Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 lipca 2007 r. w sprawie udzielania przez gminy zwolnień od podatku od nieruchomości, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną (Dz. U. Nr 138, poz. 969) określa jedynie warunki ramowe udzielania tej pomocy, wysokość, warunki itd. Jednak chodzi nie o warunki, na jakich pomoc można uzyskać, ale o warunki, na jakich gminy pomoc mogą udzielić.
Wynika to z treści art.20d ust.1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844, z późn. zm.): „Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, warunki udzielania zwolnień, o których mowa w art. 7 ust. 3, art. 12 ust. 4 oraz w art. 19 pkt 3”
Art.7 ust.3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stwierdza, iż Rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw.
Może - ale nie ma obowiązku, nie musi. W sumie oznacza to, iż gmina ma prawo zgodnie z art.7 ust.3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych udzielać innych zwolnień przedmiotowych. Zgodnie z ww. prawem unijnym oraz z uchwalonym w oparciu o to prawo polskim rozporządzeniem gmina może udzielić pomocy, ale jedynie na warunkach określonych w cyt. rozporządzeniu. Jeżeli jednak gmina nie zdecyduje się na wprowadzenie zwolnień, to zwolnienia takie nie przysługują.
Zatem gdy gmina dodatkowych zwolnień nie wprowadziła, to podatnik nie ma prawa ubiegać się o zwolnienia, nawet jeżeli spełnia warunki określone w odrębnych przepisach. Są to bowiem przepisy wiążące przede wszystkim gminy, a nie podatników. Podatnika wiązałyby warunki udzielenia zwolnienia oraz rozmiar zwolnienia - określone w uchwale rady gminy.



























































