
Jednostkowe sprawozdanie finansowe za 2021 rok
Strona nr 45
a. jest prawdopodobne, że Spółka osiągnie przyszłe korzyści ekonomiczne, które można przyporządkować danemu
składnikowi aktywów; oraz
b. można wiarygodnie ustalić cenę nabycia lub koszt wytworzenia danego składnika aktywów.
Przed rozpoczęciem etapu 2 prac nad składnikami aktywów niematerialnych Zarząd Spółki ocenia prawdopodobieństwo
osiągnięcia przyszłych korzyści ekonomicznych, stosując rozsądne i udokumentowane założenia, które stanowią
odzwierciedlenie dokonanej przez kierownictwo jak najwłaściwszej oceny całokształtu uwarunkowań ekonomicznych,
występujących w ciągu okresu użytkowania składnika aktywów, zarówno po stronie przychodowej, jak i kosztowej, w tym
szacując dostępność środków potrzebnych do ukończenia, użytkowania i pozyskiwania korzyści ze składnika wartości
niematerialnych.
Spółka, oceniając stopień pewności związany z osiągnięciem przyszłych korzyści ekonomicznych, które można
przyporządkować użytkowaniu składnika aktywów, kieruje się własnym osądem opartym na dowodach dostępnych w
momencie początkowego ujęcia, przypisując szczególne znaczenie dowodom zewnętrznym.
Każde zakończone w roku obrotowym prace badawcze analizowane są na bieżąco pod kątem możliwości ich
komercjalizacji. Jeśli wynik oceny jest pozytywny, tzn. istnieją przesłanki, iż dzięki wytworzonym składnikom aktywów
niematerialnych Spółka osiągnie przyszłe korzyści ekonomiczne, które można przyporządkować danemu składnikowi
aktywów, przy jednoczesnym spełnieniu pozostałych, poniższych warunków, Zarząd Spółki podejmuje decyzję
uruchomienia prac rozwojowych.
Składnik wartości niematerialnych powstały w wyniku prac rozwojowych (lub realizacji etapu prac rozwojowych
przedsięwzięcia prowadzonego we własnym zakresie) ujmuje się wtedy i tylko wtedy, gdy Spółka jest w stanie udowodnić:
a. możliwość, z technicznego punktu widzenia, ukończenia składnika wartości niematerialnych tak, aby nadawał się
do użytkowania lub sprzedaży;
b. zamiar ukończenia składnika wartości niematerialnych oraz jego użytkowania lub sprzedaży;
c. zdolność do użytkowania lub sprzedaży składnika wartości niematerialnych;
d. sposób, w jaki składnik wartości niematerialnych będzie wytwarzał prawdopodobne przyszłe korzyści
ekonomiczne. Między innymi Spółka może udowodnić istnienie rynku na produkty powstające dzięki składnikowi
wartości niematerialnych lub na sam składnik lub - jeśli składnik ma być użytkowany przez jednostkę -
użyteczność składnika wartości niematerialnych;
e. dostępność stosownych środków technicznych, finansowych i innych, które mają służyć ukończeniu prac
rozwojowych oraz użytkowaniu lub sprzedaży składnika wartości niematerialnych;
f. możliwość wiarygodnego ustalenia nakładów poniesionych w czasie prac rozwojowych, które można
przyporządkować temu składnikowi wartości niematerialnych.
W przypadku gdy nie ma pewności co do spełnienia powyższych warunków, koszty prac rozwojowych ujmuje się w
sprawozdaniu z całkowitych dochodów w okresie, w którym zostały poniesione, w ciężar kosztów podstawowej
działalności operacyjnej, wg rodzajów.
Nakłady na prace rozwojowe w trakcie wytwarzania stanowią składnik wartości niematerialnych, który nie jest jeszcze
dostępny do użytkowania. Zgodnie z par. 97 MSR 38, nakłady na prace rozwojowe w trakcie wytwarzania nie są
amortyzowane, gdyż amortyzację rozpoczyna się w momencie, gdy składnik aktywów jest gotowy do użycia, tj. kiedy
składnik ten znajduje się w miejscu i stanie umożliwiającym użytkowanie go w sposób zamierzony przez kierownictwo.
Wartości niematerialne są amortyzowane liniowo w okresie odpowiadającym szacowanemu okresowi ich ekonomicznej
użyteczności. Wartość amortyzacji wartości niematerialnych odnosi się w rachunek zysków i strat do pozycji
„Amortyzacja”.
Wartości niematerialne występujące w Spółce oraz okresy ich ekonomicznej użyteczności: