https://i.imgur.com/hAUstbU.jpeghttps://i.imgur.com/tGnxnLB.jpegFaza BOpierając się o Prawo przyczyn i skutków Wyckoffa, faza B może być postrzegana jako przyczyna, która prowadzi do skutku.
Zasadniczo rzecz ujmując, Faza B to etap konsolidacji, w którym Composite Man gromadzi największą liczbę aktywów na jaką tylko go stać. Na tym etapie rynek ma tendencję do testowania zarówno poziomu oporu (ang. resistance), jak i wsparcia (ang. support) TR.
Podczas Fazy B może dochodzić do wielu Secondary Tests (ST). W niektórych przypadkach mogą one powodować powstanie higher highs (pułapek na byki) i lower lowers (pułapki na niedźwiedzie) w stosunku do SC i AR fazy A.Faza DFaza D reprezentuje przejście między Przyczyną a Skutkiem. Ta faza znajduje się pomiędzy strefą akumulacji (fazą C), a wybiciem z zakresu handlowego (faza E).
Najczęściej w Fazie D dochodzi do znaczącego wzrostu wolumenu obrotu handlowego i wzrostu zmienności ceny. W chwili w której dochodzi do Fazy D na rynku najczęściej został już wypracowany Last Point Support (LPS) . LPS często poprzedza przebicie poziomów oporu, co z kolei tworzy higher highs. Taka sytuacja najczęściej sygnalizuje pojawienie się tzw. Signs of Strenght (SOS), ponieważ poprzednie poziomy oporu teraz stają się poziomami wsparcia.
Pomimo nieco mylącej terminologii związanej z LPS (dosł. Ostatni Punkt Wsparcia), to w trakcie Fazy D może wyklarować się kilka takich punktów.
W niektórych sytuacjach zanim na rynku dojdzie do skutecznego przełamania większego zakresu handlowego przez cenę i przejścia rynku do Fazy E, to najpierw mogą pojawiać się krótkie strefy konsolidacji.Faza EFaza E jest ostatnim etapem Schematu akumulacji.
Charakteryzuje się wyraźnym przełamaniem TR, które spowodowane jest wzrostem popytu na rynku. To właśnie w tej fazie dochodzi do skutecznego przełamania trading rang, co z kolei otwiera drogę do wzrostów.
Zasadniczo rzecz ujmując
trading range (TR) w schemacie akumulacji
określany jest przez odstęp między dolną granicą SC i górną granicą AR