TAK DO POCZYTANIA.....

Zgodnie z art. 36 prawa upadłościowego i naprawczego, w przypadku złożenia przez wierzyciela wniosku o ogłoszenie upadłości musi on zażądać, aby sąd zabezpieczył majątek dłużnika.

Obawa przy składaniu wniosku, że brak zabezpieczenia pozbawi wierzycieli zaspokojenia, nie jest przesłanką dokonania zabezpieczenia majątku przez Sąd, ponieważ zabezpieczenie następuje z urzędu z chwilą skutecznego złożenia wniosku przez dłużnika lub z chwilą zażądania tego przez wierzyciela, który, co istotne, musi być zarazem wnioskodawcą. Natomiast okoliczność taka może stanowić istotną przesłankę dla zastosowania zabezpieczenia przez zarząd przymusowy.

Zabezpieczenie majątku może polegać na ustanowieniu TNS czyli tymczasowego nadzorcy sądowego, który jest „powoływany” przez sąd upadłościowy orzekający w składzie trzech sędziów zawodowych. Ustanowienie tegoż „przedstawiciela” ma charakter przejściowy i trwa do chwili objęcia majątku przez syndyka albo nadzoru przez nadzorcę sądowego lub zarządcę.

Gdy sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, tymczasowy nadzorca sprawuje swoją funkcję do czasu uprawomocnienia się postanowienia. Może się jednak zdarzyć tak, że okoliczności sprawy będą przemawiały za wyborem innego sposobu zabezpieczenia lub zastosowania jednocześnie kilku innych sposobów.

Oczywistym jest, że tymczasowy nadzorca sądowy ma za zadanie zabezpieczenie roszczeń wierzycieli. W tym celu podejmuje działania mające na celu ochrony majątku dłużnika przed ewentualnym jego uszczupleniem. Aby dłużnik nie wyzbył się swojego majątku tymczasowy nadzorca sądowy kontroluje działania dłużnika oraz sprawdza, w jaki sposób dysponuje on tym majątkiem.

Tymczasowy nadzorca sądowy sporządza sprawozdanie finansowe na dzień uprawomocnienia się postanowienia o ustanowieniu tymczasowego nadzorcy sądowego. Sporządza on także okresowe sprawozdania z podejmowanych przez siebie czynności. W przypadku zwołania wstępnego zgromadzenia wierzycieli do obowiązków tymczasowego nadzorcy sądowego należy sporządzenie projektu spisu wierzytelności. Tymczasowy nadzorca informuje również sąd o działaniach dłużnika polegających na ukrywaniu majątku lub niewykonywaniu poleceń nadzorcy.

Zasadniczy problem może pojawić się wówczas, gdy wniosek o ogłoszenie upadłości złoży dłużnik, a z okoliczności sprawy wynika, że może on nie posiadać majątku wystarczającego do pokrycia kosztów postępowania upadłościowego, a tym samym pokrycia kosztów wynagrodzenia tymczasowego nadzorcy sądowego. W skrajnie oczywistych przypadkach, gdy z dokumentów załączonych przez dłużnika do wniosku jednoznacznie będzie wynikało, że dłużnik nie ma żadnego majątku na pokrycie kosztów postępowania sąd może także zamiast wszczynać postępowanie zabezpieczające oddalić wniosek o ogłoszenie jego upadłości na podstawie art. 13. Zabezpieczanie majątku będzie w takim przypadku całkowicie bezprzedmiotowe. Skoro nie ma majątku, to nie ma czego zabezpieczać, a wszczynanie takiego postępowania nie ma żadnego racjonalnego uzasadnienia.

Tymczasowy nadzorca sądowy pełni swoją funkcję do czasu powiadomienia go o odwołaniu lub do dnia wygaśnięcia funkcji. Po ustaniu funkcji może on złożyć do sądu wniosek o przyznanie mu stosownego ostatecznego wynagrodzenia.