Przeanalizowaliśmy wytyczne kliniczne dotyczące postępowania w sepsie i nie znaleźliśmy w nich żadnej wzmianki o znaczeniu szybkiej identyfikacji (ID) lub testów AST. Z analizy wpływowej kampanii "Surviving Sepsis" wynika, że najbardziej krytycznym aspektem postępowania w sepsie jest traktowanie jej jako nagłego przypadku medycznego i wykonanie pakietu określonych działań w ciągu pierwszej godziny od wystąpienia objawów sepsy. Są to:
Pomiar poziomu mleczanów.
Pobranie posiewów krwi przed podaniem antybiotyków.
Podanie antybiotyków o szerokim spektrum działania.
Szybkie podanie krystaloidów w ilości 30 mL/kg w przypadku niedociśnienia lub poziomu mleczanów >= 4 mmol/L.
Zastosowanie leków obkurczających naczynia krwionośne (wazopresorów), jeśli u pacjenta utrzymuje się niedociśnienie w trakcie lub po resuscytacji płynowej, w celu utrzymania średniego ciśnienia tętniczego.