Windykacja należności z pożyczki

Windykacja należności z pożyczki jest postępowaniem, którego celem jest uzyskanie świadczenia wynikającego z umowy pożyczki.

Umowa pożyczki należy do umów konsensualnych i jest uregulowana w art. 720 - 724 kodeksu cywilnego. Przez umowę pożyczki pożyczkodawca zobowiązuje się przenieść na rzecz pożyczkobiorcy na własność określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych, co do gatunku. Natomiast pożyczkobiorca przez tę umowę zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej ilości.

Poniżej przedstawione dywagacje będą ograniczać się do umów pożyczek, które za swój przedmiot mają określoną ilość pieniędzy.



Umowa pożyczki jest to umowa dwustronnie zobowiązująca, gdyż pożyczkodawca zobowiązuje się do przeniesienia na rzecz pożyczkobiorcy własności określonej ilości pieniędzy, natomiast pożyczkobiorca zobowiązuje się do zwrotu tej samej ilości pieniędzy w terminie uzgodnionym przez strony umowy. Pożyczka może być umową nieodpłatną, wówczas zobowiązanie pożyczkobiorcy ogranicza się do zwrotu tej samej ilości pieniędzy. Umowa pożyczki może być również zawarta pod tytułem odpłatnym, wówczas pożyczkobiorca zobowiązany jest obok spełnienia świadczenia głównego również do spełnienia świadczenie ubocznego w postaci odsetek.

Zasadniczo umowa pożyczki może zostać zawarta w każdej formie: dorozumianej, ustnej, i pisemnej. Jednakże biorąc pod uwagę ewentualną konieczność dochodzenia zobowiązania z tytułu umowy pożyczki na drodze sądowej wskazane jest zachowanie chociaż formy pisemnej. Umowa pożyczki powyżej 500 złotych powinna być stwierdzona pismem o czym stanowi art. 720 ust. 2 ustawy kodeks cywilny. Forma ta została zastrzeżona przez ustawodawcę dla celów dowodowych, co oznacza, iż w przypadku sporu, co do zawarcia umowy pożyczki nie można przeprowadzać dowodu z przesłuchania stron lub świadków na okoliczność zawarcia umowy pożyczki.

Istotnym z punktu widzenia windykacji jest termin w którym pożyczkobiorca winien zwrócić umówioną sumę pieniędzy wraz z ewentualnymi odsetkami. Strony umowy pożyczki mogą w dowolny sposób zakreślić termin spełnienia świadczenia czyniąc to poprzez wskazanie konkretnej daty, zdarzenia, upływ czasu lub też mogą pozostawić sobie możliwość ustanowienia terminu w przyszłości. W tym ostatnim przypadku dla zakreślenia terminu należy wezwać pożyczkobiorcę do zapłaty wyznaczając mu realny termin do spełnienia wierzytelności. Powyższa forma wezwania do zapłaty odpowiada regulacjom zawartym kodeksie cywilnym, zgodnie z którymi po wezwaniu taka wierzytelność staje się wymagalna.

Potrzebujesz więcej informacji o windykacji? Chcesz rozwiać swoje wątpliwości? Wejdź na zakładkę Windykacja

W przypadku windykacji z umowy pożyczki, można wyróżnić niejako trzy etapy postępowania:

1. Postępowanie przesądowe.
2. Postępowanie sądowe.
3. Postępowanie egzekucyjne.

Dla pełności obrazu należy podać, iż możliwość rozpoczęcia postępowania windykacyjnego pojawia się z chwilą, gdy zobowiązany z tytułu umowy pożyczki nie oddaje pożyczkobiorcy określonej ilości pieniędzy, a termin spełnienia tego świadczenia pieniężnego już nastał. Wówczas konieczne jest, aby dokonać niejako ostatecznego wezwania do zapłaty, zakreślając pożyczkobiorcy jednocześnie termin, w którym winien on zwrócić sumę pieniędzy. Jeśli w odpowiedzi na powyższe wezwanie pożyczkobiorca nie zwróci żądanej kwoty lub zakwestionuje fakt zawarcie umowy pożyczki lub jej wysokość, wówczas pożyczkodawcy pozostaje droga sądowa w postaci pozwu o wydanie nakazu zapłaty. W zależności od posiadanych dowodów na zawarcie umowy pożyczki, zwrotu kwoty pożyczki oraz jej wysokości, czy też charakteru prawnego podmiotów, będących stronami tejże umowy, roszczenie o zwrot pożyczki może być dochodzone w postępowaniu nakazowym, uproszczonym lub upominawczym. W przypadku, jeśli pomimo korzystnego dla pożyczkodawcy wyroku, pożyczkobiorca nadal nie podejmuje czynności zmierzających do zaspokojenia wierzyciela z umowy pożyczki, ten ostatni po uzyskaniu klauzuli wykonalności na prawomocnym wyroku może je przesłać do komornika wraz z wnioskiem egzekucyjnym. Tym sposobem postępowanie windykacyjne znalazło się w III etapie, na poziomie którego to komornik podejmuje stosowne czynności sprowadzające się do przymusowej interwencji w mienie dłużnika zmierzające do zaspokojenia pożyczkobiorcy.

Na każdym ze wskazanych etapów pożyczkobiorca może działać sam lub przez ustanowionego pełnomocnika.


ResCreditor.pl