandrii. Zdaniem odkrywców, jest to jedna z najstarszych znanych do tej pory chrześcijańskich świątyń w Egipcie.

Mennica Polska wybiła w porozumieniu z władzami Słupska i Niue Island srebrną monetę kolekcjonerską. Rozpoczyna ona serię monet „Miasta Hanzeatyckie”, która ma przybliżyć kolekcjonerom na całym świecie najważniejsze ośrodki handlowe Europy sprzed kilkuset lat. 

Udajemy się w odwiedziny do portugalskiej stolicy Lizbony, magicznego miasta leżącego na siedmiu wzgórzach w ujściu rzeki Tag.

Geneza hiszpańskiej legendy o siedmiu złotych miastach sięga roku 1150, kiedy to Maurowie podbili Meridę, miasto położone na Półwyspie Iberyjskim. Według ówczesnych podań, siedmiu biskupów uciekło z obleganego miasta zabierając ze sobą wiele kosztowności i złota. Uratować w ten sposób mieli, nie tylko swoje życie i majątek, ale również wiele cennych chrześcijańskich relikwii unikając tym samym ich profanacji przez muzułmańskie wojska Maurów. Jakiś czas później powstała plotka, iż gdzieś w odległej krainie, w bliżej nieznanym miejscu, owych siedmiu biskupów założyło miasta Cibola i Quivira. Miały one ponoć opływać we wszelkie bogactwa, głównie w złoto i kamienie szlachetne. Te opowieści stały się inspiracją dla wielu wypraw, które przemierzały znany świat w poszukiwaniu owych miast. Z czasem, jak z każdą legendą bywa, rozrosła się ona o nowe elementy. Po kilku wiekach powstała wersja, która głosiła, iż każdy z siedmiu biskupów miał własne miasto zbudowane ze złota. Ta wersja legendy pokryła się z czasem wielkich odkryć geograficznych i ekspedycji konkwistadorów. Ogarnięci rządzą zdobycia sławy i majątku przeczesywali nowo odkryty kontynent amerykański w poszukiwaniu miast ze złota. Legenda o siedmiu miastach pełnych niezliczonych bogactw spowodowała, że Antonio de Mendoza zorganizował, w I połowie XVI wieku, ekspedycję kierowaną przez przez mnicha Marcosa de Nize – francuskiego mnicha zakonu Franciszkanów, który zabrał ze sobą jako przewodnika niejakiego Estevanico. Podczas tej wyprawy, w miejscu zwanym Vacapa (prawdopodobnie zlokalizowanym w pobliżu stanu Sonora w Meksyku) Marcos de Nize i Estevanico, usłyszeli od tubylców opowieść o miastach opływających w bogactwo. Obaj byli pewni, że chodzi właśnie o legendarne siedem złotych miast. Estevanico nie czekając na zakonnika, samodzielnie wyruszył w dalszą podróż, aż dotarł do Hawikuh (obecnie w stanie Nowy Meksyk w USA) gdzie zginął z rąk miejscowych Indian, a jego kompani uciekli. Marcos de Niza wrócił do hiszpańskich posiadłości w Meksyku, głosząc opowieści o napotkanym miejscu opływającym w bogactwa, którego wszyscy mieszkańcy używają złotych i srebrnych talerzy oraz dekorują domy turkusem, perłami i szmaragdami. Bajania te skłoniły Antonio de Mendozę do zorganizowania dużej, militarnej ekspedycji, mającej na celu zdobycie opisanego przez mnicha bogactwa. Ekspedycją dowodził Francisco Vasquez de Coronado. Zabrał ze sobą Marcosa de Nize jako przewodnika. Wyprawa, po uporaniu się z licznymi niebezpieczeństwami i przeciwnościami losu, dotarła do obecnej Arizony w USA. Tam ostatecznie okazało się, że opowieści de Nize były tylko czczym łgarstwem. Sam bohater tej opowieści, mnich franciszkanin Marcos de Nize, niedługo potem wrócił do Europy gdzie zmarł w 1558 roku. Na losach jego nieudanych wypraw kończy się w zasadzie legenda o siedmiu złotych miastach.

Od wielu stuleci złoto było oznaką władzy. Ozdabiano nim rezydencje królów i świątynie bogów. Dzięki niemu już w starożytnym Egipcie, w czwartym tysiącleciu p.n.e. narodziła się sztuka złotnicza. Od złota wzięła swoją nazwę Nubia - Kraina złota.