Zmienione przepisy § 1 i 2 art. 161 oraz dodane § 3-5 do art. 161 k.k.s. modyfikują instytucję skazania bez postępowania dowodowego (zwaną także dobrowolnym poddaniem się karze - a nie odpowiedzialności). Jeżeli wniosek taki oskarżony składa przed rozprawą, sąd może go rozpoznać na posiedzeniu i uwzględniając wniosek - skazać oskarżonego wyrokiem (art. 161 § 3 k.k.s.). Należy tu zauważyć, że o ile w powszechnym procesie karnym możliwość taka występuje - zgodnie z art. 474a k.p.k. - tylko w postępowaniu uproszczonym, o tyle w sprawach o przestępstwa skarbowe dopuszczalna jest także w postępowaniu zwyczajnym. Wniosek trzeba złożyć najpóźniej przed zakończeniem pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych w tej sprawie (art. 387 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.).
Jeżeli w związku z popełnieniem przestępstwa lub wykroczenia skarbowego nastąpiło uszczuplenie należności publicznoprawnej, warunkiem uwzględnienia wniosku jest obligatoryjne uiszczenie tej wymagalnej należności w całości w wyznaczonym terminie (art. 161 § 1 k.k.s.). Przed nowelizacją był to warunek fakultatywny.
Uwzględniając wniosek, sąd skazuje oskarżonego wyrokiem, który powinien być zgodny co do kary i środka karnego z ostateczną wersją wniosku.
Znowelizowany przepis art. 164 k.k.s. utrzymuje istniejącą dotąd możliwość natychmiastowej wykonalności orzeczenia wymierzającego karę grzywny za wykroczenie skarbowe (w stosunku do ukaranego przebywającego jedynie czasowo na terytorium RP albo niemającego na tym terytorium stałego miejsca zamieszkania lub pobytu), wprowadza jednocześnie możliwość zatrzymania paszportu lub innego dokumentu uprawniającego do przekroczenia granicy na czas do uiszczenia kary grzywny lub wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności. Za takim rozwiązaniem opowiada się praktyka, zwłaszcza organy celne.
Nowelizacją wprowadzono do k.k.s. nowy autonomiczny przepis art. 161a, który nakazuje rozpoznawanie przez sąd sprawy karnej skarbowej w dalszym ciągu, w niezmienionym składzie, jeżeli po rozpoczęciu przewodu sądowego ujawni się, że czyn oskarżonego stanowi wykroczenie skarbowe. Przepis usuwa wątpliwości praktyków w tej kwestii.









Dodaj komentarz
