Istota zmiany
Jedną z najważniejszych zmian wynikających z omawianej dyrektywy są przepisy dotyczące zasad ustalania podstawy opodatkowania w przypadku transakcji między podmiotami powiązanymi i odwołanie do wartości rynkowej. Do tej pory bowiem podstawą opodatkowania w odniesieniu do dostawy towarów lub świadczenia usług w każdym przypadku była wartość wynagrodzenia ustalona pomiędzy podmiotami, niezależnie od charakteru powiązań między stronami. Z kolei definicja wartości rynkowej wprawdzie istniała w VI Dyrektywie (art. 11(A)(1) akapit 2), lecz była wykorzystywana jedynie dla potrzeb określania podstawy opodatkowania w przypadku świadczenia usług opisanych w art. 6(3) Dyrektywy*. Stosowanie wartości rynkowej w odniesieniu do transakcji między podmiotami powiązanymi było możliwe jedynie po uzyskaniu zgody Rady wydanej na podstawie artykułu 27 VI Dyrektywy. Teza ta została potwierdzona w orzeczeniu ETS w sprawie C-412/03 (Hotel Scandic) dotyczącej możliwości przyjęcia za podstawę opodatkowania dostawy towarów (posiłków) na rzecz pracowników ceny ustalonej pomiędzy stronami, niższej od ponoszonych kosztów. Trybunał uznał, że podstawą opodatkowania powinno być przyjęte wynagrodzenie, nawet jeżeli odbiega ono od wartości rynkowej. Wskazał jednocześnie na art. 27 jako potencjalne źródło dopuszczalnych odstępstw w tym zakresie od przepisów Dyrektywy. Z możliwości tej skorzystało w przeszłości kilka krajów. W 2006 r. Rada wydała 3 decyzje (dla Hiszpanii, Holandii i Litwy) zezwalające na stosowanie odstępstw od artykułu 11 i przyjęcie wartości rynkowej jako podstawy opodatkowania. Z propozycji dyrektywy przedstawionej przez Komisję wynika, że kolejne kraje wyraziły zainteresowanie tego rodzaju rozwiązaniem. Z tego względu uznano za konieczne wprowadzenie przepisów na poziomie wspólnotowym.
Dodaj komentarz
