W dyskusjach o polskim sektorze bezzałogowców (UAV) często skupiamy się na gotowych produktach, zapominając o fundamentach: współpracy nauki z przemysłem. Jednym z najciekawszych układów na tej mapie jest relacja między Lubawa S.A. a instytutami Sieci Badawczej Łukasiewicz (głównie Instytutem Lotnictwa).
To połączenie teorii z praktyką zbrojeniową owocuje rozwiązaniami, które stawiają polską myśl techniczną w światowej czołówce.
1. Kultowe konstrukcje Łukasiewicza: Fundament pod współpracę
Zanim przejdziemy do technologii Lubawy, warto wspomnieć o „żelaznych punktach” w portfolio Łukasiewicza. To te platformy stanowią bazę dla innowacji:
• ILX-27: Kultowy, bezzałogowy śmigłowiec robot do zadań specjalnych. To potężna maszyna zdolna do przenoszenia uzbrojenia i operowania w trudnym terenie. To właśnie w takich konstrukcjach technologie Lubawy (opancerzenie, kamuflaż) znajdują najszersze zastosowanie.
• Sowat: System bezzałogowy dedykowany do obserwacji i rozpoznania, który stał się poligonem doświadczalnym dla nowych systemów łączności i przesyłu danych.
• Moskit: Lekki, przenośny dron, który pokazuje, jak miniaturyzacja (domena Łukasiewicza) spotyka się z wytrzymałością materiałów (domena Lubawy).
2. Niewidzialność dla radarów (Technologia Stealth)
Lubawa to światowy lider w kamuflażu wielospektralnym. Współpraca z Łukasiewiczem pozwala na „ukrycie” kultowych maszyn, takich jak wspomniany ILX-27:
• Integracja powłok RAM: Pokrycie kadłubów materiałami absorbującymi fale radarowe.
• Redukcja sygnatury cieplnej: Specjalistyczne osłony na silniki, które sprawiają, że dron staje się niemal niewidoczny dla głowic naprowadzanych na podczerwień.
3. Projekt "Heros" i systemy uderzeniowe
Najbardziej namacalnym dowodem współpracy jest zaangażowanie w konsorcja projektujące systemy uderzeniowe. Podczas gdy instytuty Łukasiewicza dostarczają "mózg" (algorytmy sterowania, stabilizację lotu, systemy naprowadzania), Lubawa odpowiada za:
• Wytrzymałe obudowy kompozytowe dla amunicji krążącej.
• Systemy bezpiecznego odzyskiwania: Zaawansowane spadochrony ratunkowe dla ciężkich jednostek bezzałogowych.
4. Innowacje materiałowe i bezpieczeństwo
Drony nowej generacji muszą być lekkie i wytrzymałe. Dzięki zapleczu badawczemu Łukasiewicza, Lubawa wdraża nowoczesne kompozyty, które zastępują cięższe elementy metalowe. Pozwala to na zwiększenie zasięgu i czasu przebywania drona w powietrzu bez konieczności powiększania akumulatorów. Dodatkowo, Lubawa dostarcza systemy ochrony balistycznej dla naziemnych stacji kontroli dronów opracowanych przez Łukasiewicza.
Podsumowując: Połączenie kompetencji Lubawy (ochrona, kamuflaż, tekstylia techniczne) z inżynieryjną legendą maszyn serii ILX od Łukasiewicza to modelowy przykład budowania „polskiego drona przyszłości”. To nie tylko montaż z zagranicznych części, ale realne tworzenie własnych, unikalnych technologii, które mają ogromny potencjał eksportowy.
To jest daleko zakrojoną wspólpraca
Nie robiłbym sobie nadziejo że Lubawa zacznie drony produkować bo to semantyczne nadużycie..
Ps. Ale dobre i to ..widać że spółka współpracuje na szerokich frontach..
W ramach projektu „Heros” oraz wspólnych prac nad systemami uderzeniowymi, Lubawa S.A. odpowiada przede wszystkim za „ciało” i ochronę systemów, czyli:
Integrację i budowę płatowca: Konstrukcję mechaniczną kadłubów i struktur nośnych bezzałogowców.
Systemy kamuflażu: Wykorzystanie swojej specjalizacji w kamuflażu wielospektakularnym (np. Berberys), aby zmniejszyć sygnaturę termalną i radarową systemów uderzeniowych.
Głowice bojowe: Opracowanie i produkcję części uderzeniowej (ładunków kumulacyjnych i odłamkowych).
Logistykę i kontenery transportowe: Zapewnienie bezpiecznego przechowywania i transportu precyzyjnego sprzętu w warunkach polowych.