Dywidenda z zagranicy
Sytuacja, w której podatek nie zostanie pobrany przez płatnika, dotyczy dywidend, które polski rezydent podatkowy otrzymuje z zagranicy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy PIT na polskich rezydentach podatkowych ciąży nieograniczony obowiązek podatkowy, co oznacza, że są oni zobowiązani do rozliczenia wszystkich dochodów, a więc zarówno tych uzyskanych w kraju jak i za granicą. Zasada ta dotyczy również otrzymanych z zagranicznych spółek dywidend.
W takim przypadku nie mamy do czynienia z instytucją płatnika, ponieważ polskie prawo podatkowe nie może obligować zagranicznej spółki do poboru polskiego podatku i wpłaty na rachunek naczelnika urzędu skarbowego. W związku z tym wspólnik otrzymujący zagraniczną dywidendę zobowiązany jest do jej samodzielnego rozliczenia.
W myśl art. 30a ust. 9 ustawy PIT polscy rezydenci podatkowi uzyskujący poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej przychody (dochody) określone w ust. 1 pkt 1-5, od zryczałtowanego podatku obliczonego zgodnie z ust. 1, od tych przychodów (dochodów), odliczają kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, jednakże odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%.
Natomiast w świetle art. 30a ust. 11 ustawy PIT kwoty zryczałtowanego podatku obliczonego od przychodów (dochodów), o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, uzyskanych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz kwotę podatku zapłaconego za granicą, o której mowa w ust. 9, podatnicy są obowiązani wykazać w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub 1a.
Jeżeli zatem polski rezydent podatkowy otrzyma z zagranicy dywidendę, to taki przychód opodatkowuje 19% polskim podatkiem. Od obliczonej kwoty odejmuje podatek zapłacony za granicą. Powstała w ten sposób różnica podlega wpłacie do urzędu skarbowego. Wspólnik wykazuje zarówno przychód, jak i kwotę polskiego oraz zagranicznego podatku w rocznym zeznaniu podatkowym. Może to być zarówno PIT-36, PIT-38, jak też PIT-39. Wszystkie te formularze przewidują możliwość wykazania tych wartości.
Na zakończenie wspomnieć należy, że w myśl art. 30a ust. 2 ustawy PIT przepisy polskie dotyczące dywidend stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
Konieczność samodzielnego rozliczenia podatku dotyczy wyłącznie dywidend otrzymanych z zagranicy. W takim przypadku nie występuje płatnik. To podatnik samodzielnie oblicza i wpłaca podatek oraz składa odpowiednie roczne zeznanie podatkowe w terminie od 15 lutego do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.
Przechodząc do konkluzji, wskażmy, że kwestia prawidłowego rozliczenia otrzymanej dywidendy uzależniona jest w dużej mierze od podmiotu wypłacającego. W przypadku polskich spółek wypłacających to one przejmują, jako płatnicy, wszelkie obowiązki związane z rozliczeniem dywidendy. Jeżeli natomiast polski udziałowiec czy akcjonariusz otrzymuje dywidendę z zagranicy, to musi samodzielnie zadbać o prawidłowe opodatkowanie oraz wykazanie przychodu i podatku od faktycznie otrzymanej dywidendy.
Zobacz więcej: https://poradnikprzedsiebiorcy.pl/-rozliczenie-dywidendy-na-gruncie-podatkowym