- zobowiązania finansowe w wartości godziwej przez wynik finansowy,
- pozostałe zobowiązania (zobowiązania finansowe wyceniane w zamortyzowanym koszcie).
Klasyfikacja instrumentów finansowych jest uzależniona od modelu biznesowego zarządzania
grupami aktywów finansowych oraz charakterystyki umownych przepływów pieniężnych dla
danego składnika aktywów i zobowiązań finansowych. Klasyfikacja jest dokonywana na moment
początkowego ujęcia, z wyjątkiem pozycji wykazywanych na moment pierwszego zastosowania
MSSF 9.
Aktywa finansowe w zamortyzowanym koszcie
Jednostka klasyfikuje składnik aktywów jako wyceniany w zamortyzowanym koszcie, gdy jest on
utrzymywany zgodnie z modelem biznesowym, którego celem jest utrzymywanie aktywów
finansowych dla uzyskania przepływów pieniężnych wynikających z umowy, umowne warunki
dotyczące danego składnika powodują powstawanie w określonych terminach przepływów
pieniężnych, które są jedynie spłatą kwoty główniej i odsetek od kwoty głównej pozostałej do
spłaty, oraz składnik nie jest przeznaczony do obrotu.
Do aktywów finansowych wycenianych w zamortyzowanym koszcie klasyfikowane są należności
z tytułu dostaw i usług, udzielone pożyczki, należności pozostałe oraz środki pieniężne i ich
ekwiwalenty. Pozycje te są wyceniane na dzień bilansowy w wysokości zamortyzowanego kosztu
przy zastosowaniu efektywnej stopy procentowej oraz z uwzględnieniem oczekiwanych strat
kredytowych.
Aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy
Spółka klasyfikuje składnik aktywów finansowych jako wyceniany w wartości godziwej przez wynik
finansowy jeżeli jest to instrument pochodny niewykorzystywany w rachunkowości zabezpieczeń,
składnik przeznaczonych do obrotu, a także wszelkie aktywa finansowe niezaliczone do:
- aktywów finansowych w zamortyzowanym koszcie lub
- dłużnych aktywów finansowych w wartości godziwej przez inne całkowite dochody,
- inwestycji w instrumenty kapitałowe przez inne całkowite dochody.
Dłużne aktywa finansowe wycenianie w wartości godziwej przez inne całkowite dochody
Jednostka klasyfikuje składnik jako dłużne aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez
pozostałe całkowite dochody jeżeli spełnione są poniższe warunki:
1. składnik jest utrzymywany zgodnie z modelem biznesowym, którego celem jest zarówno
realizacja przepływów pieniężnych wynikających z umowy, jak i sprzedaż składników aktywów
finansowych dla potrzeb utrzymania płynności, oraz
2. warunki umowy dotyczącej składnika aktywów finansowych powodują powstawanie w
określonych terminach przepływów pieniężnych, które są jedynie spłatą kwoty głównej i odsetek
do kwoty głównej pozostałej do spłaty,
3. składnik nie jest przeznaczony do obrotu.
Inwestycje w instrumenty kapitałowe przez inne całkowite dochody
Jednostka klasyfikuje akcje i udziały do inwestycji w instrumenty kapitałowe przez inne całkowite
dochody w następujących okolicznościach:
- nie są to inwestycje w jednostki stowarzyszone, zależne i wspólne przedsięwzięcia,
- nie są to aktywa finansowe przeznaczone do obrotu,