AIRWAY MEDIX S.A.
Sprawozdanie finansowe sporządzone na dzień i za rok obrotowy zakończony 31 grudnia 2022 r.
(dane w tys. zł, jeżeli nie zaznaczono inaczej)
Dodatkowe informacje i objaśnienia do sprawozdania finansowego stanowią jego integralną część
20
Nakłady poniesione na prace rozwojowe wykonane w ramach danego przedsięwzięcia są przenoszone na kolejny okres, jeżeli
można uznać, że zostaną one w przyszłości odzyskane. Po początkowym ujęciu nakładów na prace rozwojowe, stosuje się model
kosztu historycznego wymagający, aby składniki aktywów były ujmowane według cen nabycia pomniejszonych o skumulowaną
amortyzację i skumulowane odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości. Wszelkie nakłady przeniesione na kolejny okres są
amortyzowane przez przewidywany okres uzyskiwania przychodów ze sprzedaży z danego przedsięwzięcia. Koszty prac
rozwojowych są poddawane ocenie pod kątem ewentualnej utraty wartości corocznie – jeśli składnik aktywów nie został jeszcze
oddany do użytkowania, lub częściej – gdy w ciągu okresu sprawozdawczego pojawi się przesłanka utraty wartości wskazująca
na to, że ich wartość bilansowa może nie być możliwa do odzyskania.
Rozgraniczając prace rozwojowe od prac badawczych Spółka bierze pod uwagę następujące czynniki, które muszą być
spełnione, aby możliwe było ujęcie nakładów na prace rozwojowe jako wartości niematerialne:
• istnienie technicznej możliwości ukończenia oraz zamiar ukończenia składnika aktywów, tak, aby można byłoby go
przeznaczyć do użytkowania lub sprzedaży;
• posiadanie zdolności do użytkowania lub sprzedaży składnika wartości niematerialnych i prawnych;
• dostępność środków niezbędnych do ukończenia oraz możliwość wiarygodnego określenia nakładów;
• istnienie sposobu wdrożenia i możliwości zastosowania z uwzględnieniem istnienia rynku na dany produkt.
Spółka oczekuje, że korzyści ekonomiczne uzyskiwane z realizacji prac rozwojowych będą uzyskiwane w okresie co najmniej 15
lat. Przewidywany okres amortyzacji wynika przede wszystkim z długości trwania ochrony własności intelektualnej dla
wynalazków. Patenty przyznawane są na okres dwudziestu lat z możliwością przedłużenia o kolejnych 5 lat. W Spółce przyjęto
jako najbardziej prawdopodobny model komercjalizacji polegający na rozwoju wynalazku poprzez prowadzenie prac
badawczych, a następnie rozwojowych i doprowadzanie wynalazku do pierwszych przepływów pieniężnych lub rejestracji dla
urządzeń medycznych. Okres rozwoju urządzeń medycznych prowadzący do w/w etapu to okres do 24 do 48 miesięcy.
Po tym okresie zazwyczaj sprzedawane są prawa do patentu, a dany podmiot otrzymuje wpływy od partnera strategicznego z
tytułu opłat licencyjnych oraz inne wpływy z zakończenia poszczególnych etapów projektu (kamieni milowych).
W praktyce, partner strategiczny który realizuje proces komercjalizacji produktu, najczęściej dokonuje opłat o charakterze
royalties przez okres trwania ochrony własności intelektualnej. Korzyści ekonomiczne uzyskiwane przez dany podmiot są więc
rozłożone w czasie, co uzasadnia przyjęcie ww. okresu amortyzacji prac rozwojowych.
4.5.8 Utrata wartości aktywów niefinansowych
Wartości niematerialne o nieokreślonym okresie użytkowania podlegają obowiązkowym corocznym testom na utratę wartości.
Pozostałe aktywa niefinansowe testuje się na utratę wartości, ilekroć jakieś zdarzenia lub zmiany okoliczności wskazują na
ryzyko niezrealizowania ich wartości bilansowej. Do podstawowych zewnętrznych przesłanek świadczących o możliwości
zaistnienia utraty wartości aktywów zalicza się występowanie w dłuższym okresie wyższej wartości bilansowej posiadanych
przez Spółkę aktywów netto w stosunku do wartości rynkowej kapitalizacji Spółki. Ponadto do najistotniejszych przesłanek
zalicza się wystąpienie niekorzystnych zmian o charakterze technologicznym, rynkowym i gospodarczym w otoczeniu, w którym
Spółka prowadzi działalność, w tym na rynkach, na które przeznaczone są wyroby przez nieprodukowane, a także wzrost
rynkowych stóp procentowych i premii za ryzyko uwzględnianych w kalkulacji stóp dyskontowych wykorzystywanych do
wyliczania wartości użytkowej aktywów Spółki. Czynniki wewnętrzne uwzględniane przy ocenie wystąpienia utraty wartości
posiadanych aktywów to przede wszystkim znaczny spadek rzeczywistych przepływów pieniężnych netto w stosunku do
przepływów pieniężnych netto z działalności operacyjnej przyjętych w budżecie, zaś w stosunku do pojedynczych składników
aktywów ich fizyczne uszkodzenie, utrata przydatności oraz generowanie niższych korzyści ekonomicznych od wydatków
poniesionych na ich nabycie bądź wytworzenie, jeżeli składnik aktywów samodzielnie generuje przepływy pieniężne.
Stratę z tytułu utraty wartości ujmuje się w wysokości kwoty, o jaką wartość bilansowa danego składnika aktywów lub ośrodka
wypracowującego środki pieniężne przewyższa jego wartość odzyskiwalną. Wartość odzyskiwalna to wyższa z dwóch kwot:
wartość godziwa pomniejszona o koszty doprowadzenia do sprzedaży i wartość użytkowa. Dla potrzeb analizy pod kątem utraty
wartości aktywa grupuje się na najniższym poziomie, na jakim generują przepływy pieniężne niezależnie od innych aktywów
(ośrodki wypracowujące środki pieniężne). Dla celów przeprowadzenia testów na utratę wartości ośrodek wypracowujący
środki pieniężne ustala się każdorazowo.
Jeżeli przeprowadzony test na utratę wartości wykaże, iż wartość odzyskiwalna (tj. wyższa z dwóch kwot: wartość godziwa
pomniejszona o koszty zbycia i wartość użytkowa) danego składnika aktywów lub ośrodka wypracowującego środki pieniężne
jest niższa od wartości bilansowej, dokonuje się odpisu aktualizującego w wysokości różnicy między wartością odzyskiwalną,
a wartością bilansową składnika aktywów lub ośrodka wypracowującego środki pieniężne. Odpis z tytułu utraty wartości
w pierwszej kolejności przypisuje się do wartości firmy, jeżeli występuje, pozostałą kwotę odpisu alokuje się do poszczególnych
aktywów wchodzących w skład ośrodka wypracowującego środki pieniężne proporcjonalnie do udziału wartości bilansowej
poszczególnych aktywów w wartości bilansowej całego ośrodka, przy czym w wyniku alokacji odpisu wartość bilansowa
składnika aktywów nie może być niższa od najwyższej z trzech kwot: wartości godziwej pomniejszonej o koszty zbycia, wartości
użytkowej i zera.
Odpis z tytułu utraty wartości ujmuje się w ciężar rachunku zysków i strat.