Re: przedawnienie?

Witajcie! Właśnie rozpoczęłam bój z ZUS. Przysłali mi pismo, że w 2000 roku zalegałam ze składakami, ponieważ pracując na umowę o pracę i prowadząć działalność gospodarczą a będąc na urlopie macierzyńskim musiałam odporwadzac składki z DG.
I odwołuję się w następujący sposób - może Ci to pomoże:
1. przedawnienie

1. Zgodnie z zasadą zawartą w przepisie art. 24 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń
społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 z późn. zm.) z dnia 13 października 1998 r. obowiązującym do 31.12.2002r., należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne uległy przedawnieniu po upływie 5 lat od dnia, w którym stały się wymagalne. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne, a kończy z upływem oznaczonego terminu, więc składki należne za okres od 18.12.2000r oraz od 27.08.2001r. przedawniły się.
Ponieważ znowelizowany przepis z dnia 18 grudnia 2002r. nie określa, że obowiązuje z datą wsteczną, więc nowe przepisy mają zastosowanie do zobowiązań składkowych tylko w okresie ich obowiązywania – zgodnie z zasadą nie działania prawa wstecz (poparcie - wyrok SN z 21 września 2004r. II UK 448/03, wyrok SN z 05 kwietnia 2005r. I UK 232/04 oraz I UK 233/04).
Bieg przedawnienia przerywa odroczenie terminu opłacenia należności z tytułu składek, rozłożenie spłaty tych należności na raty i każda inna czynność zmierzająca do ściągnięcia tych należności, jeżeli o czynności tej został zawiadomiony płatnik składek (art. 24 ust. 5 Dz.U. Nr 137, poz. 887 z późn. zm.). Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie podjął żadnych działań mających na celu wyegzekwowanie zaległych składek aż do dnia 18.06.2007r i w konsekwencji uległy one przedawnieniu odpowiednio 18.12.2005r. oraz 27.08.2006r.


2. nieuzasadnione żądanie

Przerwy w świadczeniu pracy z tytułu urodzenia dziecka i sprawowania nad nim osobistej opieki nie są przerwami w wykonywaniu pracy powodującymi utratę statusu pracownika (rozumianego w art. 8 ust. 1 ustawy systemowej jako „osoba pozostająca w stosunku pracy”). Stanowisko to uprawnia wniosek, że pozostając w okresach korzystania z urlopów macierzyńskiego i wychowawczego w stosunku pracy – stosownie do art. 9 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy, osoba taka nie podlega obowiązkowi ubezpieczeń emerytalnego i rentowych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Mogła ona natomiast, zgodnie z art. 9 ust. 1 zdanie drugie ustawy, ubezpieczyć się dobrowolnie. Moje postępowanie poparte jest wyrokiem SN II UK 128/04 – OSNP z 2005 r. Nr 15, poz. 233 z dnia 18 stycznia 2005 r.
Obowiązkowym ubezpieczeniom podlegają, między innymi, "osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są pracownikami" (art. 6 ust. 1 pkt 1), a także te, które są "osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą" (art. 6 ust. 1 pkt 5). Ustawodawca przyjął zasadę przymusu ubezpieczeń z jednego tytułu. Dlatego też, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, osoby będące pracownikami, "spełniające jednocześnie warunki do objęcia ich obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowym z innych tytułów, są obejmowane ubezpieczeniami tylko z tytułu stosunku pracy". Odnosząc ten przepis do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy należy przyjąć, że dopóki osoba prowadząca działalność gospodarczą pozostaje pracownikiem, dopóty podlega przymusowi ubezpieczenia wyłącznie z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy. Wyjątek od zasady obowiązku ubezpieczeń z jednego tytułu został przewidziany w art. 9 ust. 1a ustawy. Według tego przepisu, ubezpieczony z tytułu pozostawania w stosunku pracy, którego podstawa wymiaru składek "w przeliczeniu na okres miesiąca jest niższa od określonej w art. 18 ust. 4 pkt 5, podlega również obowiązkowo ubezpieczeniu z innych tytułów". W art. 18 ust. 4 pkt 5 ustawy wymieniona została kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę (ustalanego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, Dz. U. Nr 200, poz. 1679 ze zm.). Obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu podlegają również osoby korzystające z urlopu wychowawczego i pobierające zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego (art. 6 ust. 1 pkt 19) "od dnia spełnienia warunków, o których mowa w art. 9 ust. 6, do dnia zaprzestania spełniania tych warunków" (art. 13 pkt 13). Jak wynika z art. 9 ust. 6 ustawy w związku z jej art. 6 ust. 1 pkt 19, przymus ubezpieczenia w odniesieniu do tej grupy ubezpieczonych istnieje tylko wtedy, gdy "nie mają ustalonego prawa do emerytury lub renty i nie mają innych tytułów rodzących obowiązek ubezpieczeń społecznych". Z powołanych przepisów nie wynika przymus ich ubezpieczenia z tych innych tytułów. Wynika z nich tyle tylko, że względem osób przebywających na urlopach macierzyńskim i wychowawczym mających inny niż korzystanie z tych urlopów tytuł rodzący obowiązek ubezpieczenia, nie powstaje obowiązek ubezpieczeń na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 19 ustawy. Według art. 13 pkt 1 ustawy, obowiązkowo ubezpieczeniom podlegają pracownicy od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku. Urlopy macierzyński i wychowawczy są instytucjami prawa pracy. Urlopy macierzyński (art. 180 k.p.) i wychowawczy (art. 186 k.p.) są obligatoryjnymi dla pracodawcy okresami zwolnienia pracownika z obowiązku świadczenia pracy. Są zwolnieniami od pracy, za czas których pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia. Utrata możliwości zarobkowania rekompensowana jest świadczeniami z zabezpieczenia społecznego zasiłkiem macierzyńskim z chorobowego ubezpieczenia społecznego (art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, Dz. U. Nr 60, poz. 636 ze zm.) oraz zasiłkiem wychowawczym z zaopatrzenia społecznego, czy jak to określił ustawodawca w art. 18 ust. 5a z pomocy społecznej (rozdział 2a ustawy z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych, jednolity tekst: Dz.U. z 1998 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Tak więc przerwy w świadczeniu pracy z tytułu urodzenia dziecka i sprawowania nad nim osobistej opieki nie są przerwami w wykonywaniu pracy powodującymi utratę statusu pracownika.
Od 02.12.1996 r. byłam nieprzerwanie pracownikiem HF Helvetia Furniture i pozostając w okresach korzystania z urlopów macierzyńskiego i wychowawczego w stosunku pracy stosownie do art. 9 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy, nie podlegałam obowiązkowi ubezpieczeń emerytalnego i rentowego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Mogłam natomiast, zgodnie z art. 9 ust. 1 zdanie drugie ustawy, ubezpieczyć się dobrowolnie.
Pracownik, który nie ma innego tytułu ubezpieczenia, podlega w okresach korzystania z urlopów wychowawczego i macierzyńskiego (pobierania zasiłku macierzyńskiego lub zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego) przymusowi ubezpieczeń z tych tytułów (art. 6 ust. 1 pkt 19). Pracownik, który ma inny tytuł ubezpieczenia nie podlega przymusowi ubezpieczenia na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 19 ustawy. Korzystanie z urlopów macierzyńskiego i wychowawczego w okresie pozostawania w stosunku pracy nie aktualizuje obowiązku pracownika ubezpieczenia z tytułu jednoczesnego prowadzenia w tych okresach pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 6 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 9 ust. 6). Za taką interpretacją wykładanych przepisów przemawiają również względy systemowe, a mianowicie zakwalifikowanie urlopów wychowawczych "przypadających przed dniem nabycia prawa do emerytury lub renty" jako okresów nieskładkowych (art. 7 pkt 6 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jednolity tekst: Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.). Przepis ten, przy założeniu, że w okresie urlopu wychowawczego korzystający z niego podlega zawsze przymusowi ubezpieczenia na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 19 lub na podstawie innego tytułu np. art. 6 ust. 1 pkt 5 byłby po 1 stycznia 1999 r. zbędny. Skoro do mnie nie ma zastosowania art. 6 ust. 1 pkt 19 ustawy, nie ma i zastosowania art. 16 ust. 8 ustawy.
Do przedstawionego poglądu, odwołał się także Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20 października 2005 r., I UK 63/05, zauważając w uzasadnieniu, że zgodnie z regułami wykładni systemowej, dyspozycja art. 9 ust. 6 w związku z art. 6 ust. 1 pkt. 19 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, wedle której „osoby przebywające na urlopach macierzyńskich lub pobierające zasiłek macierzyński podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, jeżeli nie maja ustalonego prawa do emerytury lub renty i nie maja innych tytułów rodzących obowiązek ubezpieczeń społecznych”, nie dotyczy tych osób, które będąc pracownikami, prowadzącymi jednocześnie pozarolniczą działalność gospodarczą, objęte zostały (zgodnie z dyspozycją art. 9 ust. 1 tej ustawy) wyłącznie obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowymi z tytułu stosunku pracy, a następnie w ramach tego ubezpieczenia skorzystały z prawa do zasiłku macierzyńskiego.
Ponadto osoby przebywające na urlopie wychowawczym lub pobierające zasiłek macierzyński nie podlegają z tego tytułu ubezpieczeniu wypadkowemu (art. 12 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych), ponieważ ubezpieczenie wypadkowe nie obejmuje osób, które nie są zagrożone zajściem wypadku przy pracy, w tym osób przebywających na urlopach macierzyńskich lub wychowawczych oraz pobierających różnego rodzaju świadczenia socjalne. Nie jest więc dla mnie jasne, dlaczego został on w ogóle wykazany jako rzekoma zaległość.
Kwestię tą uzgodniłam także z pracownikami jednostki ZUS w Grudziądzu przed przejściem na urlop macierzyński w 2000 r. Poinformowano mnie wtedy, że mam opłacać jedynie składkę zdrowotną z działalności gospodarczej.
Dopiero po wystąpieniu Rzecznika Praw Obywatelskich z wnioskiem o podjęcie uchwały zawierającej odpowiedź, poszerzony skład Sądu Najwyższego podjął w dniu 23 maja 2006 r. uchwałę stwierdzającą jednoznacznie, że pracownica na urlopie macierzyńskim lub wychowawczym, która dodatkowo prowadzi działalność gospodarczą musi opłacać jedynie składki emerytalne i rentowe z tej działalności (Sygn. Akt III UPZ 2/06). Czyli nie postępowałam niezgodnie z prawem, opłacając jedynie składkę zdrowotną z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.
Dodam jeszcze, że rzecznik prasowy ZUS Przemysław Przybylski w dniu 21 marca 2007 r. na stronie internetowej redagowanej i polecanej przez ZUS informuje nadal, że: „jeżeli przedsiębiorca prowadzi firmę i dodatkowo pracuje na podstawie umowy o pracę, to ubezpieczeniom podlega tylko z tej umowy. Składki na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne opłacane są za niego przez pracodawcę. Przedsiębiorca musi jedynie sam płacić na ubezpieczenie zdrowotne z działalności” (załączam wydruki).

Pewnie z punktu widzenia nas laików - pismo jest sporządzone mocno. Ale nie mam porównainia, ponieważ nigdzie nie mogę znaleźć linka ani postu ani jakiegoś śladu osoby, która procesowała się z ZUS i wygrała. Byłabym strasznie wdzięczna gdyby znalazł sie ktoś, kto mógłby mi doradzić. Byłam u kilku radców prawnych, adwokatów - każdy jest pod wrażeniem, ale nie potrafia mi nic konkretnego powiedzieć.
Powodzenia wszystkim na forum w walce z tym molochem i złodziejem ZUS, który z uczciwego człowieka potrafi zrobic kryminalnego bankruta.
Kasisko