Bać się,czy nie?Sypać,czy kupować?A może jedno i drugie.

No i kto miał rację.Ten,co sprzedał,czy ten co kupił?

Cierpliwość jest cnotą.Więc czekamy choćby jeszcze i 2 lata,ale się doczekamy.Oczywiście,kto ma czas i pieniądze.

Cierpliwość jest cnotą na GPW w Warszawie? Tu cierpliwość jest pewną stratą kapitału bez szans na alternatywne zyski, czyli przegraną. Sam widzisz co było dzisiaj. Dzisiaj było sprzedać a za kilka dni odkupić. To takie moje wrażenie po dzisiejszej sesji, się okaże już jutro.

Chyba masz rację.Obawiam się,że będzie powolne oglądanie.

No właśnie jest przeglądanie się,jak lokomotywa stoi na stacji.Co Wam będę pisał.Przeczytajcie wiersz.

Stoi na stacji lokomotywa, 
Ciężka, ogromna i pot z niej spływa: 
Tłusta oliwa. 
Stoi i sapie, dyszy i dmucha, 
Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha: 
Buch - jak gorąco! 
Uch - jak gorąco! 
Puff - jak gorąco! 
Uff - jak gorąco! 
Już ledwo sapie, już ledwo zipie, 
A jeszcze palacz węgiel w nią sypie.


Wagony do niej podoczepiali 
Wielkie i ciężkie, z żelaza, stali, 
I pełno ludzi w każdym wagonie, 
A w jednym krowy, a w drugim konie, 
A w trzecim siedzą same grubasy, 
Siedzą i jedzą tłuste kiełbasy, 
A czwarty wagon pełen bananów, 
A w piątym stoi sześć fortepianów, 
W szóstym armata - o! jaka wielka! 
Pod każdym kołem żelazna belka! 
W siódmym dębowe stoły i szafy, 
W ósmym słoń, niedźwiedź i dwie żyrafy, 
W dziewiątym - same tuczone świnie, 
W dziesiątym - kufry, paki i skrzynie. 
A tych wagonów jest ze czterdzieści, 
Sam nie wiem, co się w nich jeszcze mieści. 
Lecz choćby przyszło tysiąc atletów 
I każdy zjadłby tysiąc kotletów, 
I każdy nie wiem jak się wytężał, 
To nie udźwigną, taki to ciężar.


Nagle - gwizd! 
Nagle - świst! 
Para - buch! 
Koła - w ruch!
Najpierw - powoli - jak żółw – ociężale, 
Ruszyła - maszyna - po szynach - ospale, 
Szarpnęła wagony i ciągnie z mozołem, 
I kręci się, kręci się koło za kołem, 
I biegu przyspiesza, i gna coraz prędzej, 
I dudni, i stuka, łomoce i pędzi, 
A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost! 
Po torze, po torze, po torze, przez most, 
Przez góry, przez tunel, przez pola, przez las, 
I spieszy się, spieszy, by zdążyć na czas, 
Do taktu turkoce i puka, i stuka to: 
Tak to to, tak to to , tak to to, tak to to. 
Gładko tak, lekko tak toczy się w dal, 
Jak gdyby to była piłeczka, nie stal, 
Nie ciężka maszyna, zziajana, zdyszana, 
Lecz fraszka, igraszka, zabawka blaszana.


A skądże to, jakże to, czemu tak gna? 
A co to to, co to to, kto to tak pcha, 
Że pędzi, że wali, że bucha buch, buch? 
To para gorąca wprawiła to w ruch, 
To para, co z kotła rurami do tłoków, 
A tłoki kołami ruszają z dwóch boków 
I gnają, i pchają, i pociąg się toczy, 
Bo para te tłoki wciąż tłoczy i tłoczy, 
I koła turkocą, i puka, i stuka to: 
Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to!…

To było w styczniu przy 2.4,a później co?To samo pisałem.Też,śmiechy chichy,wyzwiska.CIERPLIWOŚĆ,CZAS I PIENIĄDZE.