Re: Dziad sakramencki!:)

Poczytaj sobie jeden z drugim:

http://www.ncbiuletyn.pl/czytaj/1645-manipulacja-instrumentami-finansowym-2-2.html

Ciekawym przypadkiem jest case związany z jakże popularnym wśród inwestorów internetowym forum „Parkietu”. W wątku dotyczącym jednej ze spółek, pojawił się wpis z wklejonym „raportem bieżącym” z serwisu Reuters dotyczącym rzekomego przejęcia. Informacja wywołała duże poruszenie, natomiast po pewnym czasie okazało się, że raport jest fałszywy – żadna tego rodzaju depesza nigdy w Reutersie się nie ukazała. Komisja odnalazła delikwenta i ukarała go karą pieniężną w wysokości 100.000 zł. Inny internauta za podobne działanie dostał 20.000 zł kary.


Jak widać – to co pisane jest na forach internetowych ma swoje znaczenie także w wymiarze prawnym. Rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji – zarówno pozytywnych i negatywnych – może skończyć się surowymi karami. Oczywiście gdyby Komisja miała ścigać każdy nieprawdziwy wpis na forach, lub też każdą „lekko” mijającą się z rzeczywistością wypowiedź prezesa spółki, nie robiła by nic innego – ale należy być świadomym że teoretycznie nawet głupi „raport-żart” wpisany na forum publicznym, a dotyczący spółki publicznej, może nieść za sobą konsekwencje prawne.



Inaczej skonstruowana jest odpowiedzialność dziennikarza za manipulację informacją.

Rozpowszechnianie za pomocą środków masowego przekazu, w tym internetu, lub w inny sposób fałszywych lub nierzetelnych informacji albo pogłosek, które wprowadzają lub mogą wprowadzać w błąd w zakresie instrumentów finansowych przez dziennikarza jest czynem zabronionym wtedy, jeżeli:



nie działał z zachowaniem należytej staranności zawodowej
albo jeżeli uzyskał z rozpowszechniania takich informacji bezpośrednią lub pośrednią korzyść majątkową lub osobistą dla siebie lub innej osoby, nawet działając z zachowaniem tej staranności,



Innymi słowy, dziennikarz poniesie odpowiedzialność za manipulację, jeżeli napisał np. nieprawdziwy artykuł nie dochowując staranności zawodowej (czyli odpowiednie zbieranie informacji, czerpanie wiadomości z kilku źródeł, krytyczna weryfikacja, zasięgnięcie opinii specjalistów itp.), albo jeżeli uzyskał z rozpowszechniania takiej informacji bezpośrednią lub pośrednią korzyść majątkową dla siebie lub innej osoby.



Komisja Nadzoru Finansowego wykryła i skierowała do prokuratury jeden taki przypadek. Dziennikarz najpopularniejszej gazety giełdowej pisał w latach 2008-2009 artykuły na temat różnych spółek – zwykle małych lub średnich. Artykuły były bardzo optymistyczne – „wkrótce będzie przejęcie”, „będzie zysk”, „wchodzi nowy inwestor”. Co prawda, zwykle po czasie okazywało się, że nic z tych szumnych wieści się nie sprawdzało. W przypadku jednej ze spółek, mające być rzekomo przejętej przez koncern z USA, już na drugi dzień ukazała się informacja, że z przejęcia nici.



Komisja porównała daty publikacji artykułów z operacjami na dwóch rachunkach maklerskich (jeden z nich był założony na członka rodziny dziennikarza, inny na osobę trzecią, ale logowania na rachunki były z tego samego komputera). Przed publikacją artykułu właściciele rachunków dokonywali zakupu akcji tej spółki, która miała być opisywana. Po publikacji – sprzedawali z zyskiem od kilkunastu procent w górę.

Co więcej, właściciele tych rachunków nie dokonywali żadnych innych operacji poza tymi związanymi z publikacjami w gazecie. Zysk z tych operacji oszacowano na blisko 400 tys. zł. Kara za manipulację informacją przez dziennikarza może być bardzo surowa – to już nie delikt administracyjny, ale przestępstwo karne. Jak widać – zaufanie do artykułów prasowych powinno także być ograniczone…