JEDNOSTKOWE SPRAWOZDANIE FINANSOWE

INPRO SA

za rok zakończony 31 grudnia 2021

sporządzone zgodnie z Międzynarodowymi Standardami

Sprawozdawczości Finansowej

sporządzonego zgodnie z

Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej

ksiąg rachunkowych

SPIS TREŚCI

WYBRANE DANE FINANSOWE DOTYCZĄCE JEDNOSTKOWEGO

SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO INPRO SA……………………………………..5

SPRAWOZDANIE Z CAŁKOWITYCH DOCHODÓW ZA OKRES ZAKOŃCZONY

31.12.2021 r…………………………………………………………………………….…..6

31.12.2021 r………………………………………………………………………………..10

DODATKOWE INFORMACJE I OBJAŚNIENIA .......................................... 11

Zysk (strata) netto

54 167

Zysk (strata) na jedną akcję

Przepływy pieniężne netto z

Rzeczowe aktywa trwałe

16

Należności z tytułu dostaw i usług oraz

22

Bieżące aktywa podatkowe

Pozostałe aktywa finansowe, w tym udzielone

Środki pieniężne i ich ekwiwalenty

23

Wypłata dywidendy

Zarząd Spółki nie spodziewa się istotnego wpływu wyżej wymienionych nowych standardów oraz

zmian do obecnie obowiązujących standardów na sprawozdanie finansowe Spółki za okres, w którym

będą one zastosowane po raz pierwszy.

6.4 Wcześniejsze zastosowanie standardów i interpretacji

Spółka nie skorzystała z możliwości wcześniejszego zastosowania jakichkolwiek standardów, zmian

do standardów i interpretacji.

7. Zmiany stosowanych zasad rachunkowości

Przy sporządzaniu niniejszego sprawozdania finansowego zastosowano standardy oraz interpretacje

W wartości bilansowej środka trwałego ujmuje się koszty regularnych, znaczących przeglądów,

których przeprowadzenie jest niezbędne w celu zapobieżenia wystąpienia usterek oraz których

wartość w poszczególnych okresach sprawozdawczych różni się istotnie. Wartość przeglądu podlega

amortyzacji w okresie do następnego przeglądu lub do końca okresu użytkowania danego środka

trwałego w zależności od tego, który moment wystąpi wcześniej. Ewentualna pozostała wartość

bilansowa kosztów poprzedniego przeglądu jest usuwana z wartości bilansowej środka trwałego.

Amortyzacja jest naliczana metodą liniową przez szacowany okres użytkowania danego składnika

aktywów, wynoszący:

Jeżeli przy sporządzaniu sprawozdania finansowego zaistniały okoliczności, które wskazują na to, że

wartość bilansowa rzeczowych aktywów trwałych może nie być możliwa do odzyskania, dokonywany

jest przegląd tych aktywów pod kątem ewentualnej utraty wartości. Jeżeli istnieją przesłanki

odzyskiwalna odpowiada wyższej z następujących dwóch wartości: wartości godziwej pomniejszonej

składnika aktywów z bilansu (obliczone jako różnica pomiędzy ewentualnymi wpływami ze sprzedaży

netto a wartością bilansową danej pozycji) są ujmowane w rachunku zysków i strat w okresie, w

którym dokonano takiego usunięcia.

Inwestycje rozpoczęte dotyczą środków trwałych będących w toku budowy lub montażu i są

wykazywane według cen nabycia lub kosztu wytworzenia. Środki trwałe w budowie nie podlegają

amortyzacji do czasu zakończenia budowy i przekazania środka trwałego do używania.

Wartość końcową, okres użytkowania oraz metodę amortyzacji składników aktywów weryfikuje się,

i w razie konieczności – koryguje, na koniec każdego roku obrotowego.

9.3 Koszty finansowania zewnętrznego

Koszty finansowania zewnętrznego bezpośrednio związane z nabyciem lub wytworzeniem składników

majątku wymagających znacznego okresu w celu doprowadzenia ich do użytkowania są

kapitalizowane jako część kosztu nabycia lub wytworzenia do momentu, w którym aktywa te są

gotowe do użytkowania lub sprzedaży. Na koszty finansowania zewnętrznego składają się odsetki

Nieruchomości inwestycyjne są ujmowane według ceny nabycia lub kosztu wytworzenia z

uwzględnieniem kosztów transakcji. Po początkowym ujęciu wartość nieruchomości inwestycyjnych

pomniejszana jest o umorzenie i odpisy z tytułu utraty wartości.

Nieruchomości inwestycyjne są usuwane z bilansu w przypadku ich zbycia lub w przypadku stałego

wycofania danej nieruchomości inwestycyjnej z użytkowania, gdy nie są spodziewane żadne przyszłe

korzyści z jej sprzedaży. Wszelkie zyski lub straty wynikające z usunięcia nieruchomości

inwestycyjnej z bilansu są ujmowane w rachunku zysków i strat w tym okresie, w którym dokonano

takiego usunięcia.

Przeniesienia aktywów do nieruchomości inwestycyjnych dokonuje się tylko wówczas, gdy następuje

zmiana sposobu ich użytkowania potwierdzona przez zakończenie użytkowania składnika aktywów

zmiana wartości nieruchomości.

użytkowania zidentyfikowanego składnika aktywów na dany okres w zamian za wynagrodzenie.

amortyzacji składnika aktywów z tytułu prawa do użytkowania do końca okresu użytkowania lub do

końca okresu leasingu, w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza.

Po dacie rozpoczęcia leasingu zobowiązanie wycenia się poprzez naliczenie odsetek, pomniejszenie

o zapłacone opłaty oraz zaktualizowanie wyceny wartości bilansowej w celu uwzględnienia wszelkiej

ponownej oceny lub zmiany leasingu.

9.6 Wartości niematerialne

zostały poniesione.

Spółka ustala, czy okres użytkowania wartości niematerialnych jest ograniczony czy nieokreślony.

Wartości niematerialne o ograniczonym okresie użytkowania są amortyzowane przez okres

użytkowania oraz poddawane testom na utratę wartości każdorazowo, gdy istnieją przesłanki

wskazujące na utratę ich wartości. Okres i metoda amortyzacji wartości niematerialnych o

ograniczonym okresie użytkowania są weryfikowane przynajmniej na koniec każdego roku

obrotowego. Zmiany w oczekiwanym okresie użytkowania lub oczekiwanym sposobie konsumowania

korzyści ekonomicznych pochodzących z danego składnika aktywów są ujmowane poprzez zmianę

odpowiednio okresu lub metody amortyzacji, i traktowane jak zmiany wartości szacunkowych. Odpis

amortyzacyjny składników wartości niematerialnych o ograniczonym okresie użytkowania ujmuje się

w rachunku zysków i strat w ciężar tej kategorii, która odpowiada funkcji danego składnika wartości

niematerialnych.

Wartości niematerialne o nieokreślonym okresie użytkowania oraz te, które nie są użytkowane są

corocznie poddawane weryfikacji pod kątem ewentualnej utraty wartości, w odniesieniu do

poszczególnych aktywów lub na poziomie ośrodka wypracowującego środki pieniężne. W przypadku

pozostałych wartości niematerialnych ocenia się co roku, czy wystąpiły przesłanki, które mogą

nakładów na prace rozwojowe, stosuje się model kosztu historycznego wymagający, aby składniki

aktywów były ujmowane według cen nabycia pomniejszonych o skumulowaną amortyzację i

skumulowane odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości. Wszelkie nakłady przeniesione na kolejny

przedsięwzięcia.

składnika aktywów lub ośrodka wypracowującego środki pieniężne przewyższa jego wartość

odzyskiwaną, uznaje się utratę jego wartości i dokonuje odpisu aktualizującego jego wartość do

poziomu wartości odzyskiwalnej. Wartość odzyskiwalna jest jedną z dwóch wartości w zależności od

tego, która z nich jest wyższa: wartością godziwą pomniejszoną o koszty zbycia lub wartością

użytkową danego składnika aktywów lub ośrodka wypracowującego środki pieniężne.

9.8 Instrumenty finansowe

Instrumentem finansowym jest każda umowa, która powoduje powstanie aktywa finansowego u

jednej strony i zobowiązania finansowego lub instrumentu kapitałowego u drugiej strony.

Zobowiązania finansowe dzielone są na:

Klasyfikacja aktywów finansowych opiera się na modelu biznesowym oraz charakterystyce

przepływów pieniężnych. Istnieje możliwość, w momencie początkowego ujęcia, nieodwołalnego

wyznaczenia składnika aktywów finansowych jako wycenianego w wartości godziwej przez wynik

finansowy, jeśli w ten sposób eliminuje lub znacząco zmniejsza niespójność wyceny lub ujęcia jaka

w przeciwnym razie powstałaby na skutek wyceny aktywów lub zobowiązań bądź ujęcia związanych

z nimi zysków lub strat według różnych zasad.

Składnik aktywów finansowych lub zobowiązanie finansowe ujmuje się w sprawozdaniu wtedy i tylko

wtedy, gdy Spółka staje się związana postanowieniami umowy instrumentu.

W momencie początkowego ujęcia składnik aktywów finansowych lub zobowiązanie finansowe

wycenia się w jego wartości godziwej, którą w przypadku aktywów finansowych lub zobowiązań

finansowych niewycenianych w wartości godziwej przez wynik finansowy powiększa się lub

aktywów finansowych lub zobowiązań finansowych. Powyższe nie dotyczy należności z tytułu dostaw

Aktywa finansowe wyceniane według zamortyzowanego kosztu

Składnik aktywów finansowych jest wyceniany według zamortyzowanego kosztu, jeżeli spełnione są

oba poniższe warunki:

Do aktywów finansowych wycenianych według zamortyzowanego kosztu Spółka klasyfikuje przede

wszystkim: należności z tytułu dostaw i usług, środki pieniężne i ich ekwiwalenty, depozyty

zabezpieczające lokaty oraz pozostałe należności.

Aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez inne całkowite dochody

biznesowym, który ma na celu jednoczesne uzyskanie umownych przepływów pieniężnych z tytułu

instrumenty finansowe, które nie zostały przyporządkowane do grup aktywów wycenianych według

zamortyzowanego kosztu lub według wartości godziwej przez inne całkowite dochody oraz w

przypadku, gdy Spółka podjęła decyzję o takiej kwalifikacji.

W Spółce do tej kategorii należą przede wszystkim instrumenty pochodne (Spółka nie stosuje

rachunkowości zabezpieczeń) oraz instrumenty dłużne lub kapitałowe, które zostały nabyte w celu

ich odsprzedaży w krótkim terminie.

Aktywa zaliczone do aktywów finansowych wycenianych w wartości godziwej przez wynik finansowy

wyceniane są na każdy dzień sprawozdawczy w wartości godziwej a wszelkie zyski lub straty

Zobowiązania finansowe wyceniane w zamortyzowanym koszcie

Spółka klasyfikuje wszystkie zobowiązania finansowe jako wyceniane po początkowym ujęciu w

zamortyzowanym koszcie, za wyjątkiem:

określonych instrumentów finansowych, którymi zarządza się łącznie i dla których istnieją