Stefan I (254-257), podobnie jak jego poprzednicy, miał pretensje do zajęcia pierwszego miejsca pośród biskupów katolickich. Twierdził on, że zajmuje miejsce św. Piotra. Jego nominacji sprzeciwił się stanowczo biskup Cyprian z Kartago z Afryki, za co Stefan nazwał go łgarzem, apostołem kłamstwa i chytrym hipokrytą. Nie mogąc sobie dać rady z biskupami afrykańskimi, Stefan I wykluczył ich wszystkich z Kościoła. W ten sposób rzymscy magnaci kościelni pozbyli się niewygodnych opozycjonistów krytykujących zbrodniczą działalność biskupów rzymskich.