Temat dla wnikliwych

Istnieją dwie metody pozyskiwania mikrosfer
z odpadów paleniskowych: mokra oraz sucha.
Na skalę przemysłową, ze względu na łatwość
realizacji procesu, wykorzystywana jest metoda
mokra, bazująca na zjawisku sedymentacji pod
wpływem sił grawitacji [11-15].
Ażeby prześledzić cały proces pozyskiwa-
nia mikrosfer metodą mokrą, należy zacząć od
momentu, w którym popioły lotne po połącze
-
niu z żużlami paleniskowymi zostają przesyłane
przez elektrownie transportem hydraulicznym
na mokre składowiska odpadów palenisko
-
wych, zwane inaczej basenami osadczymi lub
lagunami. Tam zachodzi sedymentacja cięż-
szych frakcji - popiołu i żużla - na dno zbiorni-
ka wodnego, natomiast mikrosfery posiadające
gęstość ρ<1 g/cm
3
(mniejszą od gęstości wody)
unoszą się na powierzchni wody tworząc duże
skupiska. Kolejny etap to zebranie znajdujących
się na powierzchni wody ziaren glinokrzemia-
nowych i poddanie ich obróbce mechanicznej.
Przy użyciu odpowiedniej kombinacji studni
przelewowych, kanałów i rur, są one transporto
-
wane do komór ociekowych, gdzie zachodzi od-
filtrowanie wody i odseparowanie zanieczysz-
czeń naturalnych (na przykład gałęzi czy resztek
roślin). Dalej mikrosfery wędrują do magazynu,
w którym są poddawane obróbce termicznej,
zachodzącej w suszarniach grawitacyjnych.
Tam też surowiec jest poddawany segregacji ze
względu na wartość ciężaru nasypowego oraz
ostatecznemu oczyszczaniu. Dzięki powyższym
procesom otrzymuje się oczyszczony i osuszony
produkt o zawartości wilgotności < 1%, który
jest następnie szczelnie pakowany [4, 13].
Informacje o suchej metodzie pozyskiwa-
nia mikrosfer pojawiają się jak na razie tylko
w kontekście badań laboratoryjnych. Jest to
efektywna, ale dosyć skomplikowana i kosztow
-
na metoda, która póki co nie jest stosowana na
skalę przemysłową [16]. Autorską instalację, po
-
zwalającą otrzymać suchą metodą mikrosfery
z popiołów lotnych ma zamiar wdrożyć polskie
przedsiębiorstwo działające w tym obszarze,
pozyskujące mikrosfery w Kazachstanie. Firma
jako pierwsza na świecie postanowiła zbudo
-
wać urządzenie stacjonarne, które z rurociągu
odprowadzającej uboczne produkty spalania
węgla kamiennego będzie oddzielać mikrosfery.
Na temat szczegółów technologii zastosowanej
w instalacji niewiele wiadomo, natomiast reali-
zacja jest aktualnie w toku [12].
Zawartość mikrosfer w popiołach zależy od
szeregu czynników. Najważniejszymi z nich są:
właściwości spalanego węgla oraz zastosowa-
na technologia spalania. W praktyce najbardziej
efektywnym pod względem otrzymywanych
ilości ziaren glinokrzemianowych jest proces
energetycznego spalania węgla kamiennego
w palenisku pyłowym, w którym występują od-
powiednio wysokie temperatury [5, 9]. Rodzaj
spalanego węgla ma duży wpływ na powsta-
wanie mikrosfer. Podczas gdy w przypadku spa-
lania węgla kamiennego otrzymuje się przede
wszystkim popioły krzemionkowe, to w wyniku
spalania węgla brunatnego praktycznie one
nie powstają. Powstają natomiast popioły lotne
z dużą zawartością tlenków wapnia w których
mikrosfery nie występują [2, 8]