Gdzie sumienie Narodu
Tropi swój czas
W swojej mitrędze wzmagań
Tam jest nasze miejsce
Gdzie Prawda
Przewija się ze swoją mądrością
Budując
Prawdziwy Pokój
Narodów
Jako Polskę
Między Narodami świata
A jego szata
W błękit nieba ozłocony
Światłem Prawdy
Uniesiony kroczących
Wąską ścieżką
Do góry
A na imię jej
Prawdziwa wolność
Nie lękają się przestępcy na dole
Gdyż głębiny
więcej..https://sites.google.com/site/poezjapolska/
Poezja Natury
co skłania nas do myślenia
By w niej poukładać życie bez cienia.
Tak, by rozpalić ogień miłości,
który wytrwa czas nicości.
Patrząc na kataklizmy i upadki losu.
One uczą nas, by nie spaść z wozu.
Na którym jedziemy,
przez los nam dany.
Jedziemy, zakuci w kajdany.
Nawet o tym nie wiedząc.
Będąc niewolnikiem śmierci,
jaką jest czas.
Bo któż zabije korozję czasu?
Któż nas uwolni od tego impasu?
Kto wybuduje drogi wieczności?
A jest taki, który wyznaczył czas miłości.
Wyryje i namaści duszę naszą.
Pieczęcią wieczności Boga,
by człowiek mógł cieszyć się rajem.
O wiecznej szczęśliwości.https://sites.google.com/site/poezjaprawdy/