Re: Chcieliście to macie.

Bez dyskusji ty wszystko wiesz najlepiej , rozmawiali o gazie i ropie i tak jak Niemcy kupują gaz 5xdrożej od USA - dosłowne słowa putina , rozmawiaj sobie z "przyjaciółmi" we mnie go nie masz.

RLI: Turcja buduje alternatywę dla dominacji Rosji w Azji Środkowej
Organizacja Państw Tureckich (OTS) pod aktywnym przywództwem Turcji przekształciła się z forum kulturalnego w pełnoprawny blok geopolityczny, stopniowo ograniczający wpływy Rosji w Azji Środkowej i na Kaukazie Południowym.

https://u.newsua.one/uploads/images/default/g7poirwxiaagm1d-768x498-1.webpStwierdził to Instytut Roberta Lansinga (RLI).
W kontekście wojny Rosji z Ukrainą i osłabienia Moskwy, ZCG wzmacnia współpracę polityczną, gospodarczą i wojskową między krajami tureckojęzycznymi, tworząc alternatywę dla tradycyjnej dominacji Rosji. Strategia Turcji łączy „miękką siłę”, współpracę wojskową i integrację gospodarczą, kształtując Republikę Zakaspijską jako nowy ośrodek ciężkości w Eurazji. Pogłębiająca się integracja Azerbejdżanu z Kazachstanem i Uzbekistanem odzwierciedla rozwój osi kaspijsko-kaukaskiej, która wykracza poza strefę wpływów Rosji, stopniowo zmniejszając swoją rolę jako gwaranta bezpieczeństwa i przekształcając Turcję w kluczowego gracza geopolitycznego w regionie.

Organizacja Państw Tureckich, początkowo inicjatywa kulturalna, stała się strategicznie zorientowaną organizacją regionalną pod przewodnictwem Recepa Tayyipa Erdogana. Turcja pozycjonuje się jako lider świata tureckiego, wykorzystując historyczne, językowe i kulturowe więzi, aby budować wspólną tożsamość cywilizacyjną i oferować ekonomiczne i bezpieczne alternatywy dla Rosji. Obecnie TUE obejmuje Turcję, Azerbejdżan, Kazachstan, Uzbekistan i Kirgistan, a Turkmenistan, Węgry i Cypr Północny mają status obserwatora, co odzwierciedla rosnące zaufanie do projektu integracji tureckiej, niezależnego od Moskwy.
Turcja wykorzystuje TUE jako narzędzie miękkiej siły, promując wspólną kulturę, wymianę edukacyjną, dyplomację kulturalną, fora biznesowe i inicjatywy humanitarne. Jednocześnie zastępuje Rosję jako gwaranta bezpieczeństwa, zapewniając wsparcie militarne, budując potencjał sił zbrojnych, dostarczając drony i współpracując w dziedzinie policji i wywiadu. Platforma OTS jest wykorzystywana przez Ankarę do geopolitycznej projekcji wpływów na historycznie rosyjskie regiony, w tym do wspólnych ćwiczeń wojskowych, szkolenia oficerów, tworzenia akademii wojskowych i współpracy sił specjalnych. Drony Bayraktar TB2, których sukces Azerbejdżan zademonstrował w wojnie o Górski Karabach, zaczęły być wykorzystywane w Azji Środkowej, zmniejszając zależność państw regionu od Rosji w sferze militarnej.
Aktywna rola Azerbejdżanu stanowi zachodni filar nowej osi kaspijsko-kaukaskiej, jednocząc Azję Środkową i Kaukaz, osłabiając rosyjską kontrolę nad logistyką kaspijską i tworząc szlaki transportowe i energetyczne omijające Moskwę. Pełnowymiarowa inwazja Rosji na Ukrainę w 2022 roku przyspieszyła ten proces, ponieważ Moskwa słabła militarnie i gospodarczo, a kraje Azji Środkowej szukały alternatyw dla nadmiernej zależności od Rosji.

Rosja, świadoma wyzwania ze strony Turcji, będzie starała się utrzymać wpływy poprzez działania krótko-, średnio- i długoterminowe: presję polityczną, wykorzystanie OUBZ i EAEU, wojnę informacyjną, operacje hybrydowe, kontrolę migracji zarobkowej, zwiększoną obecność wojskową, sprzedaż broni, penetrację struktur OTC, a także tworzenie alternatywnych projektów integracyjnych i próby odzyskania kontroli nad Morzem Kaspijskim, uważają analitycy. Pomimo tych wysiłków, ograniczenia strukturalne – osłabienie armii, sankcje, utrata rosyjskiego autorytetu – sprawiają, że te działania są nieskuteczne, a Turcja umacnia swoją pozycję.
Rozwój OTC stwarza również nowe warunki dla Stanów Zjednoczonych i Chin. Utrata rosyjskich wpływów jest strategicznie korzystna dla Waszyngtonu, zmniejszając potencjał militarny Moskwy i ograniczając jej zdolności hybrydowe, ale korzyści zależą od aktywnej strategii amerykańskiej. Chiny z kolei ostrożnie reagują na rozwój OTC, obawiając się wzmocnienia swojej tożsamości tureckiej i ograniczenia kontroli nad Xinjiangiem, a także konkurencji ze strony nowych korytarzy transportowych. Pekin wykorzystuje swoje dwustronne stosunki z Azją Środkową, aby ograniczyć wpływy Turcji, utrzymując jednocześnie pragmatyczne relacje z Ankarą.

Państwa tureckie, na czele z Turcją, oferują kulturową i cywilizacyjną jedność, nowoczesne technologie wojskowe, dynamikę gospodarczą i stabilność polityczną. Po raz pierwszy od trzech dekad Rosja ma do czynienia z wiarygodnym, zakorzenionym kulturowo i coraz bardziej spójnym konkurentem w Azji Środkowej. Przyszłość regionu definiuje obecnie wielobiegunowość, a blok turecki staje się głównym ośrodkiem grawitacji, ograniczając wpływy Rosji i stwarzając szanse, ale także zagrożenia dla Stanów Zjednoczonych i innych graczy polityki międzynarodowej.