\
www.gpm-vindexus.pl 51
Wyżej opisane zmiany w przepisach prawa zostały uwzględnione w działalności operacyjnej Spółki w tym w
szczególności w procesie windykacji wierzytelności objętych tymi zmianami, oraz w wycenach wartości godziwej objętych
przez Spółkę wierzytelności.
Istotne ryzyka wynikają również z regulacji zawartych w
ustawie o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego
oraz niektórych innych ustaw.
Ustawa ma na celu gruntowną zmianę procedury cywilnej
co z pewnością spowoduje
konieczność wprowadzenia zmian mających na celu przystosowanie naszej działalności do nowego stanu prawnego.
Część przepisów weszła w życie 21.08.2019r., kolejne weszły w życie z dniem 07.11.2019r., a ostatnia partia w dniu
07.02.2020r. Jedna z bardziej istotnych zmian to likwidacja dotychczas funkcjonującej w postępowaniu cywilnym „fikcji
doręczeń” oraz wprowadzenie doręczeń komorniczych. W związku z powyższymi zmianami nie można wykluczyć
wydłużenia czasu oczekiwania na tytuły egzekucyjne i w konsekwencji wydłużenia okresu przekazania spraw do
komornika. Nowelizacją ustawodawca również podwyższył oraz wprowadził dodatkowe opłaty sądowe oraz w toku
procesu (chociażby dodatkowa opłata od uzasadnienie wyroku) co bezpośrednio przełoży się na wzrost kosztów
kierowania spraw do sądu. Kolejną zmianą jest możliwość kierowania wniosków o wszczęcie egzekucji bez postępowania
klauzulowego załączając jedyne wyciąg z umowy przelewu wierzytelności co pozwoli na skrócenie trwania procesu.
Jednocześnie jednak nałożono na wierzyciel obowiązek wykazania dokumentami czynności, które przerwały bieg
przedawnienia roszczenia jeżeli z treści tytuł wykonawczego wynika, że termin przedawnienia dochodzonego roszczenia
upłynął. Zmiana powoduje konieczność pozyskania wraz z wierzytelnością pełnej dokumentacji, aby móc zadośćuczynić
powyższym wymogom. Z uwagi na brak archiwizacji pełnej dokumentacji przez zbywców wierzytelności wypełnienie
nałożonego obowiązku jest utrudnione, a czasami wręcz niemożliwe i zmusza wierzyciela do ograniczenia kwoty
dochodzonej w postępowaniu egzekucyjnym wierzytelności. W przypadku zainicjowania postępowania egzekucyjnego w
zakresie przedawnionej wierzytelności komornik zobowiązany jest odmówić wszczęcia egzekucji. Równocześnie jeżeli
odmowa wszczęcia egzekucji następuje z uwagi na oczywisty upływ terminu przedawnienia komornik uprawniony jest do
obciążenia wierzyciela na podstawie art. 30 ukk, opłatą wynoszącą 10% wartości przedawnionej wierzytelności. (tak SN
w uchwale z 26.04.2022 r. III CZP 91/22) W lutym 2020 roku weszły w życie zmiany odnoszące się do elektronicznego
postępowania upominawczego, które mogą wpłynąć zarówno na koszty jak i wydłużenie czasu uzyskania tytułu
wykonawczego. Główną zmianą jest wprowadzenie skutku w postaci umorzenia elektronicznego postępowania
upominawczego w miejsce przekazania sprawy do postępowania zwykłego, w przypadku stwierdzenia przez sąd braku
podstaw do wydania nakazu zapłaty. Jednocześnie wierzyciel otrzymał możliwość ponownego wniesienia sprawy
umorzonej do sądu właściwości ogólnej dłużnika w terminie 3 miesięcy od daty wydania postanowienia o umorzeniu –
wówczas za skuteczny termin wniesienia sprawy do sądu uznaje się datę wniesienia pozwu w elektronicznym
postępowania upominawczym.
Należy mieć również na uwadze
zmiany w prawie europejskim
.
Pierwsza istotna zmiana odnosi się do zasady rozliczenia
kredytów konsumenckich w przypadku wcześniejszej ich spłaty
. Przedmiotowe zasady określa
wyrok TSUE z dnia 11
września 2019r. w sprawie C-383/18,
w którym TSUE orzekł, że konsument, który spłaca wcześniej swój kredyt, ma
prawo do proporcjonalnej redukcji wszystkich kosztów jego obsługi.
Druga zmiana zawarta jest w Dyrektywie PE i Rady
2021/2167 z dnia 24 listopada 2021 r. w sprawie podmiotów obsługujących kredyty
i
nabywców kredytów oraz w
sprawie zmiany dyrektyw 2008/48/WE i 2014/17/UE
. Dyrektywa ma na celu zmniejszenie liczby kredytów niespłaconych i
zagrożonych oraz uproszczenie procesu obsługi takich spraw. Regulacja wprowadza m.in. procedurę udzielania zezwoleń
podmiotom obsługującym kredyty przez krajowe organy nadzorcze; powstanie rejestru podmiotów posiadających
zezwolenie na obsługiwanie kredytów; obowiązek zawarcia umowy na obsługiwanie kredytów oraz wymogi dotyczące
minimalnych regulacji w tym zakresie; swobodę prowadzenia działalności w zakresie obsługi kredytów w przyjmującym
państwie członkowskim i kwestie nadzoru nad taką transgraniczną działalnością; wprowadzenie obligatoryjnego katalogu
danych, które powinny zostać przekazane nabywcy kredytu przez kredytodawcę (w celu rzetelnej wyceny); kwestie
nadzoru nad podmiotami obsługującymi kredyty oraz nabywcami kredytów i kary administracyjne i środki naprawcze;
przyspieszonej egzekucji z zabezpieczenia na drodze pozasądowej; obowiązków informacyjnych wobec kredytobiorców
w przypadku zmiany warunków umowy. Dyrektywa zobowiązała państwa członkowskie do przyjęcia i publikacji
przepisów ustawowych i administracyjnych niezbędnych do wykonania jej postanowień w terminie do dnia 29 grudnia
2023 r.
Ryzyko związane z upadłością konsumencką.
Upadłość konsumencka została wprowadzona do systemu prawnego w 2009 r. Wówczas upadłość konsumencką mogły
ogłosić tylko osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, których niewypłacalność powstała wskutek
wyjątkowych i niezależnych od nich okoliczności np. na skutek kataklizmu, choroby, czy wypadku. Osoba fizyczna chcąca
ogłosić upadłość konsumencką musiała także posiadać majątek wystarczający na zabezpieczenie kosztów postępowania.