Re: automat

Ja przeszedłem z 12 spółek na 4-5 obecnie. Mam jeszcze do sprzedaży resztki tych innych, które sukcesywnie opycham i dokupuję swoją wielką czwórkę. Dywersyfikację rozpatruję pod dwoma kątami.

1. Ilość kapitału. Większość z nas to jednak mali gracze, inwestujący kilkadziesiąt czy kilkaset tysięcy. Przy takim kapitale dywersyfikacja niekoniecznie ma sens. Obracając milionami, jeśli chcemy nadal grać po cichu oraz zachować płynność finansową inwestycji, trzeba już tę kwotę rozbijać na ileś spółek. Milion czy kilka milionów włożone w spółkę taką jak CLN za bardzo buja kursem.

2. Ryzyko. Jeśli ktoś chce tylko chronić kapitał i zarabiać niewiele, ale względnie bezpiecznie, to duża dywersyfikacja ma sens. Natomiast jeśli myśli się o realnej zmianie życia, trzeba ryzykować. Jeśli weźmiemy przeciętnego, solidnie zarabiającego inwestora, coś w stylu Tobika, biorącego na rękę 6-12 tysięcy pensji, to co mamy do stracenia? Taka osoba może włożyć dość łatwo w giełdę kilkaset tysięcy w ciągu paru lat. Jeśli straci te pieniądze, to jakość życia nie pogorszy się istotnie. Nadal ma do dyspozycji solidną pensję, bezpieczne życie, tylko zamiast jeździć luksusowym autem, zatrzyma stare.

Natomiast w przypadku dużego zysku, możliwego do osiągnięcia TYLKO w przypadku mocno skoncentrowanej inwestycji w pojedynczą spółkę, życie takiego człowieka może się dość istotnie zmienić. Jest wtedy w stanie zarobić kilka milionów, które docelowo może potem włożyć w bezpieczne inwestycje i żyć z nich do końca życia.

Patrząc na sytuację przyzwoicie zarabiającego człowieka w wieku 20-50 lat, w szczególności nieobciążonego większymi wydatkami czy dziećmi, to taka strategia jest według mnie jedyną sensowną. Potencjalny możliwy zysk duży, a nawet 100-procentowa strata (w praktyce mało prawdopodobna), nie przynosi pogorszenia poziomu życia. Twoja strategia, Gryfindor, wygląda dobrze, ale w praktyce przy dobrym strzale te spółki, na których zyskuje się tylko 10%, są w pewnym sensie obciążeniem. Można było od razu włożyć całość w coś takiego jak CLN i potencjalnie zarobić kilkaset procent. CLN na razie od debiutu, w niecałe trzy lata, zarobił 200%. W perspektywie 10 lat jest tu do wyjęcia nawet 1000% lub więcej, licząc od debiutu. W przypadku takiej inwestycji te inne, z zarobkiem kilkanaście czy nawet kilkadziesiąt procent, nie mają wtedy sensu.

Dużo większa szansa na 1000% zysku jest na jednej spółce niż na dziesięciu. Realnie rzecz biorąc, nie wiem, czy na GPW w ogóle znajdzie się 10 spółek, które miały kilkaset procent zwrotu w ciągu ostatnich 10 lat. To raczej były pojedyncze perełki, takie jak CD Project. Część z nas obstawia CLN jako tego typu strzał. Szanse na zwycięstwo są całkiem duże, a nawet ogromna potencjalna strata nie będzie w życiu dużym problemem. Ja wkładam kasę w giełdę od paru lat. Mogłem za to wziąć kredyt na porządne auto lub dom, ale wybrałem inny model.

A co do kredytu... Gdyby inwestor typu Tobik wziął nawet 100 tysięcy kredytu, żeby kupić tanie w danym momencie akcje, to nie jest to problem. Spłaci to bez większego problemu w 2-5 lat. W optymistycznej wersji ma z tego milion lub kilka w ciągu kilku lat. Problem na giełdzie mogą mieć tylko ludzie grający kasą, która jest im niezbędna do życia. Tacy oczywiście lepiej niech trzymają ja na lokatach... Giełda nie jest dla biedaków, niestety, biedny niewiele zarobi, a do tego cały czas musi drżeć z obawy o swoje pieniądze.