przemyślenia (cz.II)

Przemyślenia cz. II
Po cz. I mam jedną mocniejszą refleksję: mam wrażenie, że Ailleron jest dziś przez rynek czytany zbyt płasko. Większość patrzy wyłącznie na to, że rozmowy z Tailwind zostały zatrzymane, więc temat niby „siadł”. A dla mnie ciekawsze jest coś innego: czym dziś tak naprawdę jest Software Mind jako aktywo i czy w ostatnich kilkunastu miesiącach nie stał się po prostu lepszą spółką do sprzedaży niż był wcześniej. Bo jeśli tak, to obecna pauza nie musi oznaczać końca historii, tylko zmianę czasu i może nawet zmianę profilu kupującego. (Bankier.pl)

I tu moim zdaniem zaczyna się najważniejszy wątek dla inwestorów. Ailleron i Software Mind to już nie są dwa podobne biznesy pod jednym dachem. Ailleron jest dużo bardziej „finansowy” i produktowy: banki, leasing, digital banking, AI dla finansów, automatyzacja procesów, wdrożenia w środowisku regulowanym. Software Mind jest z kolei coraz bardziej globalnym partnerem technologicznym od transformacji cyfrowej, data engineering, AI, cloud, security i dużych projektów enterprise. To ważne, bo rynek zwykle inaczej wycenia firmę produktowo-finansową, a inaczej międzynarodową platformę usług i kompetencji technologicznych. I to właśnie ta druga warstwa siedzi dziś w Software Mind. (Strefa Inwestorów)

Dla mnie nowość względem starszego spojrzenia na tę grupę jest taka, że Software Mind wygląda dziś bardziej dojrzale i szerzej niż jeszcze 2–3 lata temu. Przejęcie number8 wzmocniło pozycję w USA i Amerykach, a przejęcie Core3 dołożyło realne kompetencje w data engineering. Potem przyszła integracja i rebranding tych aktywów pod jedną marką. To nie jest tylko marketing. To oznacza, że Software Mind staje się platformą o większej skali, z lepszym dostępem do klientów amerykańskich, z mocniejszym komponentem danych i z lepszą historią do pokazania potencjalnemu inwestorowi. Dla kupującego to różnica między „fajnym regionalnym software house’em” a „platformą, którą da się dalej skalować międzynarodowo”. (Software Mind)

Druga rzecz, która moim zdaniem zasługuje dziś na większą uwagę, to profil oferty Software Mind. Na stronie firmy widać już nie tylko klasyczne software development, ale też Generative AI, AI & ML, Enterprise AI Platform, Security Audit and Governance, Identity and Access Management, Data Engineering i Financial Software Development. To jest bardzo ważne zestawienie. Ono pokazuje, że SM nie siedzi w modnym haśle „AI”, tylko w praktycznych obszarach, za które duzi klienci realnie płacą: integracja danych, bezpieczeństwo, kontrola dostępu, governance, modernizacja systemów legacy, wdrożenia dla finansów i enterprise. To jest moim zdaniem znacznie cenniejsze niż sama ekspozycja na „gorący sektor”. (Software Mind)

W tym miejscu dochodzi wątek Mythosa, ale moim zdaniem trzeba go czytać spokojnie, a nie memicznie. To nie jest kwestia „AI będzie modne, więc wszystko z AI urośnie”. Anthropic uruchomił wokół Mythosa Project Glasswing z partnerami takimi jak AWS, Apple, Cisco, CrowdStrike, Google, JPMorganChase, Microsoft, NVIDIA i Palo Alto Networks, tłumacząc to gwałtownym wzrostem zdolności modeli do znajdowania i wykorzystywania podatności. To przesuwa rynek w stronę większych wydatków na AI governance, cyber, data security, kontrolowane wdrożenia i modernizację infrastruktury. I właśnie tu profil Software Mind robi się moim zdaniem ciekawszy niż był jeszcze rok temu, bo jego oferta jest z tym ruchem bardzo spójna.
Dlatego nie patrzę dziś na Mythosa jako na bezpośredni katalizator kursu Aillerona na jutro czy pojutrze. Patrzę na niego jako na element, który może poprawiać średnioterminowe otoczenie biznesowe dla Software Mind i częściowo też dla samego Aillerona. Banki, duże firmy i regulatorzy nie dostają po Mythosie sygnału „kupmy więcej chatbotów”, tylko raczej „musimy szybciej porządkować bezpieczeństwo, governance, AI architecture i integrację danych”. Jeśli ktoś ma kompetencje dokładnie w tych warstwach, to może zacząć korzystać nie z mody, tylko z realnego przesunięcia budżetów. I to jest dla mnie dużo bardziej inwestycyjnie interesujące niż sam medialny szum wokół modelu.
Trzeci nowy wątek to klimat rynkowy. Nie chodzi tu nawet o samą Polskę, tylko o to, że w ostatnich dniach widać poprawę sentymentu do ryzyka. Reuters pisał o silnym relief rally w Europie po poprawie nastrojów wokół Bliskiego Wschodu, a jednocześnie w USA software i growth zaczęły mocniej odbijać. To jest dla Aillerona ważne, bo jeśli masz spółkę z dużym dyskontem holdingowym i z istotnym aktywem software’owym w środku, to poprawa globalnego sentymentu do software i spadek napięcia makro potrafią działać jak druga noga tezy inwestycyjnej. Pierwsza noga to jakość samego aktywa. Druga to okno rynkowe, w którym ktoś chce za takie aktywo płacić więcej. Teraz to okno nie jest jeszcze szeroko otwarte, ale wygląda lepiej niż wyglądało wcześniej. (Reuters)

I to prowadzi do najciekawszego pytania: czy Tailwind faktycznie był najlepszą możliwą opcją. Ja nie jestem tego pewien. Tailwind to sensowny fundusz, ma doświadczenie w control investments i inwestycjach w usługi, także IT services. Ale właśnie dlatego zastanawiam się, czy dla Software Mind nawet ciekawszy nie byłby inwestor bardziej branżowy albo fundusz bardziej wyspecjalizowany w platformach software, data i AI. Bo Tailwind jest logicznym kupującym finansowym, ale niekoniecznie takim, który zapłaci najwięcej za synergie. A Software Mind coraz bardziej wygląda na aktywo, które może mieć wartość nie tylko jako standalone cash flow story, ale też jako platforma do budowy większej grupy z kompetencjami w financial software, AI, data i governance. (Tailwind Capital)

Moim zdaniem właśnie tu jest dziś najciekawsza opcjonalność. Lepszy inwestor niż Tailwind nie musi oznaczać po prostu „ktoś da wyższą cenę jutro rano”. Lepszy może oznaczać inwestora, który lepiej rozumie profil SM i widzi wyższy potencjał strategiczny. Dla kupującego branżowego Software Mind może być sposobem na szybsze wejście lub wzmocnienie pozycji w finansach, w USA, w data engineering albo w enterprise AI. Dla bardziej wyspecjalizowanego PE może być platformą pod dalsze konsolidacje i build-up wokół usług AI, security i software services. To nie jest twierdzenie, że taki kupujący już jest przy stole. To jest raczej wniosek, że aktywo jest dziś bardziej „uniwersalne transakcyjnie” niż prosty opis w stylu „sprzedaż do funduszu”. (Software Mind)

Jeśli chodzi o same raporty, to nie robiłbym z nich dziś całej osi tej historii. Dla mnie raport roczny to bardziej checkpoint na temat jakości cash flow, bilansu i tonu zarządu niż wydarzenie, które samo z siebie przestawi wycenę. Podobnie z Q1: ważniejsze od samych liczb będzie to, czy rynek zobaczy stabilność Technology Services i brak pogorszenia jakości biznesu. Innymi słowy, wyniki są dziś bardziej narzędziem potwierdzania tezy niż źródłem nowej, wielkiej narracji. Ta nowa narracja wróci dopiero wtedy, gdy rynek uzna, że wartość Software Mind znowu ma szansę zostać zmaterializowana na sensownych warunkach. (Strefa Inwestorów)

Podsumowując, po cz. I dla mnie najciekawsze nowe wątki są trzy. Po pierwsze, Software Mind wygląda dziś na aktywo dojrzalsze, szersze i lepiej zintegrowane niż dawniej. Po drugie, klimat dla takich aktywów może się poprawiać przez połączenie odbicia software na rynkach, lepszego sentymentu risk-on i przesunięcia popytu w stronę AI governance, cyber i data po Mythosie. Po trzecie, wcale nie jest oczywiste, że najlepszym końcem tej historii musi być powrót dokładnie do tego samego scenariusza z Tailwind. Być może najlepsza część tej układanki dopiero się tworzy i będzie dotyczyła nie tylko ceny, ale też profilu kupującego. Dla inwestora to jest dziś moim zdaniem znacznie ciekawsze niż powtarzanie, że „deal się zatrzymał, więc wszystko jest zepsute”. (Bankier.pl)

>>To nie jest rekomendacja kupna ani sprzedaży. To tylko moja prywatna, informacyjna ocena sytuacji i tego, jak dziś patrzę na rozwój Aillerona, Software Mind i możliwe scenariusze dla tej historii.<<