Dlaczego UE to najmniejszy problem Zjednoczonego Królestwa

Zbliżające się referendum w sprawie Brexitu to szczególna ironia losu zważywszy, że - moim zdaniem - Zjednoczone Królestwo nigdy faktycznie nie przystąpiło do Unii Europejskiej. Ponieważ moje dzieciństwo przypadało na lata 70. i 80., doskonale pamiętam, jak Pani T. - T jak Thatcher - prowadziła zacięte boje z UE właściwie w każdej sprawie i jakoś udało jej się przeforsować własną wersję unii przynajmniej w ujęciu finansowym.

Boris Johnson, były burmistrz Londynu
Boris Johnson, były burmistrz Londynu (fot. Andrew Yates / FORUM)

Jeszcze większa ironia wiąże się z faktem, iż premier David Cameron już zapewnił Wielkiej Brytanii możliwość uzyskania odrębnego statusu w Europie dzięki zawartemu w marcu porozumieniu z Brukselą, które de facto tworzy Europę dwóch kategorii, w ramach której jedne reguły obowiązują Zjednoczone Królestwo, a drugie - resztę państw europejskich.

Bez względu na wyniki referendum z 23 czerwca, może to spowodować minikryzys w Europie, ponieważ bez problemu można sobie wyobrazić, że takie kraje, jak Węgry, Polska, a może nawet Finlandia, będą dążyć do zapewnienia sobie porównywalnych warunków, co Zjednoczone Królestwo.

Ze względu na ten precedens, Europa straci na pozostawieniu Wielkiej Brytanii w Unii (rozbicie większej unii na kilka mniejszych doprowadzi do ostatecznego rozpadu tych ostatnich); z drugiej strony, oczywiście, w przypadku Brexitu koszty - zarówno polityczne, jak i praktyczne - wydają się ogromne, w szczególności biorąc pod uwagę nierozwiązany dotychczas kryzys dotyczący uchodźców.

Bardzo bawi mnie również fakt, iż minister skarbu Osborne, który nie jest w stanie określić deficytu budżetowego na najbliższe sześć miesięcy, potrafi co do pensa wyliczyć straty poniesione przez każdą brytyjską rodzinę do 2030 r. w przypadku zagłosowania za Brexitem (kwota ta wynosi według niego 4 300 GBP).

Propaganda strachu przekroczyła wszelkie granice rozsądku, w szczególności w oczach takiego prostego ekonomisty, jak ja, ponieważ przyszłość Zjednoczonego Królestwa w istocie zależy od tego, jak poradzi sobie ono z chronicznym podwójnym deficytem... Ostatni rok, w którym saldo rachunku bieżącego Wielkiej Brytanii stanowiło wartość dodatnią, to 1982 r. To aż 34 lata temu!

Dlatego odpowiedź na pytanie, które trapi w tym momencie każdego tradera walutowego - "dokąd zmierza funt szterling?" - będzie identyczna bez względu na to, czy Brexit nastąpi, czy nie. W ostatecznym rozrachunku funt straci na wartości lub obierze kurs boczny. Jeżeli wydajesz więcej, niż zarabiasz, uzależniasz się od zagranicznych źródeł finansowania, a wzrost swojej gospodarki opierasz na bankowości i nieruchomościach - dwóch sektorach o zerowej produktywności i (w najlepszym razie) z niepewną przyszłością w kontekście nowych miejsc pracy w porównaniu z sytuacją, która miała miejsce całkiem niedawno - jesteś skazany na powtarzanie błędów z niedalekiej przeszłości.

Doświadczenia z tej niedalekiej przeszłości pokazują nam, naturalnie, że Londyn w czasach kryzysu jest skłonny do obniżania kursu GBP - a brytyjska gospodarka w istocie już jest w kryzysie. Bardziej sceptyczny analityk mógłby wręcz argumentować, że Brexit to doskonała "przykrywka" czy wymówka w kontekście nadchodzącej recesji w gospodarce bazującej na fundamentach opisanych powyżej.

Tradycyjną reakcją na taką sytuację był zawsze spadek kursu funta szterlinga.

Por. koszyk walutowy Banku Anglii z 1992 r. i z lat 2007/08:

(Saxo Bank, Bloomberg)

Brexit to abstrakcja przysłaniająca realne zmiany niezbędne w Zjednoczonym Królestwie. To również pretekst do unikania prób rozwiązania znacznie bardziej fundamentalnego, strukturalnego problemu społecznego, jakim jest przesunięcie gospodarki niemal w 100% w kierunku sektora usługowego.

Brytyjskie badania i rozwój oraz produkcja zostały przeniesione za granicę, a - co bardziej istotne - status Wielkiej Brytanii jako mekki dla inwestorów zagranicznych coraz bardziej traci na atrakcyjności w związku ze zmianą zasad opodatkowania osób bez miejsca stałego pobytu w Zjednoczonym Królestwie (non-domicile tax status). Po publikacji tzw. "Panama papers", kolejnym ruchem, który może zmienić reguły gry, jest zapowiedź Camerona dotycząca utworzenia publicznego rejestru zagranicznych właścicieli nieruchomości.

Inicjatywa ta jest sensowna w kontekście poprawy przejrzystości, jednak de facto przyczynia się do obniżenia atrakcyjności Zjednoczonego Królestwa dla inwestorów. Moim zdaniem zmiana zasad opodatkowania, a tym samym - systemu zachęt, jest znacznie bardziej istotna dla Wielkiej Brytanii niż członkostwo w UE, ponieważ Londyn może już i tak stosować własne reguły.

W żaden sposób nie chciałbym deprecjonować tu znaczenia referendum, jednak ma ono niewiele wspólnego z przyszłością brytyjskiej gospodarki, za to wiele - z rolą Zjednoczonego Królestwa w Europie.

Chciałbym podkreślić, że nie dostrzegam żadnego scenariusza, w ramach którego Zjednoczone Królestwo skorzystałoby na wyjściu z Unii - w istocie, ani jednego, co nie znaczy jednak, że przechodzę do porządku dziennego nad wprowadzaniem społeczeństwa w błąd w ramach kampanii promującej pozostanie w UE. Prawda jest taka, że nikt nie wie, co się dalej wydarzy. Wiemy, że wzrośnie "szum" (czyt.: zmienność), jednak nie wiemy, jak będzie wyglądać świat po Brexicie czy bez niego.

Być może nadszedł czas na rozszerzenie implikacji Brexitu i zadanie sobie ważniejszych i bardziej perspektywicznych pytań, np. w jaki sposób Zjednoczone Królestwo i Unia Europejska mogą uzyskać trwały mandat do zmian?

Zarówno Wielka Brytania, jak i UE powinny dokładnie i realistycznie przeanalizować swoją odpowiednią (mimo iż powiązaną) przyszłość, jak również swoje programy dotyczące projektów strukturalnych i zachęt dla inwestorów. W tym momencie podejście typu "jeszcze raz to samo" spowoduje, że przyszłość będzie niewesoła.

Najważniejszą kwestią jest nadal sposób poradzenia sobie z kryzysem humanitarnym wywołanym masową falą uchodźców w okresie zagrożenia recesją. To, jak się zachowamy, zdefiniuje przyszłość zarówno Europy, jak i Wielkiej Brytanii w znacznie większym stopniu niż to, czy Zjednoczone Królestwo zadecyduje o wyjściu z klubu, w którym i tak już może robić to, co chce.

Steen Jakobsen, Główny Ekonomista Saxo Bank

Źródło:

Newsletter Bankier.pl

Dodałeś komentarz Twój komentarz został zapisany i pojawi się na stronie za kilka minut.

Nowy komentarz

Anuluj
0 2 ~opty

...wszyscy,a może prawie wszyscy tzw finansisci są niewolnikami ideologii tzw wzrostu gospodarczego,która prowadzi do nikąd.....

! Odpowiedz
3 29 ~seth

Biedni, zadufani w sobie brytole, żyjący przeszłością. Zapomnieli chyba skąd się wzięło ich bogactwo, mała wysepka bez surowców w dzisiejszym świecie już nic nie znaczy a na grabieze, plądrowanie i niewolnictwo w dzisiejszym świecie nie ma już szans.

! Odpowiedz
2 12 ~Siunjata

Mówisz, że na grabieże, plądrowanie i niewolnictwo nie ma szans w dzisiejszych czasach... Niestety wystarczy spojrzeć na sytuację Polski, Węgier, Grecji, Hiszpanii, Wenezueli, Argentyny i wielu innych państw aby stwierdzić, że plądrowanie gospodarek oraz niewolnictwo mają się w obecnych czasach świetnie - owszem może sposób wykonywania tych działań zmienił się na bardziej 'cywilizowany' (o ile można tak powiedzieć)

Pokaż cały komentarz ! Odpowiedz
0 2 ~Robert odpowiada ~Siunjata

bardzo słuszna opinia , korporacje finansowe zarejestrowane na różnych kolorowych wyspach , które nic nie wytwarzają , spekulują , wywołują kryzysy w biedniejszych państwach drenując je bezlitośnie

! Odpowiedz
0 1 ~Robert odpowiada ~Siunjata

bardzo słuszna opinia , korporacje finansowe zarejestrowane na różnych kolorowych wyspach , które nic nie wytwarzają , spekulują , wywołują kryzysy w biedniejszych państwach drenując je bezlitośnie

! Odpowiedz
6 4 ~antylewak

Zgadzam się z zaprezentowanymi poglądami w 99% i jedynie z tym zdaniem się "nie dostrzegam żadnego scenariusza, w ramach którego Zjednoczone Królestwo skorzystałoby na wyjściu z Unii " trzeba sobie powiedzieć że przepisy Socjalistycznej Unii Europejskiej duszą gospodarkę, duszą rozwój 3% wzrostu to szał szybkości a mediana oscyluje pomiędzy -1 a 1%. Oczywiście czy wykorzystają tą możliwość po Brexitcie to inna sprawa

Pokaż cały komentarz ! Odpowiedz
0 2 ~asdf

Który rozwinięty kraj poza UE tak pędzi?

! Odpowiedz
0 1 ~lolek odpowiada ~asdf

singapur
hong kong

! Odpowiedz
14 66 ~Jan

Głosowałem za przystąpieniem do Uni Europejskiej bo wtedy przedstawiono mi że Unia to strefa wolnego handlu, swoboda przemieszczania się i robienia interesów. Nikt mi nie mówił że to ma byś Związek Socjalistycznych Republik Ewropejskich. Zostaliśmy zwyczajnie oszukani. Oszukani przez (naszych) polityków. I ciągle jesteśmy oszukiwani. Oni ciągle szyją nam jakieś buty, nie pytając nas o fason i rozmiar.

Pokaż cały komentarz ! Odpowiedz
26 15 ~worobuszek

Wg Ciebie tylko Polska sama, mająca za sąsiada Rosję Putina i niechętną Unię skłóconą ze wszystkimi sąsiadami będzie krajem mlekiem i miodem płynącym . Dla mnie to syndrom KRLD, i nie życzę nawet Tobie życia w takim kraju.

! Odpowiedz
Polecane
Najnowsze
Popularne

Wskaźniki makroekonomiczne

Inflacja rdr 3,4% IV 2020
PKB rdr 1,9% I kw. 2020
Stopa bezrobocia 5,8% IV 2020
Przeciętne wynagrodzenie 5 285,01 zł IV 2020
Produkcja przemysłowa rdr -24,6% IV 2020

Znajdź profil