Normalni ludzie podejmują decyzję co do celu swojego życia, zanim zadecydują o czymkolwiek innym. Głównym celem życia człowieka jest szczęście. Szczęście w tym, co konstytuuje jego tożsamość. Celem jakiego pragnie człowiek jest zatem życie – nie życie dłuższe o pięć czy dziesięć minut, ale po prostu trwałe życie. Po drugie, pragnie on prawdy. Nie prawdy w rozumieniu różnych nauk szczegółowych, ale całej prawdy. Po trzecie, pragnie miłości. Nie miłości, która ma jakaś miarę wielkości, ale trwałej, ekstatycznej miłości. To jest normalny cel istot ludzkich. Idealne życie, idealna prawda i idealna miłość to definicja Boga. Innymi słowy, poszukiwanie szczęścia to poszukiwanie Boga.