Konstrukcja prawna formy umowy leasingu jest podobna do umowy dzierżawy. Tak jak w przypadku umowy dzierżawy, kwalifikacja umów jest oparta na kryteriach określonych w rozporządzeniu z 6 kwietnia w sprawie zaliczania przedmiotu umów najmu lub dzierżawy rzeczy lub praw majątkowych do składników majątku stron tych umów. Do składników majątku wynajmującego lub wydzierżawiającego (leasingobiorcy) zalicza się rzeczy lub prawa będące przedmiotem umowy jeżeli w tej określono następujące warunki:
Umowa została zawarta na czas oznaczony, ale nie zaznaczono w niej prawa do nabycia rzeczy przez użytkującego lub istnieje możliwość wypowiedzenia umowy.
Umowa została zawarta na czas nie oznaczony i istnieje możliwość jej wypowiedzenia.
Umowa została zawarta na czas oznaczony i zawiera prawo nabycia rzeczy przy wyłączonej możliwości wypowiedzenia, a przy tym okres umowy wynosi co najmniej 40% okresu amortyzacji, a opłaty po zsumowaniu są niższe niż wartość netto tych rzeczy (w przypadku gruntów suma powinna być niższa od wartości rynkowej gruntu określonej na dzień zawarcia umowy).
Jeśli zostanie spełniony przynajmniej jeden z powyższych warunków to leasing zostaje określony jako operacyjny. Nie spełnienie żadnego z warunków daje podstawy do stwierdzenia, że leasing jest leasingiem kapitałowym.
Treść umowy leasingowej zawiera zwykle następujące elementy, które muszą znaleźć potwierdzenie we wniosku dostarczonym przez klienta:
- Informacje identyfikujące daną transakcję, w których zawarto nazwę, adres, nr NIP i REGON leasingodawcy i lesingobiorcy, imiona i nazwiska osób reprezentujących strony w przypadku osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych, a także przedmiot leasingu, datę zawarcia umowy, termin jej wygaśnięcia, miejsce zawarcia umowy.
- Harmonogram finansowy, który zawiera dokładne określenie sposobu wyliczenia wysokości czynszu leasingowego, dokładnie określone kwoty i terminy wnoszenia poszczególnych składników opłat wraz z prowizjami, dopłatami i innymi tytułami płatności.
W przypadku jeżeli został zastosowany weksel in blanco jako zabezpieczenie należy również dołączyć deklarację wekslową, która sprecyzuje warunki wykorzystania tego zabezpieczenia. W innych przypadkach umowa o poręczeniu lub gwarancji.
- Niezbędny jest również protokół zdawczo - odbiorczy przedmiotu leasingu oraz upoważnienie do korzystania z przedmiotu leasingu przez leasingobiorcę.
- Ogólne warunki umowy, które uregulują sprawy w zakresie obowiązków leasingodawcy i leasingobiorcy podczas realizacji umowy, trybu zmiany warunków umowy warunków, tryb rozliczania i podziału odpowiedzialności za ewentualne szkody oraz tryb wypowiedzenia, egzekwowania skutków naruszenia i zakończenia umowy.
W praktyce najczęściej leasingobiorca sam wybiera dostawcę rzeczy, a leasingodawca przy tym nie ponosi odpowiedzialności za wybór dostawcy i sprzętu oraz warunków realizacji dostawy. W przypadku problemów ze sprzętem pełne ryzyko ponosi leasingobiorca, który nadal musi płacić czynsz bez względu na to czy np. roszczenia gwarancyjne zostaną uwzględnione. Można jednak wynegocjować lepsze warunki, wszystko zależy od naszej determinacji i zdolności firmy leasingowej do indywidualizacji oferty.
Należy podkreślić, że leasingobiorca nie ma prawa ustanawiać praw na przedmiocie leasingu, a także cesji praw na tym przedmiocie na rzecz osób trzecich. Odmiennie jest z prawami leasingodawcy, który może przenosić prawa na rzecz osób trzecich jedynie za powiadomieniem leasingobiorcy - zazwyczaj w terminie do 14 dni. Jeżeli wszystkie punkty umowy stały się jasne i zostały dookreślone umowę można podpisać. Od tej chwili posiada ona moc prawną.
Dodaj komentarz
