Przeciwwskazania
Leku nie należy stosować, jeśli pacjent jest uczulony na deksametazon lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Przeciwwskazaniem do stosowania Dexamethasone Krka jest infekcja obejmująca cały organizm (chyba, że jest już leczona) a także choroba wrzodowa żołądka albo dwunastnicy. W przypadku zbliżające się terminu szczepienia szczepionką żywą nie należy stosować leku.
Działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
U około 5 na 100 osób przyjmujących deksometazon mogą wystąpić problemy psychiczne, takie jak: przygnębienie (z myślami samobójczymi), zmienność nastrojów, poczucie niepewności, bezsenność, kłopoty z racjonalnym myśleniem lub poczucie zagubienia i zaniki pamięci, odczuwanie, postrzeganie lub słyszenie nieistniejących rzeczy. Jeśli wystąpią tego typu objawy należy poinformować lekarza.
W przypadku wystąpienia objawów wskazujących na niedoczynność kory nadnerczy, jak: zaburzeń żołądkowo-jelitowych, znacznego osłabienia mięśni i przemęczenia, bardzo niskiego ciśnienia krwi, spadku masy ciała oraz gorączki, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Należy również poinformować lekarza jeśli wystąpią objawy mogące sygnalizować pęknięcie ściany jelita, typu: nagły ból brzucha, tkliwość, wymioty, krew w stolcu, gorączka.
Dexamethasone Krka może zaostrzać choroby serca, na które pacjent już choruje, dlatego jeśli nastąpi skrócenie oddechu lub obrzęk kostek, należy natychmiast zwrócić się do lekarza.
Inne objawy niepożądane jakie mogą wystąpić z częstością nieznaną to: Zwiększona podatność na zakażenia w tym zakażenia wirusowe i grzybicze np. pleśniawka, nawrót gruźlicy lub inne zakażenia np. zdiagnozowane wcześniej zakażenia oka. Zmniejszona lub zwiększona liczba białych komórek krwi, zaburzenia krzepliwości. Reakcje alergiczne na lek, w tym poważne, zagrażające życiu reakcje alergiczne (które mogą objawiać się wysypką, obrzękiem gardła lub języka, a w ciężkich przypadkach trudnościami w oddychaniu lub zawrotami głowy). Zaburzenia regulacji hormonalnej organizmu, obrzęk i przyrost masy ciała, księżycowata twarz (stan cushingoidalny), zmiana skutecznego wydzielania wewnętrznego w następstwie stresu i traumy, zabiegów chirurgicznych, porodu lub choroby, organizm może nie być w stanie w sposób prawidłowy zareagować w sytuacjach ciężkiego stresu, takich jak wypadki, zabiegi chirurgiczne, poród lub choroby, zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży, nieregularny cykl menstruacyjny lub zanik cyklu menstruacyjnego (miesiączki), rozwój nadmiernego owłosienia (szczególnie u kobiet). Przyrost masy ciała, ujemny bilans białkowo wapniowy, zwiększony apetyt, zaburzenia równowagi soli, zatrzymywanie wody w organizmie, utrata potasu, która może powodować zaburzenia rytmu serca, zwiększone zapotrzebowanie na leki przeciwcukrzycowe, wystąpienie objawów utajonej cukrzycy, wysokie stężenie cholesterolu i trójglicerydów we krwi (hipercholesterolemia i hipertriglycerydemia). Silne niestandardowe bóle głowy z zaburzeniami wzroku w związku z odstawieniem leku, napady i zaostrzenie padaczki, zawroty głowy. Zwiększone ciśnienie w oku, obrzęk oka, ścieńczenie nabłonka powłok oka, zaostrzenie istniejących zakażeń wirusowych, grzybiczych i bakteryjnych oka, wytrzeszcz oczu, zaćma, zaburzenia widzenia, utrata wzroku, nieostre widzenie. Nadciśnienie tętnicze, skrzepy krwi, tworzenie się zakrzepów, które mogą zatkać naczynia krwionośne na przykład w nogach lub płucach (powikłania zakrzepowo-zatorowe). Mdłości, wymioty, dyskomfort w żołądku i wzdęcie brzucha, stan zapalny i wrzody w przełyku, wrzody żołądka, które mogą pękać i krwawić, zapalenie trzustki (które może objawiać się bólem pleców i brzucha), gazy jelitowe, drożdżyca przełyku. Cienka, delikatna skóra, nietypowe znamiona na skórze, siniaki, zaczerwienienie i zapalenie skóry, rozstępy, widoczny obrzęk naczyń włosowatych, trądzik, nadmierne pocenie, wysypka, opuchlizna, wypadanie włosów, nienaturalne złogi tłuszczu, nadmierne owłosienie ciała, zatrzymywania wody w organizmie, zaburzenia barwnikowe, osłabienie naczyń włosowatych widoczne jako krwawienie podskórne (zwiększona kruchości naczyń), podrażnienie skóry wokół ust (okołoustne zapalenie skóry). Zmniejszenie gęstości kości z większym zagrożeniem wystąpienia złamań (osteoporoza), choroby kości, zapalenia ścięgien, zerwania ścięgien, zanik mięśni, miopatia, osłabienie mięśni, wczesne zatrzymanie wzrostu kości (przedwczesne zamknięcie nasady kości). Zmiany ilości i ruchomości plemników, impotencja. Upośledzona reakcja na szczepienie i testy skórne, wolne gojenie się ran, dyskomfort, złe samopoczucie. Może także wystąpić zespół odstawienia kortykosteroidów obejmujący gorączkę, ból mięśni i stawów, zapalenie śluzówki nosa (nieżyt nosa), utratę masy ciała, bolesne i swędzące guzki na skórze, stan zapalny oka (zapalenie spojówek).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy poinformować lekarza o problemach ze zdrowiem psychicznym (szczególnie depresji lub choroby maniakalno-depresyjnej) pacjenta oraz jeśli występowały one u członków bliskiej rodziny.
Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku: chorób nerek lub wątroby (marskość wątroby lub przewlekła niewydolność wątroby), guza nadnerczy (pheochromocytoma), nadciśnienia tętniczego, choroby serca lub przebytego niedawno zawału serca (występowały przypadki pęknięcia serca), cukrzycy lub występowania kiedykolwiek cukrzycy w rodzinie, osteoporozy (ubytku masy kostnej), zwłaszcza u kobiet po menopauzie, wystąpienia w przeszłości osłabienia mięśni spowodowanego tym lub innym lekiem steroidowym, jaskry (nadmiernego wzrostu ciśnienia w gałce ocznej) lub występowania kiedykolwiek jaskry lub zaćmy w rodzinie (zmętnienie soczewki w oku prowadzące do osłabienia wzroku), miastenii gravis (choroby powodującej osłabienie mięśni), choroby pęcherza lub wrzodu żołądka, problemów psychiatrycznych lub choroby psychicznej, która uległa zaostrzeniu w wyniku stosowania tego typu leków, padaczki (choroby charakteryzującej się powtarzającymi się utratami przytomności lub napadami drgawek), migreny, niedoczynności tarczycy, zakażenia pasożytami, gruźlicy, posocznicy lub grzybiczego zakażenia oka, malarii mózgowej, wirusa opryszczki (ust lub narządów płciowych oraz oka, ze względu na możliwą perforację rogówki), astmy, trwającej terapii z powodu zablokowania naczyń krwionośnych przez skrzepy (choroba zakrzepowo-zatorowa), owrzodzenia rogówki i urazów rogówki.
Stosowanie kortykosteroidów może zmniejszać zdolność organizmu do zwalczania infekcji (działanie immunosupresyjne). Może to powodować infekcje opurnistyczne, czyli zakażenia mikroorganizmami, które zwykle rzadko powodują infekcję. W przypadku jakiekolwiek zakażenia należy poinformować o tym lekarza, zwłaszcza jeśli są to objawy zapalenia płuc jak również o przebytej gruźlicy i pobycie na obszarach częstych zakażeń glistami.
Podczas leczenia deksametazonem należy unikać kontaktu z osobami chorującymi na choroby zakaźne.
Stosowanie leku może wywołać zapalenie ścięgna, dlatego jeśli wystąpi bolesność, sztywność albo obrzęk stawów czy ścięgien, należy skontaktować się z lekarzem. Ryzyko wystąpienia zapalenia ścięgna rośnie jeśli podczas leczenia deksametazonem stosowane są także niektóre antybiotyki lub występują problemy z nerkami.
Dexamethasone Krka może prowadzić do niedoczynności kory nadnerczy, a w konsekwencji na skuteczność działania leku w sytuacjach dużego obciążenia organizmu, jak: operacja, poród, choroba czy zabieg chirurgiczny, dlatego należy poinformować lekarza o stosowaniu steroidów.
Deksametazon wpływa na wynik: testu hamowania (określający poziom hormonu we krwi), uczuleniowych testów skórnych a także badań wykrywających zakażenia bakteryjne.
W przypadku osób w podeszłym wieku niektóre skutki uboczne stosowania tego leku mogą być poważniejsze, w szczególności zmniejszenie gęstości kości (osteoporoza), nadciśnienie tętnicze, obniżenie stężenia potasu, cukrzyca, podatność na zakażenia i ścieńczenie skóry.
Dexamethasone Krka zawiera laktozę, więc jeśli pacjent nie toleruje niektórych cukrów, to przed zastosowaniem leku powinien skonsultować się z lekarzem.
Stosowanie innych leków
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.
Dexamethasone Krka może wchodzić w interakcje z:

• lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna)
• kwasem acetylosalicylowym lub niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi,
• lekami stosowanymi w leczeniu cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, chorób serca,
• lekami moczopędnymi,
• amfoterycyną B podawaną w iniekcjach,
• fenytoiną, karbamazepiną, prymidonem (leki stosowane w leczeniu padaczki),
• ryfabutyną, ryfampicyną (antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy),
• lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, szczególnie z zawierającymi trójkrzemian magnezu,
• barbituranmi (leki stosowane w celu ułatwienia zasypiania i zmniejszenia lęku),
• aminoglutetimidem (lek stosowany w leczeniu przeciwnowotworowym),
• karbenoksolonem (lek stosowany w leczeniu wrzodów żołądka),
• efedryną (lek stosowany w celu obkurczenia naczyń w stanach zapalnych błon śluzowych nosa),
• acetazolamidem (lek stosowany w leczeniu jaskry i padaczki),
• hydrokortyzonem, kortyzonem i inne kortykosteroidami,
• ketokonazolem, itrakonazolem (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych),
• rytonawirem,
• antybiotykami w tym erytromycyną, fluorochinolonami,
• lekami wspomagającymi ruch mięśni w miastenii (np. neostygmina),
• cholestyramina (lek stosowany w przypadku zwiększonego stężenia cholesterolu)
• hormonami z grupy estrogenów w tym pigułki antykoncepcyjne,
• tetrakozaktydem (wykorzystany w teście oceny funkcji kory nadnerczy),
• sultoprydem (stosowany jako lek uspokajający),
• cyklosporyną (stosowaną w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepu),
• talidomidem stosowanym m. in. w leczeniu szpiczaka plazmocytowego,
• prazykwantelem (lek stosowany w leczeniu zakażeń pasożytniczych),
• chlorochiną, hydrochlorochiną, meflochiną (leki stosowane w leczeniu malarii),
• hormonem wzrostu,
• protyreliną.

Podczas stosowania leku Dexamethasone Krka nie należy przeprowadzać szczepienia „żywymi szczepionkami”.

Przy 8 ciężko chorym jednemu ratuje życie. Przed chwilą to usłyszałem z ust brytyjskiego (lekarza).
Tramp też brał Hydroksychlorine jak tapsy.

Szumowina powinien zamiast robić dziwne zakupy choć trochę wspierać polską myśl.

Skoro Anglicy chwalą się lekiem, który jak sami mówią jest mniej obciążający niż tapsy Trampa, a Osocze leczy 100% i jest nieobciążający to na co czekamy. Szumowski ogarnij się. Bo już mnie to wkurza.

Samo zdrowie.