Po raz pierwszy nazwa "Ukraina" została użyta urzędowo w roku 1590 w tytule konstytucji sejmowej projektu Jana Zamoyskiego.
Słowo "ukraina" jest zrostem przedrostka "u-" (oznaczającego "na krańcu", "przy" lub "poza") i starosłowiańskiego "kraina" (oznaczającego "kraj").
Czyli krótko mówiąc, jakieś ziemie leżące na skraju (Rzeczpospolitej). Jako że była to ludność prawosławna i mówiąca mieszaniną rosyjskiego i polskiego podczas buntu kozaków Chmielnickiego ubżdzili sobie być osobną nacją, ale z marnym skutkiem. Podczas II wojny światowej ukladali się z hitlerowcami przeciwko Polsce, bo myśleli że Niemcy im pomogą stworzyć własne państwo. Dzisiejsza miłość Zełeńskiego do Berlina ponad naszymi głowami też jest zmienna.