Master Pharm S.A
Sprawozdanie finansowe wg MSSF za rok 2021 (w tysiącach złotych)
Strona 13 z 46
2.10 Kompensowanie instrumentów finansowych
Aktywa i zobowiązania finansowe podlegają kompensacie, a kwota netto wykazywana jest w bilansie, jeżeli występuje praw-
nie egzekwowalny tytuł prawny do dokonania kompensaty ujmowanych kwot oraz jeżeli istnieje zamiar dokonania rozlicze-
nia w kwocie netto bądź jednoczesnej realizacji składnika aktywów i spłaty zobowiązania. Prawnie egzekwowalny tytuł
prawny nie może być uwarunkowany wystąpieniem określonego zdarzenia w przyszłości i musi być egzekwowalny w zwy-
kłym trybie prowadzenia działalności oraz w przypadku niewywiązania się z płatności, niewypłacalności lub upadłości jed-
nostki i wszystkich kontrahentów.
2.11 Utrata wartości aktywów finansowych
Spółka przeprowadza ocenę na koniec każdego okresu sprawozdawczego, czy istnieją obiektywne przesłanki wskazujące na
wystąpienie utraty wartości składnika bądź grupy aktywów finansowych. Składnik aktywów finansowych lub grupa aktywów
finansowych utraciły wartość, a strata z tytułu utraty wartości została poniesiona wtedy i tylko wtedy, gdy istnieją obiektywne
dowody utraty wartości wynikające z jednego lub większej liczby zdarzeń mających miejsce po początkowym ujęciu skład-
nika aktywów („zdarzenia powodujące stratę”), a zdarzenie (lub zdarzenia) powodujące stratę ma wpływ na oczekiwane
przyszłe przepływy pieniężne wynikające ze składnika aktywów finansowych lub grupy aktywów finansowych, których
wiarygodne oszacowanie jest możliwe.
Kryteria, które Spółka stosuje w celu weryfikacji istnienia obiektywnych przesłanek wystąpienia straty z tytułu utraty war-
tości, obejmują: poważne trudności finansowe dłużnika, brak lub zaległości w spłacie, wysokie prawdopodobieństwo upa-
dłości lub innej reorganizacji finansowej pożyczkobiorcy, możliwe do zaobserwowania dane wskazujące na wymierny spa-
dek szacunkowych przyszłych przepływów pieniężnych.
Spółka dokonuje także oceny oczekiwanych strat kredytowych związanych z aktywami wycenianymi według zamortyzowa-
nego kosztu i w wartości godziwej przez całkowite dochody, niezależnie od faktu, czy wystąpiły przesłanki utraty ich war-
tości.
W przypadku kategorii krótkoterminowych należności handlowych, które nie mają znaczącego elementu finansowania,
Spółka stosuje uproszczone podejście wymagane przez MSSF9 i wycenia odpisy z tytułu utraty wartości w wysokości strat
kredytowych oczekiwanych w całym okresie życia należności od momentu jej początkowego ujęcia.
Odpis z tytułu utraty wartości oblicza się przy uwzględnieniu wskaźników niewypełnienia zobowiązania, skorygowanych o
wpływ czynników przyszłych oraz wysokość salda należności niespłaconych na dzień bilansowy dla każdego przedziału
analizy wiekowej.
Spółka stosuje trzystopniowy model utraty wartości dla aktywów finansowych:
- stopień 1 – salda, dla których ryzyko kredytowe nie wzrosło znacząco od początkowego ujęcia,
- stopień 2 – obejmuje salda, dla których nastąpił znaczny wzrost ryzyka kredytowego od początkowego ujęcia, ale brak jest
obiektywnych przesłanej utraty wartości. Oczekiwane straty kredytowe określa się na podstawie prawdopodobieństwa nie-
wypełnienia zobowiązania przez cały okres umowny życia danego aktywa,
- stopień 3 – obejmuje salda z obiektywną przesłanką utraty wartości.
Należności handlowe zalicza się do stopnia 2 lub 3. Należności zakwalifikowane do stopnia 3 obejmują należności indywi-
dualnie zidentyfikowane jako nieobsługiwane.
Aktywa finansowe są spisywane w całości lub części, kiedy Spółka wyczerpie praktycznie wszystkie działania w zakresie
ściągnięcia i uzna, że nie można już racjonalnie oczekiwać odzyskania należności. Zazwyczaj następuje to, gdy składnik
aktywów jest przeterminowany co najmniej 2 lata lub działania egzekucyjne nie przynoszą efektów.
2.12 Pochodne instrumenty finansowe
Pochodne instrumenty finansowe ujmuje się początkowo w wartości godziwej na dzień zawarcia kontraktu, a następnie ak-
tualizuje się ich wycenę do poziomu aktualnej wartości godziwej. Metoda ujmowania powstających przy tym zysków lub
strat zależy od tego, czy instrument pochodny uznany został za instrument zabezpieczający, czy też nie. Jeżeli tak, to metoda
ujmowania zysków lub strat zależy również od rodzaju stosowanego zabezpieczenia.
Spółka nie korzystała z instrumentów pochodnych w prezentowanych okresach sprawozdawczych.
2.13 Zapasy
Zapasy wykazywane są w cenie nabycia lub w koszcie wytworzenia, nie wyższym jednak od cen sprzedaży netto. Wartość
zapasów została ustalona w oparciu o ostatnie ceny ich nabycia lub wytworzenia.
Koszt wyrobów gotowych obejmuje surowce, robociznę bezpośrednią, inne koszty bezpośrednie i odnośne ogólne koszty
produkcji (oparte na normalnych zdolnościach produkcyjnych), nie obejmuje natomiast kosztów finansowania zewnętrznego,
które w Spółce nie występują. Cena sprzedaży netto to oszacowana cena sprzedaży w normalnym toku działalności, pomniej-
szona o odnośne zmienne koszty sprzedaży. Odpisy aktualizujące materiały lub wyroby gotowe są ujmowane w ciężar
kosztów podstawowej działalności w pozycji zużycie materiałów. Koszty utylizacji zapasów wadliwych lub niemożliwych
do wykorzystania obciążają koszty podstawowej działalności w pozycji zużycia materiałów.
2.14 Należności handlowe
Należności handlowe stanowią kwoty należne od klientów za towary sprzedane lub usługi wykonane w toku zwykłej dzia-
łalności gospodarczej przedsiębiorstwa. Składnik aktywów z tytułu umowy z klientami ujmuje się, gdy Grupa ma prawo do
wynagrodzenia w zamian za dobra lub usługi, które przekazała klientowi. Jeżeli spłaty należności można oczekiwać w ciągu
jednego roku (lub w zwykłym cyklu działalności gospodarczej przedsiębiorstwa, jeżeli jest dłuższy), należności klasyfikuje
się jako aktywa obrotowe. W przeciwnym wypadku, wykazuje się jako aktywa trwałe.