Dwumiesięcznik „Fundusze Europejskie” od pewnego czasu stał się moją lekturą obowiązkową ze względu na ciekawe i dosyć łatwe do przyswojenia dla „zwykłego zjadacza chleba” ujęcie trudnych tematów związanych z szeroko pojętymi funduszami i pomocą publiczną. Dlatego też zapoznałam się wnikliwe z interesującą treścią artykułu „Mikroprzedsiębiorcy bez dotacji?” i nie do końca zgadzam się ze wszystkimi stwierdzeniami w nim zawartymi.
A mianowicie poruszona została kwestia definicji mikroprzedsiębiorcy - autor wskazał rzekomą rozbieżność pomiędzy RPO a PROW-em .Według moich analiz i spostrzeżeń w każdym z tych dwóch programów mikroprzedsiębiorca definiowany jest w ten sam, zgodny z zaleceniami i rozporządzeniami unijnymi sposób. Rozporządzenie wykonawcze dla działania PROW 312 „Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw” (Dz. U . Nr 139 poz. 883 z póz. zm.) w paragrafie 2 określa, że „za mikroprzedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który prowadzi mikroprzedsiębiorstwo w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącego definicji małych i średnich przedsiębiorstw ( Dz. Urz. UE L 124 z 20.05.2003 str. 36) zwanego dalej zaleceniem nr 2003/361/WE”.
Status ustalany tak samo
Zapisy w Załączniku nr 1 zalecenia 2003/361/WE w zakresie definicji i sposobu ustalania statusu mikroprzedsiębiorcy są identyczne z zapisami w Załączniku nr 1 do rozporządzenia Komisji 800/2008, na które powołuje się autor w artykule wskazując definicję stosowaną w RPO (artykuł 4, ustęp 2 i 3 w w/w Załącznikach tj. „w przypadku gdy z datą zamknięcia rozliczeń, przedsiębiorstwo stwierdza, że w skali rocznej przekroczyło lub mieści się poniżej pułapów liczby zatrudnionych osób lub pułapów finansowych określonych w art.2 , nie spowoduje to utraty ani nabycia statusu przedsiębiorstwa średniego, małego ani mikroprzedsiębiorstwa, chyba że pułapy te zostaną przekroczone przez dwa okresy obrachunkowe z rzędu”). Powyższe, moim zdaniem, wskazuje w sposób jednoznaczny na jednakowy sposób ustalania statusu mikroprzedsiębiorstwa zarówno w PROW, jak i w regionalnych programach operacyjnych.
Przytoczony przez autora w artykule zapis instrukcji do wniosku dla działania 312 odnosi się do sposobu wypełnienia jednego z obligatoryjnych dokumentów, który powinien złożyć podmiot rozwijający działalność gospodarczą wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy w ramach działania 312 – tj. „Oświadczenie o statusie mikroprzedsiębiorcy” - oraz jest parafrazą art. 4 ust.1 wyżej cytowanych przeze mnie Załączników do zalecenia Komisji i rozporządzenia 800/2008 i dotyczy sposobu określenia danych stosowanych do ustalenia pułapów: zatrudnienia i finansowego.
Kluczowa jest forma działalności
W artykule autor poruszył również kwestię kryterium lokalizacji w działaniu 312 PROW : „W przypadku mikroprzedsiębiorcy działającego w formie jednoosobowej działalności gospodarczej lub w formie spółki cywilnej o zakwalifikowaniu do wsparcia z PROW decyduje nie tylko lokalizacja realizowanej inwestycji (...) ale też lokalizacja siedziby oraz miejsce zameldowania właściciela lub wspólników firmy”. Stwierdzenie to jest, moim zdaniem, nieprecyzyjne w odniesieniu do linii demarkacyjnej między PROW a RPO i zapisów przytoczonego wcześniej przeze mnie rozporządzenia wykonawczego dla działania 312 (Dz. U . Nr 139 poz. 883 z póz. zm.). Kluczowa przy określeniu kryterium lokalizacji w tym działaniu jest forma prowadzonej działalności. Osoba fizyczna podejmująca lub rozwijająca działalność gospodarczą musi mieć tylko miejsce zamieszkania na obszarach wskazanych w rozporządzeniu (par.4 ) i w przypadku inwestycji trwale związanych z nieruchomością, nieruchomość ta musi być również zlokalizowana na określonych obszarach (par.5).
W rozporządzeniu nie ma określonego kryterium lokalizacji siedziby przedsiębiorstwa osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą na zasadzie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Dotyczy to również wspólników spółki cywilnej, jeśli są osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą. W przypadku osób prawnych i spółek prawa handlowego nieposiadających osobowości prawnej, obligatoryjne jest posiadanie siedziby lub oddziału na obszarach wskazanych w rozporządzeniu (par. 6), oraz - podobnie jak w przypadku osób fizycznych - inwestycje trwale związane z nieruchomością muszą być również zlokalizowane na określonych obszarach (par.6). W opisanej sytuacji nie ma znaczenia miejsce zamieszkania udziałowców /właścicieli przedsiębiorstwa. W związku z powyższym uważam, że nie jest możliwa sytuacja, poza szczególnymi przypadkami jednostkowymi, które z pewnością będą miały miejsce, aby mikroprzedsiębiorcy byli „nagminnie” wykluczani ze wsparcia w PROW i RPO jednocześnie z powodu niespełnienia kryterium lokalizacji.
Joanna Miksa
Artykuł, z którym polemizuje autorka ukazał się w nr 5/2009 „Funduszy Europejskich”
Źródło:
