Strategia rządu pozytywnym krokiem w rozwoju przedsiębiorczości

Komisja Trójstronna reprezentując wspólne stanowisko wchodzących w jej skład pracodawców uważa, że program “Przedsiębiorczość-Rozwój-Praca” będzie sprzyjał rozwojowi przedsiębiorczości. Najważniejsze, że taka strategia w ogóle się ukazała, indentyfikuje większość problemów polskiej gospodarki i pokazuje sposoby na jej powrót na ścieżkę rozwoju. Nie znaczy to wcale, że zgadzamy się z każdym pomysłem w nim zawartym. Będziemy opiniować już konkretne rządowe projekty rozwiązań legislacyjnych, zwłaszcza na posiedzeniach komisji sejmowych. Będziemy również walczyć o to, by do pakietu zostały włączone te propozycje przedsiębiorców, które do tej pory w nim się nie znalazły. Z pewnością pracodawcy nadal będą walczyć o prawdziwą reformę podatkową, nowoczesny kodeks pracy, który nawet po wprowadzeniu proponowanych przez rząd zmian, nie wystarczać będzie do radykalnej poprawy na rynku pracy. Będziemy zabiegać o przeprowadzenie prywatyzacji i demonopolizację gospodarki.

Uważamy, że “Strategia” stanowi pozytywny krok w rozwoju przedsiębiorczości. Powstaje pytanie, co po zmianach rządowych i po dyskusjach stanie się z projektami konkretnych rozwiązań legislacyjnych. W wyniku procesu dostosowywania ustaw do założeń projektu i prac nad nimi w komisjach może się tu bardzo wiele zmienić. Następnie wydanie rozporządzeń przez ministrów może doprowadzić do tego, że nie będą to akty spójne. Stąd też uważamy, że propozycja ministra gospodarki Jacka Piechoty, by powstała nadzwyczajna komisja sejmowa, rozpatrująca projekty wchodzące w skład Pakietu lub też, by wszystkie akty były opracowywane w komisji gospodarki wydaje się bardzo zasadna. Tylko taki sposób pracy nad aktami nowelizacyjnymi daje nadzieję, że nie zostanie zaprzepaszczone to, co w tym pakiecie się znajduje. Druga kwestia to czas. Jeżeli ustawy nie będą przyjęte na tyle szybko, by weszły one w życie jeszcze w tym roku, badź z dniem 1 stycznia 2003, to wszystkie pozytywne efekty zostają odłożone i wtedy nie ma co marzyć o 1-procentowej stopie wzrostu ani o tym, żeby udało się opanować wzrost bezrobocia.