Większości Polaków lokata bankowa kojarzy się z tradycyjnym instrumentem, zapewniającym może nie najwyższy, ale raczej pewny zysk. I co najważniejsze jest to zysk, który już na samym początku, kiedy wpłaca się pieniądze, można obliczyć. Obecnie to właśnie zapewnienie sobie przewidywalnego zysku, szczególnie w sytuacji, kiedy nie można liczyć np. na fundusze inwestycyjne lub inne inwestycje oparte na rynku giełdowym, staje się dla wielu inwestorów najważniejsze.
Wiele instytucji finansowych proponuje jednak produkty nazywane „lokatami strukturyzowanymi”, opierające się na dwóch filarach. Z jednej strony jest to część bezpieczna, lokowana w bony skarbowe, obligacje - zapewniająca zysk na poziomie kilku procent. Druga część, niewielka ok. 10%, z lokatą ma już niewiele wspólnego. Pieniądze te przeznacza się na inwestycje w opcje, które umożliwiają zarabianie np. na kursach walut, surowcach lub zmianach indeksów giełdowych, zarówno w Polsce, jak i za granicą – nazywany tutaj instrumentem bazowym.
Jeżeli jeszcze lokata strukturyzowana ma postać polisy na życie, dochodzi kolejny atut, oprócz oczywiście możliwości dużego zarobku, brak konieczności płacenia podatku od zysków kapitałowych. - Lokata strukturyzowana to bardzo ciekawy instrument, który, jak każda inwestycja, ma swoje wady i zalety.
Niewątpliwym jej plusem jest ochrona zainwestowanego kapitału, co zwłaszcza w okresie słabej koniunktury giełdowej jest dla wielu niedoświadczonych inwestorów ważne. Ponadto struktury umożliwiają pośrednie inwestowanie w aktywa, które dla przeciętnego Polaka są trudno dostępne z poziomu „tradycyjnego” rachunku maklerskiego. Chodzi oczywiście o surowce, metale szlachetne, czy towary takie, jak kawa, kakao etc. Instrument strukturyzowany można również „zapakować” w ubezpieczenie i uzyskać dodatkową korzyść podatkową, czyli uniknąć „podatku Belki” – uważa Maciej Witkowski, wicedyrektor Biura Sprzedaży mBanku.
Wiele osób decyduje się na skorzystanie z możliwości zarobku na takiej lokacie, chociaż z pewnością nie wszyscy będą mogli sobie na to pozwolić. Minimalna kwota, wynosząca kilka, lub nawet kilkanaście tysięcy sprawia, że drobnych ciułaczy nie stać jednak na tego rodzaju inwestycję. I co więcej, chyba nie wszyscy będą chcieli z niej skorzystać. Problemem jest tutaj kwestia okresu trwania lokaty, który z reguły jest znacznie dłuższy niż „tradycyjne” 12 miesięcy - najczęściej kojarzone z lokatą bankową.
Kilka lat, z reguły od 2 do 4, to jednak, przynajmniej dla rodzimych inwestorów, okres bardzo długi. Co gorsza, nie ma możliwości jego zmiany, a zerwanie lokaty przed upływem terminu jej zapadalności może wiązać się z dodatkowymi kosztami. Czyli klasyczny przykład tezy – coś za coś. Z jednej strony gwarancja zwrotu przynajmniej wpłaconych pieniędzy, oraz dzięki dość agresywnej inwestycji, szansa dodatkowego zarobku, z drugiej zaś, brak płynności finansowej oraz elastycznej zmiany sposobu inwestowania w czasie trwania lokaty.
Poza tym należy też dokładnie wiedzieć, jaki zysk, jeżeli się pojawi, wypłaci klientowi instytucja oferująca taki produkt. Fakt, że na instrumencie bazowym firma zarobi wcale nie oznacza, że cały zysk trafi do kieszeni klienta. Formuła wypłaty może bowiem określać to w sposób całkiem inny, np. 70% dla klienta, reszta dla podmiotu tworzącego lokatę. - Jeśli chodzi o wady, to można do nich niewątpliwie zaliczyć czas inwestycji, niepewność wyniku oraz brak możliwości elastycznej zmiany w czasie jej trwania. Relatywnie trudno jest skonstruować bardzo opłacalną strukturę na okres 1 roku.
W szczególności, jeśli dodatkowo interesuje nas korzyść podatkowa, to struktura z atrakcyjną funkcją wypłaty musi trwać 2-3 lata. To bardzo długi okres „zamrożenia” środków. Niestety po tym czasie nasz zysk może równie dobrze wynieść zero złotych, a więc realnie, na skutek inflacji - stracimy. Przez te 2 czy 3 lata sytuacja może bardzo dynamicznie się zmieniać i okaże się, że instrument, na którym oparta jest struktura po prostu przestanie być atrakcyjny. Zmiany w „locie” dokonać tutaj nie można – mówi Maciej Witkowski.
Grzegorz Piotrowski
Źródło:
